эй ки аз сими хоми тани дорӣ

ای که از سیم خام تن داری

Қоматии ҳамчуи норвани дорӣ

قامتی همچو نارون داری

Дар қабое касе наме донад

در قبایی کسی نمی داند

Ки ту дар перҳан чаҳ тани дорӣ

که تو در پیرهن چه تن داری

То нагуфтӣ сухан надонистам

تا نگفتی سخن ندانستم

Ки ту ширини забони даҳани дорӣ

که تو شیرین زبان دهن داری

Ту бидон доми зулфу донаи хол

تو بدان دام زلف و دانه خال

Сад гирифтори ҳамчуи ман дорӣ

صد گرفتار همچو من داری

Ту чунин чашму абрӯии фаттон

تو چنین چشم و ابروی فتان

Баҳри ошӯби марду зани дорӣ

بهر آشوب مرد و زن داری

Зер ҳар ғамза ӣӣ наме донам

زیر هر غمزه یی نمی دانم

Ки чаҳ таркони теғи зани дорӣ

که چه ترکان تیغ زن داری

Дар ҳамаи шаҳр дил намонад дуруст

در همه شهر دل نماند درست

То чунон зулфи пари шикани дорӣ

تا چنان زلف پر شکن داری

Зинда дар хирқаҳои даравишон

زنده در خرقه‌های درویشان

Чаҳ шаҳидон бе кафани дорӣ

چه شهیدان بی کفن داری

Дар фироқи ту сайфи фарғонӣ

در فراق تو سیف فرغانی

намекунад сабру хештани дорӣ

می کند صبر و خویشتن داری