Рӯй пинҳон кун ки ороми дил аз ман май барӣ

روی پنهان کن که آرام دل از من می‌بری

Ҳушам аз сар май рибои ҷонам аз тан май барӣ

هوشم از سر می‌ربایی جانم از تن می‌بری

Ин чаҳ дилдорӣ буд ҷоно ки бо ман соъатӣ

این چه دلداری بود جانا که با من ساعتی

Май нёромӣу ороми дил аз ман май барӣ

می‌نیارامی و آرام دل از من می‌بری

Гуфтае назд ту оем бар ман ин миннат манеҳ

گفته‌ای نزد تو آیم بر من این منت منه

Гар биёеи зоби чашмам дар ба доман май барӣ

گر بیایی زآب چشمم در به دامن می‌بری

Вари маро беилтифотӣ мекунӣ зон бок нест

ور مرا بی‌التفاتی می‌کنی زآن باک نیست

Каз дилами савдои худ ( чун ) занг аз оҳан май барӣ

کز دلم سودای خود (چون) زنگ از آهن می‌بری

Бо рақиб аз ман шикоят кардае эй бе вафо

با رقیب از من شکایت کرده‌ای ای بی‌وفا

Моҷарои дӯст то кӣ пеши душман май барӣ

ماجرای دوست تا کی پیش دشمن می‌بری

Дар шаби зулфат ниҳон кун он рух чун рӯз ро

در شب زلفت نهان کن آن رخ چون روز را

Коб рӯй меҳру маи зон рӯй равшан май барӣ

کآب روی مهر و مه زآن روی روشن می‌بری

Зони рух ҳамчун гулу зулф чу сунбул дар чаман

زآن رخ همچون گل و زلف چو سنبل در چمن

Оташи лолаи нишондии воби сӯсан май барӣ

آتش لاله نشاندی وآب سوسن می‌بری

Дар шаб тира битобӣ бар дилам аз роҳи чашм

در شب تیره بتابی بر دلم از راه چشم

Ҳамчуи моҳ аз боми гардуни раҳ ба равзан май барӣ

همچو ماه از بام گردون ره به روزن می‌بری

Дӯш дар мастии азони лаби бӯсае брбўдаҳ анд

دوش در مستی ازآن لب بوسه‌ای بربوده‌اند

Дар ивази даҳ май даҳумгар бар ман он занн май барӣ

در عوض ده می‌دهم گر بر من آن ظن می‌بری

Сайфи фарғонӣ чу саъдӣ назд он дилбари сухан

سیف فرغانی چو سعدی نزد آن دلبر سخن

Дар ба дарё мефиристӣ зар ба маъдан май барӣ

در به دریا می‌فرستی زر به معدن می‌بری