Баҳор омаду гӯйӣ ки боди наврӯзӣ

بهار آمد و گویی که باد نوروزی

Фишондаи машк бар атрофи боғи пирӯзӣ

فشانده مشک بر اطراف باغ پیروزی

Канори ҷӯй чу шуд сабз дар миёни чаман

کنار جوی چو شد سبز در میان چمن

Биё бигӯ ки чаҳ хоҳам ман аз ту наврӯзӣ

بیا بگو که چه خواهم من از تو نوروزی

зи васли шоҳиди гули гашти нолаи булбул

ز وصل شاهد گل گشت ناله بلبل

Чу дар фироқи ту ашъори ман бдлсўзӣ

چو در فراق تو اشعار من بدلسوزی

Чаҳ бошад ар ту бидон талъати ҷаҳони афрӯз

چه باشد ار تو بدان طلعت جهان افروز

Чароғи давлати бечора ӣӣ барафрӯзӣ

چراغ دولت بیچاره یی برافروزی

Балои ишқи ту то зиндаам насиб манаст

بلای عشق تو تا زنده ام نصیب منست

Боқтзои аҷал мунқатиъ шавад рӯзӣ

باقتضای اجل منقطع شود روزی

Чу ҳаст дар ҳақи ман иқтизои рои ту бад

چو هست در حق من اقتضای رای تو بد

Магар ки бахт миннат мекунад бдомўзӣ

مگر که بخت منت می کند بدآموزی

Махоҳ ҳеҷ ба ҷузи ишқи сайфи фарғонӣ

مخواه هیچ به جز عشق سیف فرغانی

Ки ишқи дӯсти туро ба з ҳар чаҳ андӯзӣ

که عشق دوست ترا به ز هر چه اندوزی