Ошиқами зиндаи дилиро ки ту ҷонаш бошӣ

عاشقم زنده‌دلی را که تو جانش باشی

Қӯти дили диҳӣу қӯт рӯонаш бошӣ

قوّت دل دهی و قوت روانش باشی

Ҳар киро чашми дил аз ишқи ту бенаӣ ёфт

هر که را چشم دل از عشق تو بینایی یافت

Доими андари назари дида ҷонаш бошӣ

دائم اندر نظر دیدهٔ جانش باشی

Қурси хури нони хўҳд аз суфраи он каси ҳамаи рӯз

قرص خور نان خوهد از سفرهٔ آن کس همه روز

Ки ту чун шамъи шабӣ бар сар хониш бошӣ

که تو چون شمع شبی بر سر خوانش باشی

Ҳамаи олам ба иродат нигаронаш бошанд

همه عالم به ارادت نگرانش باشند

Гар ту як дам ба аноят нигаронаш бошӣ

گر تو یک دم به عنایت نگرانش باشی

эй дили хом агар чун ман савдои пухта

ای دل خام اگر چون من سودا پخته

Тамаъат ҳаст ки аз сӯхтагонаш бошӣ

طمعت هست که از سوختگانش باشی

Дӯсти ҷонам ба ғами ишқи худ огндаҳи хўҳд

دوست جانم به غم عشق خود آگنده خوهد

На чунин ҷисм ки парварда бенонаш бошӣ

نه چنین جسم که پرورده بنانش باشی

Дӯстро гарчи лабии ҳамчуи шукр ширин аст

دوست را گرچه لبی همچو شکر شیرین است

Ту нае лоиқи он каз магасонаш бошӣ

تو نه‌ای لایق آن کز مگسانش باشی

Саги ин кӯй шудани мартаба шерон аст

سگ این کوی شدن مرتبهٔ شیران است

Инат бас нест ки дар кӯй сагонаш бошӣ

اینت بس نیست که در کوی سگانش باشی

Кӣса аз сими тиҳии дору канораши пари зар

کیسه از سیم تهی دار و کنارش پر زر

То ба соиди камар мӯӣ наме бошӣ

تا به ساعد کمر موی میانش باشی

Дар азал ҳарчӣ шуд ва то ба абад ҳарчӣ шавад

در ازل هرچه شد و تا به ابد هرچه شود

Банда тақрир кунадгар ту забонаш бошӣ

بنده تقریر کند گر تو زبانش باشی

Сайфи фарғонӣ офоқ бигирадгар ту

سیف فرغانی آفاق بگیرد گر تو

Ба мадади қӯти бозуӣ туонаш бошӣ

به مدد قوّت بازوی توانش باشی

Саъдии зиндаи дил аз баҳри ту ҳақ буд ки гуфт

سعدی زنده‌دل از بهر تو حق بود که گفت

( ҳаргизи он дили бнмирд ки ту ҷонаш бошӣ )

(هرگز آن دل بنمیرد که تو جانش باشی)