эй дӯст бе ту моро андари ҷаҳон чаҳ хушӣ

ای دوست بی تو ما را اندر جهان چه خوشی

Бе чун ту длстонӣ дар тани зи ҷон чаҳ хушӣ

بی چون تو دلستانی در تن ز جان چه خوشی

Пурсӣ зи ман ки бе ман бо худ чаҳ буд ҳолат

پرسی ز من که بی من با خود چه بود حالت

Андари ҷавори душман бедӯстон чаҳ хушӣ

اندر جوار دشمن بی دوستان چه خوشی

Муштоқ чун туеро аз ғайри ту чаҳ роҳат

مشتاق چون تویی را از غیر تو چه راحت

Ҷӯёии қӯти ҷонро аз обу нон чаҳ хушӣ

جویای قوت جان را از آب و نان چه خوشی

Гуфтӣ маро ки чунӣ дар домгоҳи дунё

گفتی مرا که چونی در دامگاه دنیا

Мурғи обии фалакро дар хокдон чаҳ хушӣ

مرغ آبی فلک را در خاکدان چه خوشی

Гӯйӣ хушаст ҳолат бо мардуми замона

گویی خوشست حالت با مردم زمانه

Бо ҳамРаҳон раҳзан дар корвон чаҳ хушӣ

با همرهان رهزن در کاروان چه خوشی

Аз ҷони худ дилиро бе васли ту чаҳ некӣ

از جان خود دلی را بی وصل تو چه نیکی

Зоби даҳан касеро андари даҳон чаҳ хушӣ

زآب دهن کسی را اندر دهان چه خوشی

Ин ҷони нозанинро аз ҷисми роҳатӣ на

این جان نازنین را از جسم راحتی نه

Бо ҳамдигар ду зидро дар як макон чаҳ хушӣ

با همدگر دو ضد را در یک مکان چه خوشی

Ҷӯёии ҳазрататро аз сайф нест баҳра

جویای حضرتت را از سیف نیست بهره

Онро ки зинда бошад аз мурдагон чаҳ хушӣ

آنرا که زنده باشد از مردگان چه خوشی

Дунёу охиратро баҳри ту тарк кардам

دنیا و آخرت را بهر تو ترک کردم

Бе ту дарин чаҳ роҳати ҷузи ту дар он чаҳ хушӣ

بی تو درین چه راحت جز تو در آن چه خوشی