эй ғами ишқи ту бардаи зи дили мо танагӣ

ای غم عشق تو برده ز دل ما تنگی

Орзӯии мау хур бо рухи ту ҳамрангӣ

آرزوی مه و خور با رخ تو همرنگی

Шарҳ дил кард чунон ишқ ки натавонад агар ?

شرح دل کرد چنان عشق که نتواند اگر؟

Пои берун наад аз доираи дили танагӣ

پای بیرون نهد از دایره دل تنگی

Ҳабашии зулфӣ ва аз бандагии оризи ту

حبشی زلفی و از بندگی عارض تو

Доғ дораст рухи моҳ чу рӯй зангӣ

داغ دارست رخ ماه چو روی زنگی

Ҳар ки дар даври ту бе ишқи баромади номаш

هر که در دور تو بی عشق برآمد نامش

Гар бад-ӣни ор ризо дод зиҳӣ бе нанагӣ

گر بدین عار رضا داد زهی بی ننگی

Коҳи баррагӣ ки ббоди ту з ҷо бархезад

کاه برگی که بباد تو ز جا برخیزد

Ҷой онаст ки бо кӯҳ кунад ҳамсангӣ

جای آنست که با کوه کند همسنگی

Басӯии хок дарат зон натавон рафт сабк

بسوی خاک درت زآن نتوان رفت سبک

Ки замин бар сар роҳаст кулӯхии сангӣ

که زمین بر سر راهست کلوخی سنگی

Бо тани хеши ббии корӣ агар кардӣ сулҳ

با تن خویش ببی کاری اگر کردی صلح

эй дили шефта бо давлати худ дар ҷангӣ

ای دل شیفته با دولت خود در جنگی

Қатъи он роҳ кунад марди бпои ҳиммат

قطع آن راه کند مرد بپای همت

Сухан аз тарк сарат гуфтам аз он май лангӣ

سخن از ترک سرت گفتم از آن می لنگی

Сайфи фарғонии по бар сари худ на дар роҳ

سیف فرغانی پا بر سر خود نه در راه

Зонкаҳи ин роҳ ду гомаст ва ту сад фарсангӣ

زآنکه این راه دو گامست و تو صد فرسنگی