Аё бадӯри ту аз мисли ту ҷаҳони холӣ

ایا بدور تو از مثل تو جهان خالی

Кадоми даври зи ту буд як замони холӣ

کدام دور ز تو بود یک زمان خالی

Ту дар миён нау зикри ту дар миёни ҳама

تو در میان نه و ذکر تو در میان همه

Ту дар макон на ва набӯд зи ту макони холӣ

تو در مکان نه و نبود ز تو مکان خالی

Забон ки нест бзкри ту дар даҳони гардон

زبان که نیست بذکر تو در دهان گردان

Ббрмш ки азу ба буд даҳони холӣ

ببرمش که ازو به بود دهان خالی

Дилами зи маънии ишқат тиҳӣ нахоҳад шуд

دلم ز معنی عشقت تهی نخواهد شد

Аҷал агар чаҳ кунад сӯратами зи ҷони холӣ

اجل اگر چه کند صورتم ز جان خالی

Гудохт бар тани ман гӯшти ҳамчуи пиҳ аз онк

گداخت بر تن من گوشت همچو پیه از آنک

зи мағзи меҳр туам нест устихони холӣ

ز مغز مهر توام نیست استخوان خالی

Раҳеи бкўии ту чун дар наёяд ва баравад

رهی بکوی تو چون در نیاید و برود

Валек аз ӯ набӯд ҳаргизи остони холӣ

ولیک از او نبود هرگز آستان خالی

зи чанги ишқи ту ҳамчун рубоб май нолам

ز چنگ عشق تو همچون رباب می نالم

Чу дам даҳяш набошад не аз фиғони холӣ

چو دم دهیش نباشد نی از فغان خالی

Дар он замон ки з ҳастӣ хеш пар будам

در آن زمان که ز هستی خویش پر بودم

Набӯд ҳамтем аз қайди ин ва он холӣ

نبود همتم از قید این و آن خالی

Аз офтоби рахти зарраи зарра кам гаштам

از آفتاب رخت ذره ذره کم گشتم

Шавад бурузи зи астораҳи осмони холӣ

شود بروز ز استاره آسمان خالی

эй ишқи ту парвоз кард гирди ҷаҳон

همای عشق تو پرواز کرد گرد جهان

Надид дар хури худ ҳеҷ ошёни холӣ

ندید در خور خود هیچ آشیان خالی

Ту васфи хеши ҳамеи гӯ ки сайф фарғонӣаст

تو وصف خویش همی گو که سیف فرغانیست

Басони сӯрати девор аз забони холӣ

بسان صورت دیوار از زبان خالی