Дар ҳазрати ту конҷослтон кунад ғуломӣ

در حضرت تو کآنجاسلطان کند غلامی

Ишқат бидод моро ҷомӣ бадваст комӣ

عشقت بداد مارا جامی بدوست کامی

Дар соя монда будам чун миваи норасида

در سایه مانده بودم چون میوه نارسیده

Хуршед ишқат омад азмни бабради хомӣ

خورشید عشقت آمد ازمن ببرد خامی

Аз ишқ қайд кардам бар пои дил ки чун хар

از عشق قید کردم بر پای دل که چون خر

Берун роҳ мешуд асбами збии лагомӣ

بیرون راه می شد اسبم زبی لگامی

Пои ғами ту бӯсам чун кард дасти ҳукмаш

پای غم تو بوسم چون کرد دست حکمش

Мари сари каши ҳаворо манъи азФрохи гомӣ

مر سر کش هوا را منع ازفراخ گامی

Васфи ҷамол рӯят мегӯям ва нагӯяд

وصف جمال رویت می گویم و نگوید

Каси васфи ҳоли хусрави ширинтар аз Низомӣ

کس وصف حال خسرو شیرین تر از نظامی

Дар пеши сафи хубон аз дилбарии биФгнд

در پیش صف خوبان از دلبری بیفگند

Миҳроби абрӯии ту саҷҷодаи имомӣ

محراب ابروی تو سجاده امامی

Онҷо ки хуби рӯйон аз зар баранд сикка

آنجا که خوب رویان از زر برند سکه

Ту зони ақиқи рангин ҳамчун нигини баномӣ

تو زآن عقیق رنگین همچون نگین بنامی

Андоми ҳамчуи обат дар ҷомаи мунаққаш

اندام همچو آبت در جامه منقش

Чун бодаи мрўқи андари зҷоҷи шомӣ

چون باده مروق اندر زجاج شامی

Дорам бшъри ширини азтўи умеди бӯса

دارم بشعر شیرین ازتو امید بوسه

Шукр хӯрд ҳамеша тӯтии бхўши каломӣ

شکر خورد همیشه طوطی بخوش کلامی

Ёрии шикор ман шуд бо ин дили шикаста

یاری شکار من شد با این دل شکسته

Кардам бузурги сайдӣ бо ин даридаи домӣ

کردم بزرگ صیدی با این دریده دامی

Он длстони дили ман бо ман диҳад дигар раҳ

آن دلستان دل من با من دهد دگر ره

Грончаҳ барда бошад боз оварад ҳаромӣ

گرآنچه برده باشد باز آورد حرامی

Натавон бъмри ноқиси ин ғуссаи шарҳ додан

نتوان بعمر ناقص این غصه شرح دادن

Зеро бмрг бошад ин қиссаи ротмомӣ

زیرا بمرگ باشد این قصه راتمامی

Ҳар кин ғазал бихонад донад ки ман чу саъдӣ

هر کین غزل بخواند داند که من چو سعدی

Вақте фақиҳ будаму имрӯзи ринду омӣ

وقتی فقیه بودم و امروز رند و عامی