Таъолии аллоҳ чаҳ рӯйаст он бнзҳт чун гулистонӣ

تعالی الله چه روی است آن به نزهت چون گلستانی

Дарави ҳасани он амал карда ки дар фирдавси ризвонӣ

در او حُسن آن عمل کرده که در فردوس رضوانی

Турои рўиист эй дилбар ки чун ту дар ҳадиси ое

ترا رویی‌ست ای دلبر که چون تو در حدیث آیی

Шукр дар вай шавад гуё чу булбул дар гулистонӣ

شکر در وی شود گویا چو بلبل در گلستانی

Чу қаду зулф ту дидам кунун рӯй туро гӯям

چو قد و زلف تو دیدم کنون روی ترا گویم

Ки хуршедаст бар сари вайу моҳӣ дар шабистонӣ

که خورشید است بر سر وی و ماهی در شبستانی

Ниҳода аз малоҳат хон ва аз баҳри ғизои ҷон

نهاده از ملاحت خوان و از بهر غذای جان

Дарав аз писта ӣӣ карда пар аз шукри намакдонӣ

در او از پسته‌ای کرده پر از شکّر نمکدانی

Бҷони бӯсии хуррам аз ту ки баҳри зиндагии дил

به جان بوسی خرم از تو که بهر زندگی دل

Лаби лаълат ниҳон кардааст дар ҳар бӯса ӣӣ ҷонӣ

لب لعلت نهان کرده‌ست در هر بوسه‌ای جانی

Рухи ту гӯии ҳасан эй ҷони бабр аз ҷумлаи хубон

رخ تو گوی حسن ای جان ببر از جملهٔ خوبان

Ҷаҳони майдон ин кораст баҳр чун ту султонӣ

جهان میدان این کار است بهر چون تو سلطانی

Чу рӯяти ҷилва худ кард ҷон дар тан бтнг омад

چو رویت جلوهٔ خود کرد جان در تن به تنگ آمد

Чу гули бушковат бар булбул қафас шуд ҳамчуи зиндонӣ

چو گل بشکفت بر بلبل قفس شد همچو زندانی

Манам бемори ишқ ва ту шифои андари нафаси дорӣ

منم بیمار عشق و تو شفا اندر نفس داری

Бмни даҳ доруии васлат ки дидам дарди ҳиҷроне

به من ده داروی وصلت که دیدم درد هجرانی

зи тугар шарбатии нӯшам ба аз ( сад ) ҷоми як ҷуръа

ز تو گر شربتی نوشم به از (صد) جام یک جرعه

Вар аз ту хлътии пӯшам ба аз сад сари гиребонӣ

ور از تو خلعتی پوشم به از صد سر گریبانی

Агар теғи балои худ кашӣ бар сайфи фарғонӣ

اگر تیغ بلای خود کشی بر سیف فرغانی

Напечад сар ки май арзади чунин идии бқрбонӣ

نپیچد سر که می‌ارزد چنین عیدی به قربانی

Пас аз нуқсони ҳиҷри ту камол васл дарёбам

پس از نقصان هجر تو کمال وصل دریابم

Ки комили баъд аз он гардад ки гирад моҳи нақсоне

که کامل بعد از آن گردد که گیرد ماه نقصانی

Дилам дар банди зулфи тесту донеи ҳол чун бошад

دلم در بند زلف توست و دانی حال چون باشد

Мусулмонро ки дар монад бадасти номусулмонӣ

مسلمان را که در ماند به دست نامسلمانی

Ғаматро дар дили дарвеш ҳамчун зар нигаҳ дорам

غمت را در دل درویش همچون زر نگه دارم

Ки бошад мари тавонгарро ( дФинши кунҷи вайронӣ )

که باشد مر توانگر را (دفینش کنج ویرانی)

Рухи ту шоҳи трконсту холати ҳоҷиби ҳиндӯ

رخ تو شاه ترکان است و خالت حاجب هندو

Бадали бурдан аз онҳзрт хатат оварда фурмоне

به دل بردن از آن حضرت خطت آورده فرمانی

Гарм аз дар фарози оеи биё эй ҷон ки чун саъдӣ

گرم از در فراز آیی بیا ای جان که چون سعدی

« баронамгар ту бозоиӣ ки дар пояти кашами ҷонӣ »

«برآنم گر تو بازآیی که در پایت کشم جانی»

Бтиғ аз ту нагардад даври мискини сайфи фарғонӣ

به تیغ از تو نگردد دور مسکین سیف فرغانی

Ки ҳаргиз манъ натавон кард булбулро зи бастоне

که هرگز منع نتوان کرد بلبل را ز بستانی