эй лаби лаъли турои бандаи бҷони ширинӣ

ای لب لعل ترا بنده بجان شیرینی

Лаб нагӯям ки шукр нест бидон ширинӣ

لب نگویم که شکر نیست بدان شیرینی

Номи лаъли лаби ҷони бахши ту андари суханам

نام لعل لب جان بخش تو اندر سخنم

Ҳамчунонаст ки дроби равони ширинӣ

همچنانست که درآب روان شیرینی

Лаби ноне ки боб даҳанат гардад тар

لب نانی که بآب دهنت گردد تر

Шаҳд дарюза кунад зони лаби нони ширинӣ

شهد دریوزه کند زآن لب نان شیرینی

Бӯса ӣӣ дод лабат , қасд дигар кардам , гуфт

بوسه یی داد لبت،قصد دگر کردم،گفت

Кини яке бас буд аз баҳри даҳони ширинӣ

کین یکی بس بود از بهر دهان شیرینی

Зони бўсФи ту забонам чу лабат ширин шуд

زآن بوصف تو زبانم چو لبت شیرین شد

Ки блисидм аз он лаби бзбони ширинӣ

که بلیسیدم از آن لب بزبان شیرینی

Зони лаб эй дӯсти бсд ҷон надиҳӣ як бӯса

زآن لب ای دوست بصد جان ندهی یک بوسه

Шукр арзон кун ва мафруш гарони ширинӣ

شکر ارزان کن و مفروش گران شیرینی

Чун лабат бар шукру қанд бихандад гӯйанд

چون لبت بر شکر و قند بخندد گویند

Бас кун аз ханда ки бигирифт ҷаҳони ширинӣ

بس کن از خنده که بگرفت جهان شیرینی

Хуши даромехтае бо ҳамагон , воин саҳласт

خوش درآمیخته ای با همگان،واین سهلست

Ки хушомез буд бо ҳамагони ширинӣ

که خوش آمیز بود با همگان شیرینی

Талхии айшами азинст ва намеёрам гуфт

تلخی عیشم ازینست و نمی یارم گفت

Ки ту бо ман турш ва бо дгарони ширинӣ

که تو با من ترش و با دگران شیرینی

Банда дар васфи ту бисёр суханҳо гуфтӣ

بنده در وصف تو بسیار سخنها گفتی

Агар аз об нарафтӣ бзбони ширинӣ

اگر از آب نرفتی بزبان شیرینی

Сухан ҳар каси имрӯз нишоне дорад

سخن هر کس امروز نشانی دارد

Зодаи табъ маро ҳаст нишони ширинӣ

زاده طبع مرا هست نشان شیرینی

Шеъри ман куҳна нагардад бмрўри айём

شعر من کهنه نگردد بمرور ایام

Ки тағайюр напазирад бузмони ширинӣ

که تغیر نپذیرد بزمان شیرینی

Баъди азин ҳар ки чу ман хон сухан ороед

بعد ازین هر که چو من خوان سخن آراید

Гӯи азин шеъри буна бар сар хон ширинӣ

گو ازین شعر بنه بر سر خوان شیرینی

Сайфи фарғонӣ аз он хусрави малики суханӣ

سیف فرغانی از آن خسرو ملک سخنی

Бо чунин табъ ки Фарҳоди чунон ширинӣ

با چنین طبع که فرهاد چنان شیرینی