эй гирифтаи зҳдиси ту ҷаҳони ширинӣ

ای گرفته زحدیث تو جهان شیرینی

Аз ту дар коми дили вдри лаби ҷони ширинӣ

از تو در کام دل ودر لب جان شیرینی

Шукру шаҳди марои баҳри ғизои дили вҷон

شکر و شهد مرا بهر غذای دل وجان

Дар лаби лаъл ту доданд нишони ширинӣ

در لب لعل تو دادند نشان شیرینی

Рост чун луқмаи ғами коми дилам талх кунад

راست چون لقمه غم کام دلم تلخ کند

Гар марои ҷуз лабат ояд бидиҳон ширинӣ

گر مرا جز لبت آید بدهان شیرینی

Чанд дар ҳасрати худ ком кунӣ талхи маро

چند در حسرت خود کام کنی تلخ مرا

Аз лаб чун шукр худ бичашон ширинӣ

از لب چون شکر خود بچشان شیرینی

То ҳадиси лаби лаълат бзбон оварадам

تا حدیث لب لعلت بزبان آوردم

Ҳамчуи об аз суханами гашти равони ширинӣ

همچو آب از سخنم گشت روان شیرینی

Гарчи дар аҳди ту бисёр накӯён ҳастанд

گرچه در عهد تو بسیار نکویان هستند

Рӯҳи лесидаи злбшони бзбони ширинӣ

روح لیسیده زلبشان بزبان شیرینی

Кас чу ту нест азирокаҳ баробар набӯд

کس چو تو نیست ازیراکه برابر نبود

Гарчи бо тара буд бар сар хон ширинӣ

گرچه با تره بود بر سر خوان شیرینی

Аз сари лутфи бмни банда назар кун якбор

از سر لطف بمن بنده نظر کن یکبار

Бмгс гарчи набошад нигарони ширинӣ

بمگس گرچه نباشد نگران شیرینی

Ошиқонро зтў ҳар лаҳза умедӣ дигараст

عاشقان را زتو هر لحظه امیدی دگرست

Дарди сар чанд кашад азмгсони ширинӣ

درد سر چند کشد ازمگسان شیرینی

Бар сар хон ки бирав шӯру турш хӯрда шавад

بر سر خوان که برو شور و ترش خورده شود

Чун мусаллам бадар ояд замёни ширинӣ

چون مسلم بدر آید زمیان شیرینی

Гарчи рӯ турш кунӣу суханат , бокӣ нест

گرچه رو ترش کنی و سخنت، باکی نیست

Ки бисозанд зғўраҳи бузмони ширинӣ

که بسازند زغوره بزمان شیرینی

Вари бҷон аз лаби ту бӯса хуррам гӯям шукр

ور بجان از لب تو بوسه خرم گویم شکر

Ки ббозор шумо нест гарони ширинӣ

که ببازار شما نیست گران شیرینی

Сайфи фарғонӣ аз зикри лаб чун шукраш

سیف فرغانی از ذکر لب چون شکرش

Ту дарин шеъри боФоқи расони ширинӣ

تو درین شعر بآفاق رسان شیرینی