Чу даст ва рӯй башуе вдри намози шӯй

چو دست و روی بشویی ودر نماز شوی

Дил аз ду кун башу то маҳали рози шӯй

دل از دو کون بشو تا محل راز شوی

Дарин муғок ки хокаш бхўн Биёлуданд

درین مغاک که خاکش بخون بیالودند

Дар об даст мазан варна бе намози шӯй

در آب دست مزن ورنه بی نماز شوی

зи фаръҳо ки дарин бӯстон гулӣ доранд

ز فرعها که درین بوستان گلی دارند

Бидӯз чашми назар то босли бози шӯй

بدوز چشم نظر تا باصل باز شوی

Агар ниёзи бҳзрти барии бики ?назарет

اگر نیاز بحضرت بری بیک نظرت

Чунон кунад ки зи кунин бе ниёзи шӯй

چنان کند که ز کونین بی نیاز شوی

Чу дӯст кард назар дар ту баъди азони ризвон

چو دوست کرد نظر در تو بعد ازآن رضوان

Агар бухлад барин хондат биноз шӯй

اگر بخلد برین خواندت بناز شوی

Вагар бмҷлси мисатони ишқи хўонндт

وگر بمجلس مستان عشق خوانندت

Сазад ки брдри эшон боҳтзози шӯй

سزد که بردر ایشان باهتزاز شوی

Чароғи давлати худ брФрўзӣ ар чун шамъ

چراغ دولت خود برفروزی ار چون شمع

Дарони миёнаи шабӣ ним хӯрд гази шӯй

درآن میانه شبی نیم خورد گاز شوی

Бензади дӯст ки Маҳмӯд ӯст дар олам

بنزد دوست که محمود اوست در عالم

Бҳсни собиқаи маҳбӯб чун Аёзи шӯй

بحسن سابقه محبوب چون ایاز شوی

Бунафшаи вори дарин боғи сайфи фарғонӣ

بنفشه وار درین باغ سیف فرغانی

Шикаста бошӣ чун сарви сарфарози шӯй

شکسته باشی چون سرو سرفراز شوی

Ззҳди хушки дили сарди ту чу яхи бФсрд

ززهد خشک دل سرد تو چو یخ بفسرد

Зсўзи ишқ чу хуршеди яхи гудози шӯй

زسوز عشق چو خورشید یخ گداز شوی

Сарати бпоиаҳи мардон куҷо расад бе ишқ

سرت بپایه مردان کجا رسد بی عشق

Вгрчаҳ чун амли ғофилони дарози шӯй

وگرچه چون امل غافلان دراز شوی