Ало эй шамъи дилро равшаноӣ

الا ای شمع دل را روشنایی

Ки ҷонам бо ту дорад ошноӣ

که جانم با تو دارد آشنایی

Чу дили пайваст бо ту гӯ ҳаме бош

چو دل پیوست با تو گو همی باش

Миёни ҷону тани расми ҷудоӣ

میان جان و تن رسم جدایی

Гирифтори ту зони гаштам ки рӯзӣ

گرفتار تو زآن گشتم که روزی

Бтў аз хештан ёбам раҳоӣ

بتو از خویشتن یابم رهایی

Дилам дар зулфи ту баҳри рухи тест

دلم در زلف تو بهر رخ تست

Ки матлӯбаст дар шаби равшаноӣ

که مطلوبست در شب روشنایی

Манам дарвеш ҳамчун ту тавонгар

منم درویش همچون تو توانگر

Ки султон мекунад аз ту гадоӣ

که سلطان می کند از تو گدایی

Муродии наргиси маст ту ме гуфт

مرادی نرگس مست تو می گفت

Манам бемори ту нолон чарое

منم بیمار تو نالان چرایی

Бадв гуфтам аз он нолам ки ҳарсол

بدو گفتم از آن نالم که هرسال

Чу гули рӯзии ду се меҳмони мое

چو گل روزی دو سه مهمان مایی

На ман як шоирам дар васфи рӯят

نه من یک شاعرم در وصف رویت

Ки танҳо мекунам мадҳати сарое

که تنها می کنم مدحت سرایی

Табиати унсурии ақлами лбибӣ

طبیعت عنصری عقلم لبیبی

Дилам ҳаст анварии дидаи сенае

دلم هست انوری دیده سنایی

Агар хорӣ науфтад дар раҳи нутқ

اگر خاری نیفتد در ره نطق

Биомузам ба булбули гули стоиӣ

بیاموزم به بلبل گل ستایی

Ман ва ту сахти неки омўхтстим

من و تو سخت نیک آموختستیم

зи булбули меҳр ва аз гул бе вафое

ز بلبل مهر و از گل بی وفایی

Турои ин лутфу ҳасан эй длстон ҳаст

ترا این لطف و حسن ای دلستان هست

Чу шеъри сайфи фарғонии атое

چو شعر سیف فرغانی عطایی

Гушоиш аз ту хоҳад ёфт корам

گشایش از تو خواهد یافت کارم

Ки ҳам дилбандӣ ва ҳам длгшоиӣ

که هم دلبندی و هم دلگشایی