эй шудаи ҳасани турои пешаи ҷаҳони ороӣ

ای شده حسن ترا پیشه جهان آرایی

Одати табъи ман аз васфи ту шкрхоиӣ

عادت طبع من از وصف تو شکرخایی

Моҳро зард шавад рӯй чу дар вай нигарӣ

ماه را زرد شود روی چو در وی نگری

Рӯзро хира шавад чашм чу рух бинмое

روز را خیره شود چشم چو رخ بنمایی

ё бидон лаб бидиҳ аз васли насиби ушшоқ

یا بدان لب بده از وصل نصیب عشاق

ё чунон кун ки чунин рӯй бкс нанамое

یا چنان کن که چنین روی بکس ننمایی

Бӯса ӣӣ додӣ ва пас тайра шудӣ лаби пеши ор

بوسه یی دادی و پس طیره شدی لب پیش آر

То ҳамонҷои нуҳумаши боз агар фармое

تا همانجا نهمش باز اگر فرمایی

Зонтзори шаби васли ту марои рӯзи гузашт

زانتظار شب وصل تو مرا روز گذشت

наменадонам ки чаро мунтазири фардое

می ندانم که چرا منتظر فردایی

Бас ки дар орзӯии васли ту чашмам бигирист

بس که در آرزوی وصل تو چشمم بگریست

Хобро оби бабрад аз ҳарами бенаӣ

خواب را آب ببرد از حرم بینایی

эй дили хоми тамаъи оби барин оташи зан

ای دل خام طمع آب برین آتش زن

Чанд бар хок дараш боди ҳамеи паймое

چند بر خاک درش باد همی پیمایی

Зарраи гум шуда ӣӣ дар ҳаваси хуршедӣ

ذره گم شده یی در هوس خورشیدی

Қатраи хушки лабӣ дар талаби дарёӣ

قطره خشک لبی در طلب دریایی

Ман азин дар нарӯм зонки гуруҳеи ушшоқ

من ازین در نروم زآنک گروهی عشاق

Рӯй маъшӯқи бдизнди бсобт рое

روی معشوق بدیذند بثابت رایی

Булбул аз боғ чу берун наравад гул бинад

بلبل از باغ چو بیرون نرود گل بیند

Зоғ бар мзблаҳ гардад чу буд ҳар ҷое

زاغ بر مزبله گردد چو بود هر جایی

Сайфи фарғонӣ то кӣ бтмно гуяд

سیف فرغانی تا کی بتمنا گوید

Буд оё ки хиромони зи дирами бози ое

بود آیا که خرامان ز درم باز آیی