Дар гулшани ҳасан чун ту кас нест

در گلشن حسن چون تو کس نیست

Маърӯф чу гули бхўби рӯе

معروف چو گل بخوب رویی

Ман танги дилам чу ғунча ва ту

من تنگ دلم چو غنچه و تو

Лолаи рухӣу бунафшаи мӯе

لاله رخی و بنفشه مویی

Мӯии ту бар он замин ки афтод

موی تو بر آن زمین که افتاد

Аз хок нарафт машки бӯе

از خاک نرفت مشک بویی

Мо он тўоим вҷмлаҳ гӯйанд

ما آن توایم وجمله گویند

Ту он кӣӣ ҳаме нагӯйӣ

تو آن کئی همی نگویی

Гум шуд дили сад ҳазор ошиқ

گم شد دل صد هزار عاشق

Ту худ дил ошиқӣ наҷӯӣ

تو خود دل عاشقی نجویی

Дастат нарасад бдомни сайф

دستت نرسد بدامن سیف

То даст зхўиштн нашаве

تا دست زخویشتن نشویی

эй чун гул нав битоза рӯе

ای چون گل نو بتازه رویی

Бар рӯй ту хатм шуд никуӣ

بر روی تو ختم شد نکویی