зи дилбарони ҳамаи шаҳри дилпазир туе

ز دلبران همه شهر دل پذیر تویی

Марои зи ҷумла гзирасту ногузири туе

مرا ز جمله گزیر است و ناگزیر تویی

зи дигарон суханӣ бар забон равад ҳар вақт

ز دیگران سخنی بر زبان رود هر وقت

Вале мудом чу андеша дар замири туе

ولی مدام چو اندیشه در ضمیر تویی

Пиёдаанд накӯёни зи нтъи дили берун

پیاده اند نکویان ز نطع دل بیرون

Кунун чу шоҳи дарин хонаи ҷойгири туе

کنون چو شاه درین خانه جایگیر تویی

Саман барон ҳама бо касратӣ ки аишонрост

سمن بران همه با کثرتی که ایشانراست

Турои раият фармон баранд амири туе

ترا رعیت فرمان برند امیر تویی

Ҳамаи ривоят манзӯма ҳикоётанд

همه روایت منظومه حکایاتند

Туро чаҳ шарҳи даҳуми ҷомеъи кабӣри туе

ترا چه شرح دهم جامع کبیر تویی

Баноми ҳасани ту аз баҳри шеър чун зари хирад

بنام حسن تو از بهر شعر چون زر خرد

Задем сикка ки султони ин сарири туе

زدیم سکه که سلطان این سریر تویی

Бад-ӣни ҷамол ( чу ) хуршед метуоне гуфт

بدین جمال (چو) خورشید می توانی گفت

Ки офтоби манам зарраи ҳақири туе

که آفتاب منم ذره حقیر تویی

Замини бадӯри ту чун осмон шуд ва дар вай

زمین بدور تو چون آسمان شد و در وی

Ма тамом бидон рӯй мстдири туе

مه تمام بدان روی مستدیر تویی

Агар Сироҷ мунираст бар фалак бар мо

اگر سراج منیرست بر فلک بر ما

Қамари блмъаҳи чароғӣ буд мунири туе

قمر بلمعه چراغی بود منیر تویی

Лабати бнктаҳи басии обу хамр дар ҳам рехт

لبت بنکته بسی آب و خمر در هم ریخت

Магари зи ҷӯии биҳишти ангабину шери туе

مگر ز جوی بهشت انگبین و شیر تویی

зи баъди он ҳамаи алфози мадҳ дар ҳақи ту

ز بعد آن همه الفاظ مدح در حق تو

Ки аз маъонии он як бики хабири туе

که از معانی آن یک بیک خبیر تویی

Рақиб бенамакатро сазад агар гӯям

رقیب بی نمکت را سزد اگر گویم

Ки баҳр кӯфтан эй турш рӯй сайри туе

که بهر کوفتن ای ترش روی سیر تویی

Марои ҳавои ту дай гуфт сайфи фарғонӣ

مرا هوای تو دی گفت سیف فرغانی

зи қайди мо дгарон мутлақанд асири туе

ز قید ما دگران مطلقند اسیر تویی

Барои вақти ҷавонон кунун ки саъдӣ рафт

برای وقت جوانان کنون که سعدی رفت

Сухан бигӯ ки дарин хонқони пери туе

سخن بگو که درین خانقان پیر تویی

Малики мҷиру малик дам бидам Заҳирати бод

ملک مجیر و ملک دم بدم ظهیرت باد

Ки зери чархи нахустин дувуми асири туе

که زیر چرخ نخستین دوم اثیر تویی