Рафтӣу дили рабӯдии як шаҳри мубтало ро

رفتی و دل ربودی یک شهر مبتلا را

То кӣ кунем бе ту сабрӣ ки нест мо ро

تا کی کنیم بی تو صبری که نیست ما را

Бозо ки ошиқонати ҷома сиёҳ карданд

بازآ که عاشقانت جامه سیاه کردند

Чун нохуни арӯсон аз ҳиҷри ту нигоро

چون ناخن عروسان از هجر تو نگارا

эй аҳли шаҳри азин пас ман тарк хона гуфтам

ای اهل شهر ازین پس من ترک خانه گفتم

Каз нолаҳои зорами заҳмат буд шумо ро

کز ناله‌های زارم زحمت بود شما را

Аз ишқи хуби рӯйони ман даст шаста будам

از عشق خوب رویان من دست شسته بودم

Поем ба гули фурушад дар кӯии ту қазо ро

پایم به گِل فروشد در کوی تو قضا را

Аз некӯони олам кас нест ҳамсари ту

از نیکوان عالم کس نیست همسر تو

Бар анбиёӣ дигар фазласт мстФо ро

بر انبیای دیگر فضلست مصطفا را

Дар даври хӯбии ту бе қиматанд хубон

در دور خوبی تو بی‌قیمتند خوبان

Гул дар раседу лобуд равнақ бишуд гё ро

گل در رسید و لابد رونق بشد گیا را

эй муддаӣ ки кардӣ Фарҳодро маломат

ای مدعی که کردی فرهاد را ملامت

Борӣ бибину тани зани ширини хуши лақо ро

باری ببین و تن زن شیرین خوش لقا را

То мубтало нагардигар оқилӣ мадад кун

تا مبتلا نگردی گر عاقلی مدد کن

Дар кори ишқи Лайлии маҷнӯни мубтало ро

در کار عشق لیلی مجنون مبتلا را

эй ишқи бас ки кардӣ бо ақли танги хуӣ

ای عشق بس که کردی با عقل تنگ‌خویی

Мискин бирафт ва инак бар ту гузошт ҷо ро

مسکین برفت و اینک بر تو گذاشت جا را

Маҷрӯҳи ҳиҷрат эй ҷони марҳами з васл хоҳад

مجروح هجرت ای جان مرهم ز وصل خواهد

Инаст ваҷҳи дармони он дард бедаво ро

اینست وجه درمان آن درد بی دوا را

Ман бандаам ту шоҳӣ , бо ман ҳар ончии хоҳӣ

من بنده‌ام تو شاهی، با من هر آنچه خواهی

намекун ки бар раият ҳукмаст подшо ро

می‌کن که بر رعیت حکم است پادشا را

Гар кардаам гуноҳӣ дар малик чун ту шоҳӣ

گر کرده‌ام گناهی در ملک چون تو شاهی

Ҳадам бизану лекин аз ҳад мабар ҷафо ро

حدم بزن و لیکن از حد مبر جفا را

Аз даҳшат рақибат давраст сайф аз ту

از دهشت رقیبت دورست سیف از تو

Дар Кувайт эй тавонгар саг мегазад гадо ро

در کویت ای توانگر سگ می‌گزد گدا را

Саъдии магар чу ман буд онгаҳ ки ин ғазал гуфт

سعدی مگر چو من بود آنگه که این غزل گفت

( муштоқӣу сабурӣ аз ҳади гузашти ёро )

(مشتاقی و صبوری از حد گذشت یارا)