Ошиқи ӣнҷо аз барои дидани ёри омадаи сет

عاشق اینجا از برای دیدن یار آمده‌ست

Булбули шӯридаи баҳри гул ба гулзори омадаи сет

بلبل شوریده بهر گل به گلزار آمده‌ست

Ин ҷаҳони бозори кори ишқ ҷононаст , аз ӯ

این جهان بازار کار عشق جانان است، از او

Он баради мақсӯди кӯ бо зар ба бозори омадаи сет

آن برد مقصود کو با زر به بازار آمده‌ست

Ошиқам ӯро надонам давлатаст ин ё фузул

عاشقم او را ندانم دولت است این یا فضول

Кони тавонгарро чу ман муфлиси харидори омадаи сет

کآن توانگر را چو من مفلس خریدار آمده‌ست

То ҷаҳонии халқро чун зарра саргардон кунад

تا جهانی خلق را چون ذره سرگردان کند

Офтоби ҳасан дар рӯйиши падедори омадаи сет

آفتاب حسن در رویش پدیدار آمده‌ست

Дӯст чун дар некуӣ яктост ҳамчун офтоб

دوست چون در نیکویی یکتاست همچون آفتاب

Ошиқаши зон дар адад чун зарра бисёр омадаи сет

عاشقش زآن در عدد چون ذره بسیار آمده‌ست

Бар чун ӯ Юсуфи ҷамолии сӯраи оёти ҳасан

بر چون او یوسف‌جمالی سورهٔ آیاتِ حُسن

Рост чун таврот бар Мӯсо ба як бори омадаи сет

راست چون تورات بر موسی به یک بار آمده‌ست

Дар миёни ҷамъи хубони ёри мо ( гӯйии магар )

در میان جمع خوبان یار ما (گویی مگر)

Дар чамани товуси рӯҳонӣ ба рафтори омадаи сет

در چمن طاووس روحانی به رفتار آمده‌ست

Баси каллаи дорони давлатро қабоҳо хирқа шуд

بس کله‌داران دولت را قباها خرقه شد

То сари ин тоҷи хубони зери дастори омадаи сет

تا سر این تاج خوبان زیر دستار آمده‌ست

Чун асали ҷонам ба ёдаши ком ширин ме кунад

چون عسل جانم به یادش کام شیرین می‌کند

То наботи хат бар он лаъли шкрбори омадаи сет

تا نبات خط بر آن لعل شکربار آمده‌ست

Ҳар киро бар лавҳи дили пайвасти ишқаши ҳарфи хеш

هر که را بر لوح دل پیوست عشقش حرف خویش

Безабон ва бедаҳон чун хат ба гуфтори омадаи сет

بی‌زبان و بی‌دهان چون خط به گفتار آمده‌ست

Рӯҳи боғи миваи ишқ (аст )у ҳиммати боғбон

روح باغ میوه عشق (است) و همت باغبان

Венаи тани хокӣ ба гардиши ҳамчуи девори омадаи сет

وین تن خاکی به گردش همچو دیوار آمده‌ست

Саъдӣ аз қадари ту ғофил буд он соъат ки гуфт

سعدی از قدر تو غافل بود آن ساعت که گفت

( ин туе ё сарви бастоне ба рафтори омадаи сет )

(این تویی یا سرو بستانی به رفتار آمده‌ست)

Сайфи фарғонӣ сенае шуд ба шеър ва , назм ӯст

سیف فرغانی سنایی شد به شعر و، نظم اوست

Нофаи мишкӣ ки аз ваии буии аттори омадаи сет

نافهٔ مشکی که از وی بوی عطار آمده‌ست