Дилами бслслаҳи зулфи ёр дар бандаст

دلم بسلسله زلف یار در بندست

Агар қабул кунӣ ҳоли ман туро пандаст

اگر قبول کنی حال من ترا پندست

Збнди меҳраш чун пой дил шавад озод

زبند مهرش چون پای دل شود آزاد

Маро ки босари зулфаш ҳазор пайвандаст

مرا که باسر زلفش هزار پیوندست

Басон Лайлӣ бигушое вббндии зулф

بسان لیلی بگشایی وببندی زلف

Турои хабар на ( ки ) маҷнӯнӣ андарин бандаст

ترا خبر نه (که) مجنونی اندرین بندست

Бароварии змни талхи ком ҳар дами шӯр

برآوری زمن تلخ کام هر دم شور

Азонкаҳи пистаи ширини ту шукри хндст

ازآنکه پسته شیرین تو شکر خندست

Азорзўии рухи ту агар ббоғи рӯм

ازآرزوی رخ تو اگر بباغ روم

Кадоми лолаи брхсораҳ ту монандаст

کدام لاله برخساره تو مانندست

Закоти хӯбии худро дамии ббоғи хиром

زکات خوبی خود را دمی بباغ خرام

Ки гули бдидн рӯй ту орзӯмандаст

که گل بدیدن روی تو آرزومندست

Зъошқони ту амрўздри замонаи манам

زعاشقان تو امروزدر زمانه منم

Касе ки ӯ бсломӣ здўст хурсандаст

کسی که او بسلامی زدوست خرسندست

Касе ки ӯ асари субҳи рӯз васл надид

کسی که او اثر صبح روز وصل ندید

Шаби фироқ чаҳ донад ки то саҳар чандаст

شب فراق چه داند که تا سحر چندست

Ҷавоб саъдӣ гуфтам болтмос касе

جواب سعدی گفتم بالتماس کسی

Ки ӯ ҳазор чу ман бандаро худовандаст

که او هزار چو من بنده را خداوندست

Дили маро ки шуд аздсти дарҳамаи ҳоле

دل مرا که شد ازدست درهمه حالی

Бхоки пойу сари кӯй дӯст савгандаст

بخاک پای و سر کوی دوست سوگندست

Чу андалеб ҳаме на?ил сайфи фарғонӣ

چو عندلیب همی نال سیف فرغانی

Азонкаҳи гулро айёми ҳасани икчндст

ازآنکه گل را ایام حسن یکچندست