Ҳон эй насими субҳ ки бӯят муаттараст
هان ای نسیم صبح که بویت معطرست
Ҳамроҳ бо ту хоки сар кӯй дилбараст
همراه با تو خاک سر کوی دلبرست
Маншури некуии з дар ӯ ҳаме диҳанд
منشور نیکویی ز در او همی دهند
Султони моҳро ки зостораҳ лашкараст
سلطان ماه را که زاستاره لشکرست
Кас дид сӯратӣ ки накӯтар зрўӣ ӯст ?
کس دید صورتی که نکوتر زروی اوست؟
Кас хонд сўртӣ ки золҳмд бартараст ?
کس خواند سورتی که زالحمد برترست؟
Муҳтоҷ нест бар сари раҳи машки рехтан
محتاج نیست بر سر ره مشک ریختن
Конҷо ки дӯсти пой наад хок анбараст
کآنجا که دوست پای نهد خاک عنبرست
Онҷо ки ӯст шаб набӯд каз зёи внўр
آنجا که اوست شب نبود کز ضیا ونور
Бо офтоби сояи он ма баробараст
با آفتاب سایه آن مه برابرست
Ман худ гадоӣ кӯем ваяки шаҳр чун мананд
من خود گدای کویم ویک شهر چون منند
Дарвеши ишқ ӯ ки бахӯбӣ тавонгараст
درویش عشق او که بخوبی توانگرست
эй дар ҷаҳони лутфи маликшоҳи некӯон
ای در جهان لطف ملکشاه نیکوان
Дар ҳасан ҳар ғуломи туро малик санҷараст
در حسن هر غلام ترا ملک سنجرست
Андари мақоми қурб ту болост дасти он
اندر مقام قرب تو بالاست دست آن
Кзбҳри хизматати сараш аз пои Фрўтрст
کزبهر خدمتت سرش از پا فروترست
Ҷонро бўсФи сӯрати ту рӯйҳо намӯд
جان را بوصف صورت تو رویها نمود
Маънии нопадид ки дар лафзи мзмрст
معنی ناپدید که در لفظ مضمرست
Бар одамӣ барои ту дар бастаам валек
بر آدمی برای تو در بسته ام ولیک
Бозо ки бар парии ҳамаи деворҳо дуруст
بازآ که بر پری همه دیوارها درست
Дар васфи хӯбии ту таъаҷҷуб ҳаме кунанд
در وصف خوبی تو تعجب همی کنند
Кини шеваи шеъри шеъри кадомин сухан вараст
کین شیوه شعر شعر کدامین سخن ورست
Бар хоки тираи рехта ҳамчун дар аз садаф
بر خاک تیره ریخته همچون در از صدف
Ин Қатарҳои софӣ аз абр мукаддараст
این قطرهای صافی از ابر مکدرست
Дар васфи дӯсти коғази девони шеъри ман
در وصف دوست کاغذ دیوان شعر من
Кӣ чун мидод хушк шавад чун сухан тараст
کی چون مداد خشک شود چون سخن ترست
То даст медиҳад сухани дӯсти гӯии сайф
تا دست می دهد سخن دوست گوی سیف
Каз ҳар чаҳ меравад сухани дӯсти хўштрст
کز هر چه میرود سخن دوست خوشترست
Чун бҳрёр нест сухани савти ҷорҳст
چون بهریار نیست سخن صوت جارحست
Чун баҳр дӯст нест ғазал қавл мункираст
چون بهر دوست نیست غزل قول منکرست