Сӯхти ишқи ту ман шефтаи шайдо ро

سوخت عشق تو من شیفتهٔ شیدا را

Масти бархестае бози нишони ғавғо ро

مست برخاسته‌ای باز نشان غوغا را

Кард дар мотами ҷони дидатару ҷомаи кабӯд

کرد در ماتم جان دیده تر و جامه کبود

Хушки мағзии ду бодоми сиёҳати моро

خشک‌مغزیِ دو بادام سیاهت ما را

Қоби қавсин ду абрӯии ту бо тири мижа

قاب قوسین دو ابروی تو با تیر مژه

Давр бошӣаст аҷаби қурбат ӯ аднӣ ро

دور باشی است عجب قربت او ادنی را

Чун азон рӯй касе давр кунад ошиқро ?

چون از آن روی کسی دور کند عاشق را؟

Чун зи хуршед касе манъ кунад ҳрборо ?

چون ز خورشید کسی منع کند حربا را؟

Лаби ширини турои заҳмати дандони раҳе

لب شیرین ترا زحمت دندان رهی

Ногузираст чу иброми магаси ҳалво ро

ناگزیر است چو ابرام مگس حلوا را

Шуд муҳаққиқ ки басони алифи насхи қиддӣсат

شد محقق که به سان الف نسخ قدی‌ست

Паст бо қомати ту сарви сеӣ боло ро

پست با قامت تو سرو سهی بالا را

Боғро тӯҳфаи зи хоки қадам хеш фирист

باغ را تحفه ز خاک قدم خویش فرست

То сабо серума кашад наргиси нобӣно ро

تا صبا سرمه کشد نرگس نابینا را

Туз ишқи ту агар наУмияро рӯҳи диҳӣ

تو ز عشق تو اگر نامیه را روح دهی

Бзбон оварад ӯ сӯсан ногуё ро

به زبان آورد او سوسن ناگویا را

Дар дили банда чу савдоӣ касе рахт наад

در دل بنده چو سودای کسی رخت نهد

Бишиканади ишқи ту ҳангомаи он савдо ро

بشکند عشق تو هنگامهٔ آن سودا را

Ишқи тмғоӣ сияҳ кард маро бар рухи зард

عشق تمغای سیه کرد مرا بر رخ زرد

То бхўн ол кунад чашми ман он тмғо ро

تا به خون آل کند چشم من آن تمغا را

Расани зулфи ту дар гардан ҷонам афтод

رسن زلف تو در گردن جانم افتاد

Оқибат мор кашад мардуми мори аФсо ро

عاقبت مار کشد مردم مارافسا را

Гуфтам эй чашми бошикам мададӣ кун сӯии дил

گفتم ای چشم به اشکم مددی کن سوی دل

Рӯ бпнҳон бикаш он оташи нопидо ро

رو به پنهان بکش آن آتش ناپیدا را

Мавҷи бархестаро ҷӯш фурӯ бинишонад

موج برخاسته را جوش فرو بنشاند

Абр каз қатраи худ об занад дарё ро

ابر کز قطرهٔ خود آب زند دریا را

Рӯзи васли тўкаҳи эҳёии ман кушта кунад ?

روز وصل تو که احیای من کشته کند؟

эй ту ҷон дода блби мурдаи бўиҳиӣ ро

ای تو جان داده به لب مردهٔ بویحیی را

Растхезии бишавадгар ту барои дили ман

رستخیزی بشود گر تو برای دل من

Вақт таъйин кунӣ он томаҳи алкбрӣ ро

وقت تعیین کنی آن طامة الکبری را