Бас кӯр диласт онкӣ ба ҷуз ту нигаронаст

بس کور دلست آنکه به جز تو نگرانست

ё худ назараш бо ту вдл бод гаронаст

یا خود نظرش با تو ودل باد گرانست

Рӯй ту диламро басӯии худ нигарон кард

روی تو دلم را بسوی خود نگران کرد

Онро ки дилӣ ҳаст биравят нигаронаст

آن را که دلی هست برویت نگرانست

Дар ҳасан набошад чўтўи ҳаркас ки нкўрўст

در حسن نباشد چوتو هرکس که نکوروست

Чун об набошад бсФо ҳарчӣ равонаст

چون آب نباشد بصفا هرچه روانست

Ҷони дил ман шуд ғами ишқи ту азиро

جان دل من شد غم عشق تو ازیرا

Дили зиндаи бъшқи ту чу тани зиндаи бҷонст

دل زنده بعشق تو چو تن زنده بجانست

Дили кӯи хати озодии хеши азҳмаҳи бастад

دل کو خط آزادی خویش ازهمه بستد

Ҷон дод бхтӣ ки бирав аз ту нишонаст

جان داد بخطی که برو از تو نشانست

Ҳар Тифл ки аз модари айёми бзоид

هر طفل که از مادر ایام بزاید

Дар ишқ шавад пер агараш бахт ҷавонаст

در عشق شود پیر اگرش بخت جوانست

Ҳар чанд ки ҷон дар хатараст аз ғамат эй дӯст

هر چند که جان در خطرست از غمت ای دوست

Дили кунаи ғам дӯст хӯрд душман ҷонаст

دل کونه غم دوست خورد دشمن جانست

Чун кард дарунии бағами ишқи таъаллуқ

چون کرد درونی بغم عشق تعلق

Онаст дарунӣ ки бурун аз ду ҷаҳонаст

آنست درونی که برون از دو جهانست

Бо ёри ғами ишқи маро бар тани вбри дил

با یار غم عشق مرا بر تن وبر دل

Неи коҳ сабк бошад венӣ кӯҳ гаронаст

نی کاه سبک باشد ونی کوه گرانست

Савдо зада ӣӣ дӯш чу Фарҳод ҳаме гуфт

سودا زده یی دوش چو فرهاد همی گفت

Кини дилбари мо хусрав ширин писаронаст

کین دلبر ما خسرو شیرین پسرانست

Маи талъату хуршеди рух ва Зуҳра ҷабинаст

مه طلعت و خورشید رخ و زهره جبینست

Шукри лаби вширини сухан впстаҳ даҳонаст

شکر لب وشیرین سخن وپسته دهانست

Ту дилбари худро бксӣ ном магӯ сайф

تو دلبر خود را بکسی نام مگو سیف

Кони чиз ки дар дил гузарад дӯст на онаст

کآن چیز که در دل گذرد دوست نه آنست

Инаст яке васфи зоўсоФи камолаш

اینست یکی وصف زاوصاف کمالش

Кндри дили вҷони зоҳири воз дида ниҳонаст

کندر دل وجان ظاهر واز دیده نهانست