Ъошқонро медиҳад доими нишон аз рӯй дӯст

عاشقانرا می دهد دایم نشان از روی دوست

Гул ки ҳар солӣ бамурдам май расонади буии дӯст

گل که هر سالی بمردم می رساند بوی دوست

Дам бидам чун тори мўсиқор дар ҳар парда ӣӣ

دم بدم چون تار موسیقار در هر پرده یی

Хуш бинол эй ёр то дар чангат уфтад мӯии дӯст

خوش بنال ای یار تا در چنگت افتد موی دوست

ЗоФтобу моҳу анҷумгар ту хоҳӣ роҳ рафт

زآفتاب و ماه و انجم گر تو خواهی راه رفت

Машъала бар машъалааст аз кӯии ту бо кӯии дӯст

مشعله بر مشعله است از کوی تو با کوی دوست

Гар назар дорӣ бирав аз дидан он машъала

گر نظر داری برو از دیدن آن مشعله

Чашми дарбанд эй мубсир то бибинӣ рӯй дӯст

چشم دربند ای مبصر تا ببینی روی دوست

Андарин пастӣ надидам ҳеҷ , зеботар набӯд

اندرین پستی ندیدم هیچ، زیباتر نبود

Зери гардуни ҳамчу бар болои чашми абрӯии дӯст

زیر گردون همچو بر بالای چشم ابروی دوست

Гови гардун ки кашад аз баҳри асби давлатат

گاو گردون که کشد از بهر اسب دولتت

Гар шӯии як рӯзи шҳмот аз рухи некӯии дӯст

گر شوی یک روز شهمات از رخ نیکوی دوست

Хуфтаи мари мақсӯдро чун даст дар гардан кунӣ

خفته مر مقصود را چون دست در گردن کنی

эй бпои ҷусту ҷӯ гомӣ нарафта сӯии дӯст

ای بپای جست و جو گامی نرفته سوی دوست

Зоҳли ин харгоҳи итноби таъаллуқ қатъ кун

زاهل این خرگاه اطناب تعلق قطع کن

Пас бизан ҳарҷо ки хоҳии хайма дар паҳлавии дӯст

پس بزن هرجا که خواهی خیمه در پهلوی دوست

Сайфи фарғонии бтиғи дӯстгар куштаи шӯй

سیف فرغانی بتیغ دوست گر کشته شوی

Ошиқӣ бош ки ( ошиқ ) куштан омад хуии дӯст

عاشقی باش که (عاشق) کشتن آمد خوی دوست