эй ки дар сӯрати хуби ту ҷамоли маънист
ای که در صورت خوب تو جمال معنیست
Қиблаи рӯҳ аз он рӯй кунам кони аўлист
قبلهٔ روح از آن روی کنم کان اولیست
Ҳар крои қолаби дил ҷон напазируфт аз ишқ
هر کرا قالب دل جان نپذیرفت از عشق
Ҳамчуи тимсол буд , сӯрат ӯ бе маънист
همچو تمثال بود، صورت او بی معنیست
Раҳи намоянда ҳамеша бзлол ишқ аст
ره نماینده همیشه بظلال عشق است
Моҳ рӯй ту ки як лмъаҳ ӯ нур ҳудоаст
ماه روی تو که یک لمعهٔ او نور هُدیست
Уламои котиб девон тавонад алои онк
علما کاتب دیوان تواند الا آنک
Сухан ишқ нависад қалам ӯ аълоаст
سخن عشق نویسد قلم او اعلیست
Ҳамаи зарроти ҷаҳони музтариб аз ишқ тавонад
همه ذرات جهان مضطرب از عشق تواند
Хокро чун фалак аз шавқи ту оромӣ нест
خاک را چون فلک از شوق تو آرامی نیست
Ҳарчӣ бар лавҳ вуҷӯданд сногўӣ тавонад
هرچه بر لوح وجودند ثناگوی تواند
Агар алфоз мдиҳаст вагар ҳарфи ҳҷист
اگر الفاظ مدیح است و گر حرف هجیست
Нуқтаҳоӣ ки барин лавҳ пароганда шуданд
نقطه هایی که برین لوح پراگنده شدند
Боз агар ҷамъ кунӣ шани ҳамаро асл якеаст
باز اگر جمع کنی شان همه را اصل یکیست
Ҳарфҳо ҷумлаи забонҳои маъонӣ доранд
حرفها جمله زبانهای معانی دارند
Ҳикмати мо ҳама аз мантиқ эшон ?умлааст
حکمت ما همه از منطق ایشان املیست
Зошки пинҳони алифтар чу лиҳоф абраст
زاشک پنهان الف تر چو لحاف ابرست
Болаши нуқта ки афтодаи бзири сари бист
بالش نقطه که افتاده بزیر سر بیست
Ҳаркии андӯҳ ту хӯрд аз ғами худ сайр омад
هرکه اندوه تو خورد از غم خود سیر آمد
Офият ёфт марӣзӣ ки табибаш исоаст
عافیت یافت مریضی که طبیبش عیسیست
Нафаси мأмўми дилии дон ки эмомаш ишқаст
نفس مأموم دلی دان که امامش عشقست
Гурги роъист дар он гила ки чӯпон Мӯсоаст
گرگ راعیست در آن گله که چوپان موسیست
Дида дар равзаи уқбои бтў равшан нашавад
دیده در روضه عقبی بتو روشن نشود
кӯрдилро гуҳари чашми назар бар дниист
کوردل را گهر چشم نظر بر دنییست
Назд арбоби басират агараш сад чашм аст
نزد ارباب بصیرت اگرش صد چشم است
Мард кӯраст чу бо ғайри ту ӯро назарӣаст
مرد کورست چو با غیر تو او را نظریست
эй ки тоъат накунӣ хос барои манъам
ای که طاعت نکنی خاص برای منعم
Аз Наими ду ҷаҳон ҳарчӣ хурии ҷумлаи рбист
از نعیم دو جهان هرچه خوری جمله رِبیست
Назд ушшоқ ту гӯйаст ва заданро шояд
نزد عشاق تو گویست و زدن را شاید
Ҳарчӣ дар арсаи майдони алӣ то бсрист
هرچه در عرصهٔ میدان علی تا بثریست
Аз алӣу з срӣ бигузар агар марди раҳе
از علیّ و ز ثری بگذر اگر مرد رهی
Кам ҳоҷӣ чаҳ занӣ чун мутаваҷҷеҳи бмнист
کم حاجی چه زنی چون متوجه بمنیست
Сафари каъба агар аз тараф шом кунанд
سفر کعبه اگر از طرف شام کنند
Дар раҳи Маккаи яке манзил ҳуҷҷоҷ алӣаст
در ره مکه یکی منزل حجاج علیست
Ҳарки ӯ толиб хатасту дам аз ишқ занад
هرکه او طالب خط است و دم از عشق زند
Назд қозии ҳақиқати сухан ӯ даъвӣаст
نزد قاضی حقیقت سخن او دعویست
Ҳарчӣ дар қайди худ оради дили озодат ро
هرچه در قید خود آرد دل آزادت را
Биҷуз аз ишқи бадв дил надиҳӣ он тақвоаст
بجز از عشق بدو دل ندهی آن تقویست
Ғам динор надоранд ки дрўишонро
غم دینار ندارند که درویشانرا
Ҳсбнооллаҳи рақам бар дирами астғнист
حسبناالله رقم بر درم استغنیست
Чун тарозуи зи паии адли дарин кор онаст
چون ترازو ز پی عدل درین کار آنست
Ки ба ҷузи ростӣ ӯро чу алиф чизе нест
که به جز راستی او را چو الف چیزی نیست
Ростиро чу алифи ҳеҷ надории зини завқ
راستی را چو الف هیچ نداری زین ذوق
Гар туро макунат шинасту туро сирват тӣаст
گر ترا مکنت شین است و ترا ثروت تیست
Назд он каз ҳдси нафас таҳорат карда аст
نزد آن کز حدث نفس طهارت کرده است
Хоки он малики кулӯхии зи паии астнҷист
خاک آن ملک کلوخی ز پی استنجیست
Назд ошиқи гули ин хок намозӣ набӯд
نزد عاشق گل این خاک نمازی نبود
Ки наҷис карда парвизу Қубод ва касрӣаст
که نجس کردهٔ پرویز و قباد و کسریست
То туе зинда мусулмон нашӯй рӯи худ ро
تا تویی زنده مسلمان نشوی رو خود را
Бикаш эй хоҷа ки дар мазҳаби ишқ ин фатвоаст
بکش ای خواجه که در مذهب عشق این فتویست
Зиндаи ҷонӣ ки бшмшири ғамаши худро кишт
زنده جانی که بشمشیر غمش خود را کشت
Бҳёти абадии муждаи вари бўиҳист
بحیات ابدی مژده ور بویحیست
Ишқ сувараст , туро мурда кунад зинда кунад
عشق صورست، ترا مرده کند زنده کند
Баъс рӯҳаст аз он томаҳи { ӯ } куброаст
بعث روح است از آن طامهٔ {او} کُبریست
Ҳои ҳў навен анонити моро хасм аст
های هو نون انانیت ما را خصم است
Маҳв кун ҳатми ҷадали зонкаҳ на ин ҷой марӣаст
محو کن حتم جدل زآنکه نه این جای مریست
Дар саводи башарии кашфи чунин зулмат ро
در سواد بشری کشف چنین ظلمت را
Чора аз нур баёзӣаст ки дар дида ҳайаст
چاره از نور بیاضی است که در دیده هیست
Марди раҳро зи паии тозагии аҳди аласт
مرد ره را ز پی تازگی عهد الست
Дар шаби хилвати худ ҳар нафасӣ рӯз балӣаст
در شب خلوت خود هر نفسی روز بلیست
Дар раҳи ишқ агар пайрави ақли хешӣ
در ره عشق اگر پیرو عقل خویشی
Рӯ ки ту чашми надорӣу далелати аъмист
رو که تو چشم نداری و دلیلت اعمیست
Бар сари он раҳи норафта ки мебояд рафт
بر سر آن ره نارفته که می باید رفت
Хезу ғофили манишин бар қадам сидқ боист
خیز و غافل منشین بر قدم صدق بایست
Сари дарин раҳ на ва май рӯ ки брФтни зи ҳама
سر درین ره نه و می رو که برفتن ز همه
Бабрии даст ки пои ту ду ва роҳ якеаст
ببری دست که پای تو دو و راه یکیست
Рӯ ки дар бодияи ишқи ншиди суханам
رو که در بادیه عشق نشید سخنم
эй гарони бори шутури сайри туро ҳамчу ҳаддӣаст
ای گران بار شتر سیر ترا همچو حدیست
Ман нависандау гӯяндаи ним чун дгарон
من نویسنده و گوینده نیم چون دگران
Суханами доъии ишқу қаламами ҳарфи ндист
سخنم داعی عشق و قلمم حرف ندیست
Суханам нест зи қонӯни муҳаббати берун
سخنم نیست ز قانون محبت بیرون
Венаи ашороти туро аз марази рӯҳи шФист
وین اشارات ترا از مرض روح شفیست
Чун дарин кор баровард дамӣ , зан мардаст
چون درین کار برآورد دمی، زن مردست
Чун дарин роҳ надорад қадамӣ , мард занӣаст
چون درین راه ندارد قدمی، مرد زنیست
Аз сар сидқ бирав пои талаб дар раҳ на
از سر صدق برو پای طلب در ره نه
Гарчи ёбанда ҷонон кам ва ҷӯянда басӣаст
گرچه یابندهٔ جانان کم و جوینده بسیست
Бар вуҷӯҳоти сухани нозири дил мушарраф шуд
بر وجوهات سخن ناظر دل مشرف شد
Вндрини шуғли раҳеро қалами астиФист
وندرین شغل رهی را قلم استیفیست
Дар чунин малик ки теғи ҳама дар вай кунадаст
در چنین ملک که تیغ همه در وی کندست
Подшоҳам ки бшмшири худами астилист
پادشاهم که بشمشیر خودم استیلیست
Сайфи фарғонӣ агар дар талабаш ҷад накунӣ
سیف فرغانی اگر در طلبش جد نکنی
Суханати лофу дурӯғу амалати ҳазли {у }и ҳҷист
سخنت لاف و دروغ و عملت هزل {و} هجیست