Андарин даврони мҷуи роҳат ки кас осӯда нест

اندرین دوران مجو راحت که کس آسوده نیست

Табъи шодии ҷӯй аз ғами икнФс осӯда нест

طبع شادی جوی از غم یکنفس آسوده نیست

Дар замони нокасони осӯдаи ҳам нокас буд

در زمان ناکسان آسوده هم ناکس بود

Нокасе натавон шудангар чанд кас осӯда нест

ناکسی نتوان شدن گر چند کس آسوده نیست

Ҳарчӣ дар дунё вуҷӯдӣ дорад ар худ зарра аст

هرچه در دنیا وجودی دارد ار خود ذره است

Аз хилофи зиди худ ӯ низ бас осӯда нест

از خلاف ضد خود او نیز بس آسوده نیست

Гарчи хокаш дар паноҳ хештан гирад чу об

گرچه خاکش در پناه خویشتن گیرد چو آب

Зотш ар эмин буд аз боди хас осӯда нест

زآتش ار ایمن بود از باد خس آسوده نیست

Андарин даврон ки халқии поймол меҳнат анд

اندرین دوران که خلقی پایمال محنت اند

Гар касе дорад бнъмти дасти рас осӯда нест

گر کسی دارد بنعمت دست رس آسوده نیست

Одамии талхи айш аз золимони турш рӯй

آدمی تلخ عیش از ظالمان ترش روی

Ҳамчуи ширинии зоброми магас осӯда нест

همچو شیرینی زابرام مگس آسوده نیست

Гарчи дар зер асб дорад чун касе болой ӯст

گرچه در زیر اسب دارد چون کسی بالای اوست

Чун харони боркаши зин бар фарс осӯда нест

چون خران بارکش زین بر فرس آسوده نیست

Аз барои онкии мардуми андрў шар ме кунанд

از برای آنکه مردم اندرو شر می کنند

Шаби зи бими рӯз чун дуздони асас осӯда нест

شب ز بیم روز چون دزدان عسس آسوده نیست

Мурғи кўрои ҷои андар боғ бошад чун дарахт

مرغ کورا جای اندر باغ باشد چون درخت

Гар бигирӣ вар бидорӣ дар қафас осӯда нест

گر بگیری ور بداری در قفس آسوده نیست

Аз паии таҳсил осоиш мабар бисёр ранҷ

از پی تحصیل آسایش مبر بسیار رنج

Ҳар ки ӯ дорад босоиши ҳавас осӯда нест

هر که او دارد بآسایش هوس آسوده نیست

Сайф фарғонӣ биринҷаст аз фироқи дӯстон

سیف فرغانی برنجست از فراق دوستان

Бе ҷамоли Мустафои рӯҳи инс осӯда нест

بی جمال مصطفی روح انس آسوده نیست