Аё султони лшкркши бшоҳӣ чун илми саркаш

ایا سلطان لشکرکش به شاهی چون علم سرکش

Ки ҳаргизи дӯст бо душмани надидаи корзори ту

که هرگز دوست با دشمن ندیده کارزار تو

Малики шамшерзан бояд , чу ту тан мезанӣ ноед

ملک شمشیرزن باید، چو تو تن می‌زنی ناید

зи теғӣ бар миён бастани Муродӣ дар канори ту

ز تیغی بر میان بستن مرادی در کنار تو

На душманро бурӣдаи сар чу хӯшаи теғ чун дост

نه دشمن را بریده سر چو خوشه تیغ چون داست

На хасмиро чу хирмани кӯфти гурзи гоўсори ту

نه خصمی را چو خرمن کوفت گرز گاوسار تو

Аёлони раиятро бҳсбт кадхудое кун

عیالان رعیت را به حسبت کدخدایی کن

Чу кадбонуӣ дунё шуд брғбти хостори ту

چو کدبانوی دنیا شد به رغبت خواستار تو

Мурувват кун , ятемиро бичишам мардумӣ бингар

مروت کن، یتیمی را به چشم مردمی بنگر

Ки марворид ашк ӯст дар гӯшвори ту

که مروارید اشک اوست دُر گوشوار تو

Харӣ шуд пешкори ту ки дар вай нест як ҷӯи дайн

خری شد پیشکار تو که در وی نیست یک جو دین

Дили халқӣ азу тангаст андари рӯзи бори ту

دل خلقی ازو تنگ است اندر روز بار تو

Чу оташи брФрўзӣ ту бамурдам сӯхтани ҳрдм

چو آتش برفروزی تو به مردم سوختن هردم

Азон кони хас наад хошоки доим бар шарори ту

از آن کان خس نهد خاشاک دایم بر شرار تو

Чу ту берой ва бетадбир ӯро пайравӣ кардӣ

چو تو بی‌رای و بی‌تدبیر او را پیروی کردی

Ту дар дӯзахи шӯии пешин ва аз пас пешкори ту

تو در دوزخ شوی پیشین و از پس پیشکار تو

Бботл чун ту машғӯлии зи ҳақу халқ бе хашят

به باطل چون تو مشغولی ز حق و خلق بی‌خشیت

На хавфӣ дар даруни ту на амнӣ дар диёри ту

نه خوفی در درون تو نه امنی در دیار تو

На тарсии нафаси золимро зи бими гӯшмоли ту

نه ترسی نفس ظالم را ز بیم گوشمال تو

На бимии аҳли ботилро зи адли ҳақи гузори ту

نه بیمی اهل باطل را ز عدل حق‌گزار تو

Бшодӣ мекунӣ ҷавлони дарини майдон , наме донам

به شادی می‌کنی جولان در این میدان، نمی‌دانم

Дар он зиндони ғами хорон ки бошад ғмгсори ту

در آن زندان غم‌خواران که باشد غمگسار تو

Бпои кжрўти рӯзии даройии ногаҳон дар сар

به پای کژروت روزی درآیی ناگهان در سر

Вагар сам бар фалак сояд саманди роҳвори ту

وگر سم بر فلک ساید سمند راهوار تو