Ки кард дар асали ишқи оннигор ангушт

که کرد در عسل عشق آن نگار انگشت

Ки хаста несташ аз неши ҳиҷри ёри ангушт

که خسته نیستش از نیش هجر یار انگشت

Агар чаҳ зад магаси ҳиҷри неши охири кор

اگر چه زد مگس هجر نیش آخر کار

Задем дар асали васли оннигор ангушт

زدیم در عسل وصل آن نگار انگشت

Чу гуфтамаш снмои қӯти ҷони ман з куҷост

چو گفتمش صنما قوت جان من ز کجاست

Ниҳоди зуд бар он лаъли обдори ангушт

نهاد زود بر آن لعل آبدار انگشت

Чу даст май надиҳади лаъл ӯ , аз он ҳасрат

چو دست می ندهد لعل او، از آن حسرت

Ҳаме макем чу Тифлони ширхори ангушт

همی مکیم چو طفلان شیرخوار انگشت

Бҷстни гул васлаш шудаст пои дилам

بجستن گل وصلش شدست پای دلم

Бнохни ғам ӯ хаста чун зи хори ангушт

بناخن غم او خسته چون ز خار انگشت

Шудаст дар хами гесуаш бе қарори дилам

شدست در خم گیسوش بی قرار دلم

Чу вақти чанг задан дар миёни тори ангушт

چو وقت چنگ زدن در میان تار انگشت

Ҳазор бор туро гуфтам эй маломат гар

هزار بار ترا گفتم ای ملامت گر

Хаташ назар кун ва бар ҳарфи хеши дори ангушт

خطش نظر کن و بر حرف خویش دار انگشت

Хаттӣ ки гӯйии машшотаи чамани гул ро

خطی که گویی مشاطه چمن گل را

Бмшки ҳал шуда молида бар изори ангушт

بمشک حل شده مالید بر عذار انگشت

Дарин саҳифа ба ҷузи ҳарфи ишқ бе маънист

درین صحیفه به جز حرف عشق بی معنیست

Чу дасти ёбии азин ҳарфи брмдори ангушт

چو دست یابی ازین حرف برمدار انگشت

Бибин ки дасти диламро чигуна дар ғам ӯ

ببین که دست دلم را چگونه در غم او

зи неши ақраб андӯҳ шуд фигори ангушт

ز نیش عقرب اندوه شد فگار انگشت

Чу хори ғуссаи фурӯи баради сари бпои дилам

چو خار غصه فرو برد سر بپای دلم

Агар хўҳӣ ки бадастат расад биор ангушт

اگر خوهی که بدستت رسد بیار انگشت

Бҳсну лутф чу ӯ дар замона бемисл аст

بحسن و لطف چو او در زمانه بی مثل است

Бад-ӣни гувоҳӣ дар ҳақ ӯ барор ангушт

بدین گواهی در حق او برآر انگشت

Бпои худ басари ганҷи васл ӯ нарисӣ

بپای خود بسر گنج وصل او نرسی

Вагар бҳилаҳи шӯии ҷумлаи тан чу мори ангушт

وگر بحیله شوی جمله تن چو مار انگشت

Аё зи қаҳри ту дар панҷаи ғамати шамшер

ایا ز قهر تو در پنجهٔ غمت شمشیر

Аё зи ҷаври ту бар дасти рӯзгори ангушт

ایا ز جور تو بر دست روزگار انگشت

Чаҳ Юсуфии ту ки аз дасти ту азизон чун

چه یوسفی تو که از دست تو عزیزان چون

Занон Миср буриданд зори зори ангушт

زنان مصر بریدند زار زار انگشت

зи дарду ҳасрати умрӣ ки бе ту рафт аз даст

ز درد و حسرت عمری که بی تو رفت از دست

Газами буноби надомати ҳазор бори ангушт

گزم بناب ندامت هزار بار انگشت

Буқати танагии ҳиҷрат чу пои дилҳо ро

بوقت تنگی هجرت چو پای دلها را

Ҳаме дар ояд дар санги изтирори ангушт

همی در آید در سنگ اضطرار انگشت

Кунанд дасти дуои сӯии офтоби рахт

کنند دست دعا سوی آفتاب رخت

Чунонкии сӯии маи иди рӯзаи дори ангушт

چنانکه سوی مه عید روزه دار انگشت

Самандари осо дастам насузад ар бунаам

سمندر آسا دستم نسوزد ار بنهم

зи сӯзи оташи ишқи ту бар шарори ангушт

ز سوز آتش عشق تو بر شرار انگشت

Ҳадиси моу ғамати қиссаи штрбонст

حدیث ما و غمت قصه شتربانست

Шутури рамидау печида дар маҳори ангушт

شتر رمیده و پیچیده در مهار انگشت

зи баҳр онкӣ шавам коса лӣс хон висол

ز بهر آنکه شوم کاسه لیس خوان وصال

Шудаст дасти умеди марои ҳазор ангушт

شدست دست امید مرا هزار انگشت

Ҳамаи ҳаловати ҳалвоӣ васл хоҳам ёфт

همه حلاوت حلوای وصل خواهم یافت

Вагар блисми рӯзии ҳазор бори ангушт

وگر بلیسم روزی هزار بار انگشت

Манам ки доштаам ҳамчуи дасти муҳтоҷон

منم که داشته ام همچو دست محتاجان

зи баҳри хотами лутфи ту бар қатори ангушт

ز بهر خاتم لطف تو بر قطار انگشت

Бпои ваҳми бпимўдми ин қадар бошад

بپای وهم بپیمودم این قدر باشد

Аз остони ту то осмони чаҳор ангушт

از آستان تو تا آسمان چهار انگشت

Гадои кӯии ту кӯ нон диҳад салотин ро

گدای کوی تو کو نان دهد سلاطین را

Накард дар намаки шоҳу шаҳриёри ангушт

نکرد در نمک شاه و شهریار انگشت

Дилӣ ки меҳри ту ҳамчун нигин надошт , дарав

دلی که مهر تو همچون نگین نداشت، درو

Ғами ту рост наёяд чу дар савори ангушт

غم تو راست نیاید چو در سوار انگشت

Марои мураббии ишқати бадал ишорат кард

مرا مربی عشقت بدل اشارت کرد

Ки эй зи даст ҳунар карда ошкори ангушт

که ای ز دست هنر کرده آشکار انگشت

Ҷаҳони сифла агар сари басар асал гардад

جهان سفله اگر سر بسر عسل گردد

Мазан дараву нигаҳи дор зинҳор ангушт

مزن درو و نگه دار زینهار انگشت

Бирав зи баҳри зари ин шеърро зи дасти мада

برو ز بهر زر این شعر را ز دست مده

Ки ҳамчуи нохун афтода нест хори ангушт

که همچو ناخن افتاده نیست خوار انگشت

Агар чаҳ кор барои зар аст нафурӯшад

اگر چه کار برای زر است نفروشد

Бсдҳзори дирами марди пешаи кори ангушт

بصدهزار درم مرد پیشه کار انگشت

Радифи даст бузургон бигуфтаанд ашъор

ردیف دست بزرگان بگفته اند اشعار

Буд ҳар оина мардастро бакори ангушт

بود هر آینه مردست را بکار انگشت

Чу васфи ҳасан ту дорад бад-ӣн қасида сазад

چو وصف حسن تو دارد بدین قصیده سزد

Ки дастро накунад беш эътибори ангушт

که دست را نکند بیش اعتبار انگشت

Агар чаҳ ҷумлаи аъзо бадаст муҳтоҷанд

اگر چه جملهٔ اعضا بدست محتاجند

Влкн аз ҳама тан ҳаст дар шумори ангушт

ولکن از همه تن هست در شمار انگشت

Марои худ аз гули нохун ҳаме шавад маълум

مرا خود از گل ناخن همی شود معلوم

Ки даст ҳамчу дарахтасту шохсори ангушт

که دست همچو درختست و شاخسار انگشت

Чу дасти барадам аз сарварони шеъри бнзм

چو دست بردم از سروران شعر بنظم

Раво буд ки бимонами бёдгори ангушт

روا بود که بمانم بیادگار انگشت

Чу дар ҷаҳони сухани хотам алўлоиаҳ шудам

چو در جهان سخن خاتم الولایه شدم

Аз он зи ҷумла тан кардам ихтиёри ангушт

از آن ز جملهٔ تن کردم اختیار انگشت

Сухан чу дар дили ман нохун тақозо зад

سخن چو در دل من ناخن تقاضا زد

Аз он дарун маро кард хори хори ангушт

از آن درون مرا کرد خار خار انگشت

Чу дасти меҳри ту бар рқ дил навишт хаттӣ

چو دست مهر تو بر رَقّ دل نوشت خطی

Сиёҳ кард аз он чанд номаи вори ангушт

سیاه کرد از آن چند نامه وار انگشت

Сияҳ гирист ки бар пушт зарда қаламаст

سیه گریست که بر پشت زردهٔ قلمست

зи баҳр рӯй сипеди варақи савори ангушт

ز بهر روی سپید ورق سوار انگشت

Бзўри бозуии шеър аз касе натарсам азонк

بزور بازوی شعر از کسی نترسم ازآنک

Маро чу панҷа шераст устувори ангушт

مرا چو پنجه شیر است استوار انگشت

Сазад ки бар сари гардун наад қадами суханам

سزد که بر سر گردون نهد قدم سخنم

Чу пои табъ маро ҳаст дастёри ангушт

چو پای طبع مرا هست دستیار انگشت

Чу ин қасидаи баромади зи дасти табъи маро

چو این قصیده برآمد ز دست طبع مرا

Гирифт ранги бҳнои ифтихори ангушт

گرفت رنگ بحنای افتخار انگشت

Кунун чу санги маҳак назд сирФии хирад

کنون چو سنگ محک نزد صیرفی خرد

Зари суханро пайдо кунад айёри ангушт

زر سخن را پیدا کند عیار انگشت

зи дасти табъам чун хотами сулаймонӣ

ز دست طبعم چون خاتم سلیمانی

Миёни аҳл ҷаҳон ёфт иштиҳори ангушт

میان اهل جهان یافت اشتهار انگشت

Қалам Асоӣ кулем ар буд сазад ки маро

قلم عصای کلیم ار بود سزد که مرا

Дарин сухан яд Байзост эйнигор ангушт

درین سخن ید بیضاست ای نگار انگشت

Қалам чу васфи ту таҳрир кард гавҳари зод

قلم چو وصف تو تحریر کرد گوهر زاد

Маро чигуна набошад гҳрнгори ангушт

مرا چگونه نباشد گهرنگار انگشت

зи баҳр онкӣ кунам хоки пои ту бар сар

ز بهر آنکه کنم خاک پای تو بر سر

Дилами бадаст талаб дод бе шумори ангушт

دلم بدست طلب داد بی شمار انگشت

Якон якон ҳама чун хотаманд гавҳардор

یکان یکان همه چون خاتم اند گوهردار

Ки кард дар қидмат бо гуҳари нисори ангушт

که کرد در قدمت با گهر نثار انگشت

Гараш бадасти қабули об тарбият додӣ

گرش بدست قبول آب تربیت دادی

Чу шохи барги براردи баҳри баҳори ангушт

چو شاخ برگ برآرد بهر بهار انگشت

Агар ту фаҳм кунӣ мари туро ишорат кард

اگر تو فهم کنی مر ترا اشارت کرد

Бадасти рамзи азин баҳру кони ясори ангушт ( ? )

بدست رمز ازین بحر و کان یسار انگشت (؟)

Ки баҳри дафъи ғами ин шеърро бихон яъне

که بهر دفع غم این شعر را بخوان یعنی

Чу ғусса рад кунӣ аз дили бакори дори ангушт

چو غصه رد کنی از دل بکار دار انگشت

Бдўлт ту биёрост сайфи фарғонӣ

بدولت تو بیاراست سیف فرغانی

Басони хотами азин дар шоҳвори ангушт

بسان خاتم ازین در شاهوار انگشت