эй сабо бо дам ман кун нафасии ҳамроҳӣ
ای صبا با دمِ من کن نفسی همراهی
Ба сӯии шоҳ бар аз ман суханигар хоҳӣ
به سوی شاه بر از من سخنی گر خواهی
Қдўаҳу умдаи шоҳони ҷаҳони ғозон ро
قدوه و عمدهٔ شاهان جهان غازان را
Аз парешонеи ин малик бидиҳ огоҳӣ
از پریشانیِ این ملک بده آگاهی
Гӯ дар ин Миср ки фиръавн дар ӯ сад беш аст
گو در این مصر که فرعون در او صد بیش است
Нон азизаст ки шуд Юсуфи гандуми чоҳӣ
نان عزیز است که شد یوسف گندم چاهی
Гӯ бидон эй ба вуҷӯди ту гирифтаи зинат
گو بدان ای به وجود تو گرفته زینت
Курсии мамлакату маснади шоҳаншоҳӣ
کرسی مملکت و مسند شاهنشاهی
Шер чун гурба дар ин малик кунад мӯши шикор
شیر چون گربه در این ملک کند موش شکار
Баҳри нон гурба кунад назд сегон рӯбоҳӣ
بهر نان گربه کند نزد سگان روباهی
Сарвароне ки ба ҳар гурусна нон ме доданд
سرورانی که به هر گُرسَنه نان میدادند
Устихони ҷӯй шудаи ҳамчуи саги даргоҳӣ
استخوانجوی شده همچو سگ درگاهی
Амни азин хоки чунон рафта ки гар ёбад боз
امن ازین خاک چنان رفته که گر یابد باز
Хавфи он сет ки аз об битарсад моҳӣ
خوفِ آن ست که از آب بترسد ماهی
Фитна аз ҳар тарафии пеш наад пои дароз
فتنه از هر طرفی پیش نهد پای دراز
Гар бигирад пас азин дасти ситами кӯтоҳӣ
گر بگیرد پس ازین دست ستم کوتاهی
Хонаҳо лона рӯбоҳ шуд аз вайронӣ
خانهها لانهٔ روباه شد از ویرانی
Шаҳрҳо хонаи шатранҷ { шуд } аз бе шоҳӣ
شهرها خانهٔ شطرنج {شد} از بیشاهی
Ҳокимон дар дам аз ӯ қбҷр ва тмғо хоҳанд
حاکمان در دم از او قُبجُر و تَمغا خواهند
Анкабут ар бунаади горгаҳи ҷўлоҳӣ
عنکبوت ار بنهد گارگهِ جولاهی
Хирман сӯхта шуд малик ва бар эшон ба ҷӯй
خرمن سوخته شد ملک و بر ایشان به جُوی
Асби шатранҷи куҷо ғам хӯрд аз бе коҳӣ
اسب شطرنج کجا غم خورد از بیکاهی
Таркмони хусрӣ ҳар нафас аз ҳар тарафӣ
ترکمان خسری هر نفس از هر طرفی
Бар вилоят бузанд чун аҷал ногоҳе
بر ولایت بزند چون اجل ناگاهی
Нест дар рӯм аз ислом ба ҷузи ном ва шуда аст
نیست در روم از اسلام به جز نام و شده است
Қутби дайни музтарибу рукни шариъати воҳӣ
قطب دین مضطرب و رکن شریعت واهی
Бим онаст ки абдол , Хизрро гӯйанд
بیم آن است که ابدال، خضر را گویند
Гар сӯии рӯм рӯй мурдани худ май хоҳӣ
گر سوی روم روی مردن خود میخواهی
Мамлакати ҷумлаи пар аз мункиру маърӯфӣ на
مملکت جمله پر از منکر و معروفی نه
Ки ба хайр амр кунад ё буд аз шари ноҳӣ
که به خیر امر کند یا بُوَد از شر ناهی
Халқ бимаст ки чун зарра пароганда шаванд
خلق بیم است که چون ذرّه پراگنده شوند
Гар ба эшон нарасад сояи зилли аллоҳӣ
گر به ایشان نرسد سایهٔ ظلاللهی
Гар ниёе баравад ин рамақӣ низ ки ҳаст
گر نیایی برود این رمقی نیز که هست
Вар биёе кунадат бахту зафари ҳамроҳӣ
ور بیایی کندت بخت و ظفر همراهی
ОФтобо ба шарафи хонаи хеши ой ва бипош
آفتابا به شرفخانهٔ خویش آی و بپاش
Нур бар халқ каз астораҳ наёяд моҳӣ
نور بر خلق کز استاره نیاید ماهی
Баъди фазли аҳадии монеъ ва дофеъ набӯд
بعد فضل احدی مانع و دافع نبُوَد
Инчунин доҳиаҳро ғайри ту шоҳии доҳӣ
اینچنین داهیه را غیر تو شاهی داهی