эй зубдаи ҷаҳони зи ҷаҳони нозанини туе
ای زبدهٔ جهان ز جهان نازنین تویی
Вондри хури санои ҷаҳони офарини туе
واندر خور ثنای جهان آفرین تویی
Дар пой ту фишонам агар дасти рас буд
در پای تو فشانم اگر دست رس بود
Ин ноздидаҳи ҷон ки чу ҷони нозанини туе
این نازدیده جان که چو جان نازنین تویی
Аз пушти осмонат малик мекунад хитоб
از پشت آسمانت ملک می کند خطاب
К-эй ба з рӯй маи ма рӯй замини туе
کای به ز روی مه مه روی زمین تویی
Ту бартарии зи васфу нҳозн наме тавон
تو برتری ز وصف و نهاذن نمی توان
Ҳаддии дору кигуфт тавон ин чунин туе
حدی دارو که گفت توان این چنین تویی
Баҳрӣаст наъти ту ва даров хавз мушкил аст
بحری است نعت تو و دراو خوض مشکل است
Зеро ки гавҳари садафи моءу тини туе
زیرا که گوهر صدف ماء و طین تویی
Қудрат ки пои ҷумлаи ашё бадаст ӯст
قدرت که پای جملهٔ اشیا بدست اوست
Гӯйӣ ядуллоҳасту варои остини туе
گویی یدالله است و ورا آستین تویی
эй маснадати баланд шуда дар мақоми қурб
ای مسندت بلند شده در مقام قرب
Бингар бзири даст ки болоншини туе
بنگر بزیر دست که بالانشین تویی
Олам чу хотамаст дар ангушти қабзу баст
عالم چو خاتم است در انگشت قبض و بسط
Ашёи нуфуси хотаму зишони нигини туе
اشیا نفوس خاتم و زیشان نگین تویی
Ҳар рутабу ёбсӣ ки рақам дорад аз вуҷӯд
هر رطب و یابسی که رقم دارد از وجود
Дар хештани талаб ки китоби улмубини туе
در خویشتن طلب که کتابالمبین تویی
Шуд ртбти ту бештари андари ҳисоби ҳис
شد رتبت تو بیشتر اندر حساب حس
Ҳамчун алиф , агар чаҳ чу ё вопасини туе
همچون الف، اگر چه چو یا واپسین تویی
Зони лаъли обдор ки ҳамранг оташ аст
زآن لعل آبدار که همرنگ آتش است
Мо ташнаему чашмаи моءи муайяни туе
ما تشنه ایم و چشمه ماء معین تویی
Бар рӯй чархи дидае эй ҷони ҳилолу бадар
بر روی چرخ دیدهای ای جان هلال و بدر
Дар ишқу ҳасани он манам эй ҷон ва ин туе
در عشق و حسن آن منم ای جان و این تویی
эй зулфи ёр , бози расани бози ҷони мо
ای زلف یار، باز رسنباز جان ما
Дар ту задаст даст , ки ҳабли алмтини туе
در تو زدست دست، که حبلالمتین تویی
Мо ҷумлаи дили бмҳри ту аспрдаҳем аз онк
ما جمله دل بمهر تو اسپرده ایم از آنک
Дилҳо хазона маликасту амини туе
دلها خزانهٔ مَلِک است و امین تویی
Бар мо бнўри ломъи ислом равшан аст
بر ما بنور لامع اسلام روشن است
К-эии ишқи ёри ғайр ту куфрасту дайни туе
کای عشق یار غیر تو کفرست و دین تویی
Илм ар чаҳ содиқаст дар ахбори худ чу субҳ
علم ار چه صادق است در اخبار خود چو صبح
Лек офтоби машриқи ҳақи алиқини туе
لیک آفتاب مشرق حقالیقین تویی
Ёрам сариҳ гуфт агар чанд ин замон
یارم صریح گفت اگر چند این زمان
Чун ақл дар бузургии мо хурдаи байни туе
چون عقل در بزرگی ما خردهبین تویی
То ту туе туро накунад ишқи мо қабул
تا تو تویی ترا نکند عشق ما قبول
Кӯҳаст чун фириштау аҷҷали самин туе
کوه است چون فرشته و عجل سمین تویی
Хрмҳраҳи вори ҷавҳари дилро ки ҳаст фард
خرمهرهوار جوهر دل را که هست فرد
Бар ресмон мабанд ки дар смини туе
بر ریسمان مبند که دُر ثمین تویی
Андӯҳ ишқ гуфт ки ҳаргиз туро набӯд
اندوه عشق گفت که هرگز ترا نبود
Нъми алрФиқи ҷузи ману бӣси алқрини туе
نعمالرفیق جز من و بئسالقرین تویی
Бо марди дарди ишқ касеро чаҳ нисбат аст
با مرد درد عشق کسی را چه نسبت است
ӯ ршҳ кавсарасту нами поргини туе
او رشح کوثر است و نم پارگین تویی
эй зоби чашми шастаи басии остони дӯст
ای زآب چشم شسته بسی آستان دوست
Мискини зи хоки дарга ӯ бӯсаи чини туе
مسکین ز خاک درگه او بوسه چین تویی
Вақтаст агар шӯй чу Зулайхои бўсли шод
وقت است اگر شوی چو زلیخا بوصل شاد
Ёқӯби вор дар ғами Юсуфи ҳазини туе
یعقوبوار در غم یوسف حزین تویی
Бо шеъри ҳамчуи шаҳди азин пас ббоғи васл
با شعر همچو شهد ازین پس بباغ وصل
Бар гул нишин ки наҳли чунин ангабини туе
بر گل نشین که نحل چنین انگبین تویی