Туро ки аз паии дунёи зи дили ғам дайн рафт

ترا که از پی دنیا ز دل غم دین رفت

зи мол чандон монаду зи умр чандин рафт

ز مال چندان ماند و ز عمر چندین رفت

Барои ?данеи фонии з даст додӣ дайн

برای دنیی فانی ز دست دادی دین

Накард дунё бо ту бақо вале дайн рафт

نکرد دنیا با تو بقا ولی دین رفت

Чароғ фикр барафрӯз ва дар замир бибин

چراغ فکر برافروز و در ضمیر ببین

Ки пас чаҳ монад аз он кас ки аз ту пешин рафт

که پس چه ماند از آن کس که از تو پیشین رفت

зи хона то дар масҷид наомад аз паии дайн

ز خانه تا در مسجد نیامد از پی دین

Валикин аз паии дунёи зи рӯм то чин рафт

ولیکن از پی دنیا ز روم تا چین رفت

На ганди бухли азин сарварон мумсик шуд

نه گند بخل ازین سروران ممسک شد

На буии нФти азин уштурон гургин рафт

نه بوی نفط ازین اشتران گرگین رفت

Бадасти мардум бе хайри молу малик буд

بدست مردم بی خیر مال و ملک بود

Арӯси бикр ки андари фаррош анин рафт

عروس بکر که اندر فراش عنین رفت

Аё муқӣми сарои зони сафари ҳамеи андеш

ایا مقیم سرا زآن سفر همی اندیش

Ки аз сарой барояд фиғон ки мискин рафт

که از سرای برآید فغان که مسکین رفت

Агар чаҳ ҷомаи дарди ворис ва кунад нола

اگر چه جامه درد وارث و کند ناله

Бимонад вориси шодону хоҷа ғамгин рафт

بماند وارث شادان و خواجه غمگین رفت

Яқини шинос ки манзили бғир дӯзах нест

یقین شناس که منزل بغیر دوزخ نیست

Бар он тариқ ки он кўрбхти худ байн рафт

بر آن طریق که آن کوربخت خود بین رفت

Бад-ӣни амал натавонад раҳед дар маҳшар

بدین عمل نتواند رهید در محشر

Ки дар масоф нишоед бтиғ чубин рафт

که در مصاف نشاید بتیغ چوبین رفت

Миёни маснади иқболу чори болаши бахт

میان مسند اقبال و چار بالش بخت

Чу гашти хоҷаи мумкин чу ёфт тамкин рафт

چو گشت خواجه ممکن چو یافت تمکین رفت

Вагар бирафт ва нарафтӣ чу дигарон ду се рӯз

وگر برفت و نرفتی چو دیگران دو سه روز

На ту бимонадӣ охир на ӯ нахустин рафт

نه تو بماندی آخر نه او نخستین رفت

зи ҳукми мейри шаҳони кӯи шикасти пушти шаҳон

ز حکم میر شهان کو شکست پشت شهان

Мтоб рӯй ки ин ҳукм бар салотин рафт

متاب روی که این حکم بر سلاطین رفت

Сарири давлати салҷӯқиён бмрў намонад

سریر دولت سلجوقیان بمرو نماند

Шиквау ҳайбати Маҳмӯдёни з ғазнӣн рафт

شکوه و هیبت محمودیان ز غزنین رفت

Басӯии ашками гӯр эй писари зи пушти замин

بسوی اِشکم گور ای پسر ز پشت زمین

Басо ки рустаму Исфандиёр рӯйин рафт

بسا که رستم و اسفندیار رویین رفت

Чу рӯбаҳ ар бдғо буд сом , намонад

چو روبه ار بدغا بود سام، نماند

Чу бежан ар бўғои шер буд гургин рафт

چو بیژن ار بوغا شیر بود گرگین رفت

Бпои марг лагадкӯб кист он сарвар

بپای مرگ لگدکوب کیست آن سرور

Ки дар тариқи тнъми бкФш заррин рафт

که در طریق تنعم بکفش زرین رفت

Гадои кӯй ки мехост нони з дар бигузашт

گدای کوی که میخواست نان ز در بگذشت

Амири шаҳр ки мехӯрд ҷом нӯшин рафт

امیر شهر که میخورد جام نوشین رفت

зи қабри меҳнат ӯ хорҳои бегул раст

ز قبر محنت او خارهای بی گل رست

зи қасри давлат ӯ нақшҳои рангин рафт

ز قصر دولت او نقشهای رنگین رفت

зи сафҳаи рух ӯ хати ҳамчуи анбари рехт

ز صفحه رخ او خط همچو عنبر ریخت

з рӯй чун гул ӯ нуқтаҳои мишкӣн рафт

ز روی چون گل او نقطه های مشکین رفت

Бникномии Фарҳоди ҷон ширин дод

بنیکنامی فرهاد جان شیرین داد

Бтлхи комӣ хусрав намонад ва ширин рафт

بتلخ کامی خسرو نماند و شیرین رفت

Макун ҷавонии азин беш сайфи фарғонӣ

مکن جوانی ازین بیش سیف فرغانی

Ки перӣ омаду умрати бҳд сетин рафт

که پیری آمد و عمرت بحد ستین رفت

Зиҳии саодати он мқблӣ ки аз сари ҷӯад

زهی سعادت آن مقبلی که از سر جود

Бмҳр бо ҳама эҳсон намӯд ва бекин рафт

بمهر با همه احسان نمود و بی کین رفت

Дуои неки зи аснофи халқ дар ақабаш

دعای نیک ز اصناف خلق در عقبش

Чунонкӣ дар паии алҳмди лафз омин рафт

چنانکه در پی الحمد لفظ آمین رفت