Васфи ҳасанаш наметавонам гуфт

وصف حسنش نمی توانم گفت

Бо ҳамаи кас агар чаҳ донам гуфт

با همه کس اگر چه دانم گفت

Ончӣ ҷӯям наметавонам ёфт

آنچه جویم نمی توانم یافت

Вончаҳи байнам наметавонам гуфт

وآنچه بینم نمی توانم گفت

Ту марои бади мубин ки ман ӯ ро

تو مرا بد مبین که من او را

Нек донам вале надонам гуфт

نیک دانم ولی ندانم گفت

Ошкоро наметавонам кард

آشکارا نمی توانم کرد

Ончии он дӯст дар ниҳонам гуфт

آنچه آن دوست در نهانم گفت

Гуфтам ӯро маро бахуд бирасон

گفتم او را مرا بخود برسان

Мустаъид бош , ман бар онам гуфт

مستعد باش، من بر آنم گفت

То туе ту эй фалон нарасад

تا تویّی تو ای فلان نرسد

Чун турои ман бахуди расонам ? гуфт

چون ترا من بخود رسانم؟ گفت

Ҳарчӣ пурсидамаш ҷавобам дод

هرچه پرسیدمش جوابم داد

Раҳи бадви хостам , нишонам гуфт

ره بدو خواستم، نشانم گفت

Оқибати роҳи ёбӣ аз пас дар

عاقبت راه یابی از پس در

Биншин пеш остонам гуфт

بنشین پیش آستانم گفت

Бшкрҳо назар макун то ман

بشکرها نظر مکن تا من

Чун магас аз худат наронам гуфт

چون مگس از خودت نرانم گفت

Манишин бо касе ки ӯ давр аст

منشین با کسی که او دور است

То бензади худат нишонам гуфт

تا بنزد خودت نشانم گفت

Луқма ӣӣ хостами азуи ширин

لقمه یی خواستم ازو شیرین

Гуфтам охир на миҳмонам ? гуфт :

گفتم آخر نه میهمانم؟ گفت:

Ғами ман хур ки дил қавӣ кунадат

غم من خور که دل قوی کندت

Шоди гаштам чу ваҷҳ нонам гуфт

شاد گشتم چو وجه نانم گفت

Барраи ишқ чун шудам наздик

بره عشق چون شدم نزدیک

Давр буд аз раҳ баёнам гуфт

دور بود از ره بیانم گفت

Ақли ногуҳи бпиш боз омад

عقل ناگه بپیش باز آمد

Зуд биниҳод дар даҳонам гуфт

زود بنهاد در دهانم گفت

Гуфтам эй ақл кистӣ ту бигӯ

گفتم ای عقل کیستی تو بگو

Срўсолори корвонам , гуфт

سروسالار کاروانم، گفت

Аввалин содирии зи ҳазрати илм

اولین صادری ز حضرت علم

Гар надониста ӣӣ ман онам гуфт

گر ندانسته یی من آنم گفت

Гуфтам аз баҳри ман чикор кунӣ

گفتم از بهر من چکار کنی

То бмнзл харӣ баронам гуфт

تا بمنزل خری برانم گفت

Гуфтамаш тарки бор ва хар гуфтам

گفتمش ترک بار و خر گفتم

Кадхудои кори хон ва монам гуфт

کدخدا کار خان و مانم گفت

Гуфтамаш хон ва мон надорам ман

گفتمش خان و مان ندارم من

Молро низ посбонам гуфт

مال را نیز پاسبانم گفت

Гуфтамаш мол тарк карда мост

گفتمش مال ترک کرده ماست

Маликро низ қаҳрамонам гуфт

ملک را نیز قهرمانم گفت

Гуфтамаш малики мо ғам ишқ аст

گفتمش ملک ما غم عشق است

Дар раҳ аз хидматӣ нмонм гуфт

در ره از خدمتی نمانم گفت

Гуфтамаш раҳи дароз ва пурхатар аст

گفتمش ره دراز و پرخطر است

Ман яке пер нотавонам гуфт

من یکی پیر ناتوانم گفت

Чун замонӣ бирафту оҷизи гашт

چون زمانی برفت و عاجز گشت

Вақт шуд каз ту бозмонм гуфт

وقت شد کز تو بازمانم گفت

Чун раседем бар сари раҳи ишқ

چون رسیدیم بر سر ره عشق

Алўдоъӣ чу дӯстонам гуфт

الوداعی چو دوستانم گفت

Чун замини пеш ӯ ббўсидм

چون زمین پیش او ببوسیدم

Соҳиби иқтоъ осмонам гуфт

صاحب اقطاع آسمانم گفت

Гуфтам эй ишқи ман чаҳ чизи туам

گفتم ای عشق من چه چیز توام

Бзбон шукр фишонам гуфт

بزبان شکر فشانم گفت

Ҳамаи одоби раҳ рӯй зони пас

همه آداب ره روی زآن پس

Як бики давлат ҷавонам гуфт

یک بیک دولت جوانم گفت

Ғами ман бо дил чу дафтари ту

غم من با دل چو دفتر تو

Венаи сухани не бтрҷмонм гуфт

وین سخن نی بترجمانم گفت

Чун мураккаб шуданд ҳосил шуд

چون مرکب شدند حاصل شد

Қаламӣ аз ту дар бнонм гуфт

قلمی از تو در بنانم گفت

Бтў бар рқи олам ар хоҳам

بتو بر رَقّ عالم ار خواهم

Бинивисам ҳар ончӣ донам гуфт

بنویسم هر آنچه دانم گفت

Ман бҷорўби нестӣ аз дил

من بجاروب نیستی از دل

Гирд ҳастӣ фурӯ фишонам гуфт

گرد هستی فرو فشانم گفت

То накардӣ ҳама чу қуръони сидқ

تا نکردی همه چو قرآن صدق

Ҳаргизат назд худ нахонам гуфт

هرگزت نزد خود نخوانم گفت

Ман эй саодатами лекин

من همای سعادتم لیکن

Ҳастӣ тест устихонам гуфт

هستی تست استخوانم گفت

Мурғи дили зиндагӣ бмн ёбад

مرغ دل زندگی بمن یابد

Ман ҷигари хораи ҷон ҷонам гуфт

من جگر خواره جان جانم گفت

Дар маконҳо ҳаме нагунҷам аз онк

در مکانها همی نگنجم از آنک

Гуҳари кон ломаконам гуфт

گهر کان لامکانم گفت

Чун гирифтори ман шӯии дардам

چون گرفتار من شوی دردم

Ман туро аз ту вораҳонам гуфт

من ترا از تو وارهانم گفت

Дасти таслим дар кафи ман на

دست تسلیم در کف من نه

То туро аз ту воситонам гуфт

تا ترا از تو واستانم گفت

Сухани ишқи азин ҷаҳон набӯд

سخن عشق ازین جهان نبود

Ҳарчӣ гуфт ӯ аз он ҷаҳонам гуфт

هرچه گفت او از آن جهانم گفت

Қиссаи он тарафи дарин ҷониб

قصهٔ آن طرف درین جانب

наменишоед бойен ва онам гуфт

می نشاید باین و آنم گفت

То нагӯям ҳадиси ишқ , бабр

تا نگویم حدیث عشق، ببر

Аз дили андеша аз забонам гуфт

از دل اندیشه از زبانم گفت