Чун ҳарчӣ ғайр ӯст бадали тарк он кунӣ

چون هرچه غیر اوست بدل ترک آن کنی

Бар фарқи ҷаҳони ту наад аз ҳуби хеши тоҷ

بر فرق جهان تو نهد از حب خویش تاج

Дар нусрати хирад ки ҳаво душман вайаст

در نصرت خرد که هوا دشمن ویست

Бо нафаси худ ҷадал кун вабои табъи худ лҷоҷ

با نفس خود جدل کن وبا طبع خود لجاج

Гар дар масофи он ду мухолифи шӯии шаҳид

گر در مصاف آن دو مخالف شوی شهید

Беморро бидам чу масеҳо кунӣ алоҷ

بیمار را بدم چو مسیحا کنی علاج

Чун нафаси тунди гашти бсхтиш ром кун

چون نفس تند گشت بسختیش رام کن

Сардӣ диҳад табиб чу гармӣ кунад мизоҷ

سردی دهد طبیب چو گرمی کند مزاج

Бо ӯ мувофиқат макун андари хилофи ақл

با او موافقت مکن اندر خلاف عقل

Муҳтоҷ нест шаб ки сиёҳаш кунӣ бзоҷ

محتاج نیست شب که سیاهش کنی بزاج

Мардонаи гандаи пери ҷаҳонро талоқи даҳ

مردانه گنده پیر جهان را طلاق ده

Каз ишқи баст бо дили ту ақди издивоҷ

کز عشق بست با دل تو عقد ازدواج

Ҳастӣ ту чу зят бисӯзад ?герат фитад

هستی تو چو زیت بسوزد گرت فتد

Бар дили шуъоъи ишқ чу мисбоҳ дар зҷоҷ

بر دل شعاع عشق چو مصباح در زجاج

Зондўаҳ ӯ чу машъала моҳ равшанаст

زاندوه او چو مشعله ماه روشنست

Шамъи дилат ки зиндаи брўғн буд Сироҷ

شمع دلت که زنده بروغن بود سراج

Мари фақрро амин набӯд ҳеҷ ҷоҳи ҷӯй

مر فقر را امین نبود هیچ جاه جوی

Чун тахт шаҳ нишин нашавад ҳеҷ пели оҷ

چون تخت شه نشین نشود هیچ پیل عاج

Гуяд гилӣми пӯши гадоро касе фақир

گوید گلیم پوش گدا را کسی فقیر

Хонд ҳўидпўши шутурро касе дўоҷ

خواند هویدپوش شتر را کسی دواج

Гар дар раҳаши зании қадамӣ бар ҷабини гул

گر در رهش زنی قدمی بر جبین گل

Аз хоки раҳ чу қатра шабнам фитад ъҷоҷ

از خاک ره چو قطره شبنم فتد عجاج

Худкомро чунин сухан аз табъ ҳаст давр

خودکام را چنین سخن از طبع هست دور

Мҳмўмро буд асали андари даҳони аҷоҷ

محموم را بود عسل اندر دهان اجاج

Гар дӯстии ҳақи талабии тарк халқ кун

گر دوستی حق طلبی ترک خلق کن

Дар як макон дўзд накунад боҳами имтизоҷ

در یک مکان دوضد نکند باهم امتزاج