Гар касе аз неъмати ин манъмон идрор хӯрд
گر کسی از نعمت این منعمان ادرار خورد
Ҳамчуи гурба коса лесид ва чу саг мурдор хӯрд
همچو گربه کاسه لیسید و چو سگ مردار خورد
Ҳамчуи мораши сар ҳаме кубанд имрӯз эй писар
همچو مارش سر همی کوبند امروز ای پسر
Ҳаркии рӯзии дона ӣӣ чун мӯши азин анбор хӯрд
هرکه روزی دانه یی چون موش ازین انبار خورد
Чун зи касб худ надорад нони қисмату оби ризқ
چون ز کسب خود ندارد نان قسمت و آب رزق
Ҳамчуи уштури мурғи оташи ҳамчуи лклк мор хӯрд
همچو اشتر مرغ آتش همچو لکلک مار خورد
Кошкӣ пирори азин идрор будӣ бе ниёз
کاشکی پیرار ازین ادرار بودی بی نیاز
Чун бибояд додани имсоли ончии мискин пор хӯрд
چون بباید دادن امسال آنچه مسکین پار خورد
Кор кунгар пешаи донеи зонкаҳи мард кор ӯст
کار کن گر پیشه دانی زآنکه مرد کار اوست
Коб рӯй дайни набарду нони зи музд кор хӯрд
کآب روی دین نبرد و نان ز مزد کار خورد
Назд даравишони зи ширинии эшон хўштрст
نزد درویشان ز شیرینی ایشان خوشترست
Ҳамчуи шӯрагар касе хок аз бен девор хӯрд
همچو شوره گر کسی خاک از بن دیوار خورد
Бар сар хон қаноати шўрбои офият
بر سر خوان قناعت شوربای عافیت
Онкаси ошомад ки нони ҷӯи сулаймон вор хӯрд
آنکس آشامد که نان جو سلیمان وار خورد
Рӯи боби сабр тар кун пас босонӣ бихӯр
رو بآب صبر تر کن پس بآسانی بخور
Нони хушкиро ки саг чун устихон душвор хӯрд
نان خشکی را که سگ چون استخوان دشوار خورد
Кончаҳи даравишони соҳиби дил бхрсндӣ хуранд
کآنچه درویشان صاحب دل بخرسندی خورند
Неи магас аз шукру неи наҳл аз гулзор хӯрд
نی مگس از شکر و نی نحل از گلزار خورد
Рӯи ғами дайни хури дарин дунё ки фардо дар биҳишт
رو غم دین خور درین دنیا که فردا در بهشت
Нӯши шодӣ он хӯрд кини неши ғам бисёр хӯрд
نوش شادی آن خورد کین نیش غم بسیار خورد
Поки дори ойӣнаи дил рӯй ҷони байни андрў
پاک دار آیینهٔ دل روی جان بین اندرو
Рӯй нанамояд бкси ойӣна зангор хӯрд
روی ننماید بکس آیینهٔ زنگار خورد
Хӯрдани ҳалу ҳаром аз ихтилоф қисматаст
خوردن حل و حرام از اختلاف قسمتست
Ҳарки дорад қисматӣ аз ҳазрат ҷаббор хӯрд
هرکه دارد قسمتی از حضرت جبار خورد
Андарин вайронаи гову хари гиёҳу наҳли гул
اندرین ویرانه گاو و خر گیاه و نحل گل
Водмии хурмо тановул карду уштур хор хӯрд
وآدمی خرما تناول کرد و اشتر خار خورد
Ёрб ин соъат чу тоиб аз гунаҳи мстғФрст
یارب این ساعت چو تایب از گنه مستغفرست
Сайфи фарғонӣ ки ин идрор аз ночор хӯрд
سیف فرغانی که این ادرار از ناچار خورد
Хӯрданашро чун гунаҳ донист агар чаҳ неъматаст
خوردنش را چون گنه دانست اگر چه نعمتست
Як дирам аз вай ба даҳ алҳмд ва истиғфор хӯрд
یک درم از وی به ده الحمد و استغفار خورد