Соҳиби девони назмами мушаррафи малики сухан

صاحب دیوان نظمم مشرف ملک سخن

Ақли муставфии лиззатҳои рӯҳонии маро

عقل مستوفی لذتهای روحانی مرا

Гар бихонӣ шеъри ман аз ҳолати соҳиби дилон

گر بخوانی شعر من از حالت صاحب دلان

Мар туро набӯд шуъӯр ар шоирии хуонеи маро

مر ترا نبود شعور ار شاعری خوانی مرا

Дар бадии ман марои илми алиқин ҳосил шудаст

در بدی من مرا علم الیقین حاصل شدست

Вена на аз ҷаҳл ту бошадгар нкўдонии маро

وین نه از جهل تو باشد گر نکودانی مرا

Ғайрати дайн дар дилам шамшер бошад карда тез

غیرت دین در دلم شمشیر باشد کرده تیز

Гар зи чини хашми бинии чеҳраи савҳонии маро

گر ز چین خشم بینی چهره سوهانی مرا

Донаи дил пок кардам ҳамчуи гандум бо ҳама

دانهٔ دل پاک کردم همچو گندم با همه

Асияи сангӣ агар бар сар бигардоне маро

آسیا سنگی اگر بر سر بگردانی مرا

Чун ба ранҷу роҳатами розӣ аз эзад , фарқ нест

چون به رنج و راحتم راضی از ایزد، فرق نیست

Гар бсъди аўрмзд ар наҳси кайвонии маро

گر بسعد اورمزد ار نحس کیوانی مرا

Аз ҳақиқат асл дорад вази тариқати рангу буи

از حقیقت اصل دارد وز طریقت رنگ و بوی

Миваи мазҳаб ки ҳаст аз фаръи нӯъмонии маро

میوهٔ مذهب که هست از فرع نعمانی مرا

Аз барои фитнаи иأҷўҷи маъқӯлоти нафас

از برای فتنهٔ یأجوجِ معقولات نفس

Сад исломаст манқӯлоти ӣмонии маро

سد اسلام است منقولات ایمانی مرا

Бо ашоротӣ ки перони рост дар қонӯни дайн

با اشاراتی که پیران راست در قانون دین

Ҳақ наҷотӣ дода аз ранҷи шФохўонии маро

حق نجاتی داده از رنج شفاخوانی مرا

Худ марои шамшер ҳуҷҷат қотеъаст аз баҳри онк

خود مرا شمشیر حجت قاطعست از بهر آنک

Суннати хатм русул илмӣаст бурҳонии маро

سنت ختم رسل علمیست برهانی مرا

Аз маориф чун тавонгар нафас бошад ба буд

از معارف چون توانگر نفس باشد به بود

Аз ҷаҳонии халқи як дарвеши халқонеи маро

از جهانی خلق یک درویش خلقانی مرا

эй зи шамъи файзи ту машкоти дили равшан , бубахш

ای ز شمع فیض تو مشکات دل روشن، ببخش

Аз масобиҳи ҳидояти ҷони нӯронии маро

از مصابیح هدایت جان نورانی مرا

Дафтарӣ дорам сиёҳ аз кардҳои нописанд

دفتری دارم سیاه از کردهای ناپسند

Зоин саёқати неи Фзлки ҷузи пушаймонии маро

زاین سیاقت نی فذلک جز پشیمانی مرا

Ҳала раҳмат бапушамгар либос ҷон кунӣ

حلهٔ رحمت بپوشم گر لباس جان کنی

Андарин даври дўрнг аз лавни яксонии маро

اندرین دور دورنگ از لون یکسانی مرا

Зари мағшуш амал дорам , мснҷш зонк нест

زر مغشوش عمل دارم، مسنجش زآنک نیست

Баҳри бозори қиёмати нақди мизонеи маро

بهر بازار قیامت نقد میزانی مرا

Хуши бхсбм дар фарроши хок то субҳ нашӯр

خوش بخسبم در فراش خاک تا صبح نشور

Аз рқоди ғифлат ар бедори гирдонеи маро

از رقاد غفلت ار بیدار گردانی مرا

Обрӯи бурдан ба назд халқ душвораст сахт

آبرو بردن به نزد خلق دشوارست سخت

Ту з хон лутфи даҳ ноне ба осонии маро

تو ز خوان لطف ده نانی به آسانی مرا

Мурғи ҷонамро бтрки орзӯи дили ҷамъи дор

مرغ جانم را بترک آرزو دل جمع دار

Давр кун аз донаи қисмати парешонеи маро

دور کن از دانهٔ قسمت پریشانی مرا

То замон бошад раҳеро бар салоҳият бидор

تا زمان باشد رهی را بر صلاحیت بدار

Чун аҷал ояд бимирон бар мусулмонии маро

چون اجل آید بمیران بر مسلمانی مرا

Чун чароғи умрро файзи ту равған кам кунад

چون چراغ عمر را فیض تو روغن کم کند

Он тамаъ дорам ки бо имони бимиронеи маро

آن طمع دارم که با ایمان بمیرانی مرا

Дар риёзи қурбати ту остини афшони рӯм

در ریاض قربت تو آستین افشان روم

Гар на доман гир бошад сайфи фарғонии маро

گر نه دامن گیر باشد سیف فرغانی مرا

Ишқ султон кард бар малики сухани ронии маро

عشق سلطان کرد بر ملک سخن رانی مرا

Зон кунанд арбоби маънии бандаи фурмонеи маро

زآن کنند ارباب معنی بنده فرمانی مرا

Хутбаи шеър маро шуд пояи минбари баланд

خطبه شعر مرا شد پایه منبر بلند

Зонк бар зар сухан шуд сиккаи султонии маро

زآنک بر زر سخن شد سکه سلطانی مرا

Бар дар шоҳон казишон бидқи шатранҷ ба

بر در شاهان کزیشان بیدق شطرنج به

Ҳирси қоим хост кард аз пели дандонии маро

حرص قایم خواست کرد از پیل دندانی مرا

Асб ҳиммат саркашеду баҳри ҷӯ ҷоиз надошт

اسب همت سرکشید و بهر جو جایز نداشت

Хор ҳамчун хар дар истабли санохонии маро

خوار همچون خر در اصطبل ثناخوانی مرا

Хост наҳиммат то нишонд чун дуот золимон

خواست نهمت تا نشاند چون دوات ظالمان

Бо дили тангу сияҳ дар садри девонии маро

با دل تنگ و سیه در صدر دیوانی مرا

Шери давлат панҷа карду ҳамчуи саг лоиқ надид

شیر دولت پنجه کرد و همچو سگ لایق ندید

Баҳри мурдории давон дар кӯии ъўонии маро

بهر مرداری دوان در کوی عوانی مرا

Хоки кӯии фақри лӣсами зон чу саг бар ҳар дарӣ

خاک کوی فقر لیسم زآن چو سگ بر هر دری

Тира набӯд оби ъз аз зл бе нонеи маро

تیره نبود آب عز از ذل بی نانی مرا