Он ёр каз мушоҳидаи ёр боз монад

آن یار کز مشاهدهٔ یار باز ماند

Дорад дилии ғамӣ ки зи дилдор боз монад

دارد دلی غمی که ز دلدار باز ماند

Андрмқоми ваҳшати ҳиҷри ин дили ҳазин

اندرمقام وحشت هجر این دل حزین

Гӯйии кбўтрист ки аз ёр боз монад

گویی کبوتریست که از یار باز ماند

Ҳар дам назар кунад бстрлоби бахти хеш

هر دم نظر کند بصطرلاب بخت خویش

Каз муддати фироқ чаҳ миқдор боз монад

کز مدت فراق چه مقدار باز ماند

Ин зарра шуд зи қурбати он офтоби давр

این ذره شد ز قربت آن آفتاب دور

Вони тозаи гули зи суҳбати ин хор боз монад

وآن تازه گل ز صحبت این خار باز ماند

Ҳам андалеби нутқи зи гуфтори сайри гашт

هم عندلیب نطق ز گفتار سیر گشت

Ҳам боргири сабри зи рафтор боз монад

هم بارگیر صبر ز رفتار باز ماند

Ҳам тӯтӣ аз тановули шукр даҳон бибаст

هم طوطی از تناول شکر دهان ببست

Ҳам булбул аз ситоиши гулзор боз монад

هم بلبل از ستایش گلزار باز ماند

Ҳам марҳам аз риоят маҷрӯҳ шуд малул

هم مرهم از رعایت مجروح شد ملول

Ҳам сиҳҳат аз таъаҳҳуди бемор боз монад

هم صحت از تعهد بیمار باز ماند

Ҷонрои азои тан чу зи дилдор давр шуд

جانرا عزای تن چو ز دلدار دور شد

Длрои салои ғам чу зғмхўор боз монад

دلرا صلای غم چو زغمخوار باز ماند

Мискини дили зи даст шудаи пой раҳ надошт

مسکین دل ز دست شده پای ره نداشت

Чанде басари давиду бночор боз монад

چندی بسر دوید و بناچار باز ماند

Бо зӯри бозуии ғам ӯ панҷа чун кунад

با زور بازوی غم او پنجه چون کند

Акнӯн ки дасти тоқаташ аз кор боз монад

اکنون که دست طاقتش از کار باز ماند

Бар малики Мисру хӯбии Юсуф чаҳ дил наад

بر ملک مصر و خوبی یوسف چه دل نهد

Он каз азизи хеши чунин хор боз монад

آن کز عزیز خویش چنین خوار باز ماند

Чун одам ар з хулд биафтад чаҳ ғам хӯрд

چون آدم ار ز خلد بیفتد چه غم خورد

Шӯридаи толеъӣ ки зи дидор боз монад

شوریده طالعی که ز دیدار باز ماند

Бе ту сухани бъўн ки гуяд ки андалеб

بی تو سخن بعون که گوید که عندلیب

Аз гул чу даври гашти зи гуфтор боз монад

از گل چو دور گشت ز گفتار باز ماند

Акнӯн ки ёрам аз сафари ҳиҷри бозгашт

اکنون که یارم از سفر هجر بازگشت

Дил рӯ биор карду зи ағёр боз монад

دل رو بیار کرد و ز اغیار باز ماند

Хос аз шароби худ қадаҳӣ бар кафами ниҳод

خاص از شراب خود قدحی بر کفم نهاد

Зу пора ӣӣ бихӯрадам ва бисёр боз монад

زو پاره یی بخوردم و بسیار باز ماند

Ёрони ман бмдрсаҳ ва хонқаҳ шуданд

یاران من بمدرسه و خانقه شدند

Вена бе навои бахонаи хумор боз монад

وین بی نوا بخانه خمار باز ماند

Ин як фақири гашти { ва } бапушед хирқа ӣӣ

این یک فقیر گشت {و} بپوشید خرقه یی

Вони як фақиҳи гашту бткрор боз монад

وآن یک فقیه گشت و بتکرار باز ماند

Бар раҳ нишаст раҳи зани дунёу охират

بر ره نشست ره زن دنیا و آخرت

То ҳарки ӯ набӯд талаби кор боз монад

تا هرکه او نبود طلب کار باز ماند

Хари тани парасти бад ба алафзор майл кард

خر تن پرست بد به علفزار میل کرد

Саг ҳимматӣ надошт бмрдор боз монад

سگ همتی نداشت بمردار باز ماند

Дили мурда ӣӣ шимур чу дарин роҳи ҷони надод

دل مرده یی شمر چو درین راه جان نداد

Тани ҷиФаҳ ӣӣ буд чу азин дор боз монад

تن جیفه یی بود چو ازین دار باز ماند

Тан аз гилӣми фақри бдроъаҳ дар гурехт

تن از گلیم فقر بدراعه در گریخت

Сар аз кулоҳи ишқи бдстор боз монад

سر از کلاه عشق بدستار باز ماند

Даракаши саманди ишқ ки аз ҳамраҳеи дил

درکش سمند عشق که از همرهی دل

Ин ақли куҳнаи ланги бикбор боз монад

این عقل کهنه لنگ بیکبار باز ماند

Аъёни шаҳри куну макони ошиқон ӯ

اعیان شهر کون و مکان عاشقان او

Рафтанди ҷумлаи вази ҳамаи осор боз монад

رفتند جمله وز همه آثار باز ماند

Махсӯс буд ҳаряк азишон бхдмтӣ

مخصوص بود هریک ازیشان بخدمتی

Ман шоирӣ бидам зи ман ашъор боз монад

من شاعری بدم ز من اشعار باز ماند

Ман банда низ дар паии эшон ҳаме равад

من بنده نیز در پی ایشان همی رود

Рӯзии ду баҳри гуфтани асрор боз монад

روزی دو بهر گفتن اسرار باز ماند

Дар базми ишқ ӯ дили ман чанг шавқ зад

در بزم عشق او دل من چنگ شوق زد

Ин зеру Бам аз он ҳамаи аўтор боз монад

این زیر و بم از آن همه اوتار باز ماند

Аўтори чанги ишқи зи атвори шавқ буд

اوتار چنگ عشق ز اطوار شوق بود

Ҳар байти нола ӣӣ ки з ҳар тор боз монад

هر بیت ناله یی که ز هر تار باز ماند