Чу ҳақи хоҷаро он саодат бидод

چو حق خواجه را آن سعادت بداد

Ки бар асби давлат саворӣ кунад

که بر اسب دولت سواری کند

Биҷӯад оби рӯзӣ ҳар бе наво

بجود آب روزی هر بی نوا

Баборони идрор ҷорӣ кунад

بباران ادرار جاری کند

Боби сахо он кунад бо фақир

بآب سخا آن کند با فقیر

Ки бо хоки абр баҳорӣ кунад

که با خاک ابر بهاری کند

Бмоءи карами соили хеш ро

بماء کرم سایل خویش را

Чу гул дар чамани чеҳра норай кунад

چو گل در چمن چهره ناری کند

Касеро ки ҳақ дод бар халқи даст

کسی را که حق داد بر خلق دست

Нишоед ки ҷузи ҳақ гузорӣ кунад

نشاید که جز حق گزاری کند

Бъдл ар ту ёрӣ кунӣ халқ ро

بعدل ار تو یاری کنی خلق را

БФзли эзадат низ ёрӣ кунад

بفضل ایزدت نیز یاری کند

зи мазлӯми шаби хез ғофил мабош

ز مظلوم شب خیز غافل مباش

Ки ӯ дар саҳаргоҳ зорӣ кунад

که او در سحرگاه زاری کند

Басои рӯзи давлат чу равшани чароғ

بسا روز دولت چو روشن چراغ

Ки зулми шаби осоаш торӣ кунад

که ظلم شب آساش تاری کند

Ту муҳтоҷи саргаштаро дасти гир

تو محتاج سرگشته را دست گیر

Ки то давлатат пойдорӣ кунад

که تا دولتت پایداری کند