эй зи лаъли лаби ту чошнии қанду шукр

ای ز لعل لب تو چاشنی قند و شکر

Ваии зи нури рухи ту равшании шамсу қамар

وی ز نور رخ تو روشنی شمس و قمر

Хусрави малики ҷамолии туу андари суханам

خسرو ملک جمالی تو و اندر سخنم

Зикри ширинӣ ту ҳаст чу дар оби шукр

ذکر شیرینی تو هست چو در آب شکر

Сар худ нест дилиро ки ту бошӣ матлӯб

سر خود نیست دلی را که تو باشی مطلوب

Ғам ҷон нест касеро ки ту бошӣ дилбар

غم جان نیست کسی را که تو باشی دلبر

Духтари наъши гувоҳии натавонад додан

دختر نعش گواهی نتواند دادن

Ки чунуи зода буд модари айёми писар

که چنو زاده بود مادر ایام پسر

Дар ҳамаи навъ чу ту ҷинс биёбанд валек

در همه نوع چو تو جنس بیابند ولیک

Бнкўиӣ набӯд ҷинси ту аз навъи башар

بنکویی نبود جنس تو از نوع بشر

Бҷмоли ту дарин аҳд наомад фарзанд

بجمال تو درین عهد نیامد فرزند

Вгрши моҳ буд модару хуршеди падар

وگرش ماه بود مادر و خورشید پدر

Ҳасани азин пеши ҳаме буд чу маънии пинҳон

حسن ازین پیش همی بود چو معنی پنهان

Пас азин рӯй ту шуд сӯрат ӯро мазҳар

پس ازین روی تو شد صورت او را مظهر

Офтобии ту ва ҳар зарра ки бояд ?назарет

آفتابی تو و هر ذره که باید نظرت

Нураш аз партав хуршед набошад камтар

نورش از پرتو خورشید نباشد کمتر

Ранг аз оризи гулгун ту гирад лола

رنگ از عارض گلگون تو گیرد لاله

Буи аз турраи мишкӣн ту дорад анбар

بوی از طرهٔ مشکین تو دارد عنبر

Гули рӯи хуби бҳснст вале дорад ҳасан

گل رو خوب بحسنست ولی دارد حسن

Аз гул рӯй ту зинат чу дарахтони зи заҳр

از گل روی تو زینت چو درختان ز زهر

Назари чашми кас идрок нахоҳад кардан

نظر چشم کس ادراک نخواهد کردن

Ҳасани рӯят ки дарав хира шавад чашми назар

حسن رویت که درو خیره شود چشم نظر

Бо чунин ҳасану ҷамол ар бахудаши роҳи диҳӣ

با چنین حسن و جمال ار بخودش راه دهی

Аз ту ороста гардад чу арӯс аз зевар

از تو آراسته گردد چو عروس از زیور

Ту бад-ӣни сӯрати парварда чу ҷонӣ эй дӯст

تو بدین صورت پرورده چو جانی ای دوست

Ту бад-ӣни васфи хуши огндаҳ чу конии бгҳр

تو بدین وصف خوش آگنده چو کانی بگهر

Бод чун бар рахт аз зулфи ту анбари пошад

باد چون بر رخت از زلف تو عنبر پاشد

Қурс хуршед фитад дар хами мишкӣни чанбар

قرص خورشید فتد در خم مشکین چنبر

Бо чунин қомату боло чу даройӣ дар боғ

با چنین قامت و بالا چو درآیی در باغ

Сар бзир овараду пои ту бӯсади ърър

سر بزیر آورد و پای تو بوسد عرعر

зи он тани рӯҳи сифат ҳар нафасӣ ҷон ёбад

ز آن تن روح صفت هر نفسی جان یابد

Қолаби ҳасан , ки зиндаи бмъонисти сувар

قالب حسن، که زنده بمعانیست صور

Мурдаи ҳиҷри туам , бар даҳанам на лаби васл

مردهٔ هجر توام، بر دهنم نِه لب وصل

То дамӣ зинда шавам зони нафаси ҷон парвар

تا دمی زنده شوم زآن نفس جان پرور

Бтў дар бастаам умеди гушоиш ки маро

بتو در بسته ام امید گشایش که مرا

Нхўҳд ҷуз бакулед ту кушодани ин дар

نخوهد جز بکلید تو گشادن این در

Бқбўли ту тавонгар шудаи дарвеши чунон

بقبول تو توانگر شده درویش چنان

Ки гадоӣ ту бирав мешаканд қимати зар

که گدای تو برو می شکند قیمت زر

Сари нуҳум дар раҳи ишқи ту биҷои по , лек

سر نهم در ره عشق تو بجای پا، لیک

На чунонам ки қадам боз шиносам аз сар

نه چنانم که قدم باز شناسم از سر

Сайфи фарғонии гирди сафи ушшоқи магарад

سیف فرغانی گرد صف عشاق مگرد

Марди тарсндаи ҳазимати Фгнд дар лашкар

مرد ترسنده هزیمت فگند در لشکر

Миваи васли хўҳӣ аз сари шохи карамаш

میوهٔ وصل خوهی از سر شاخ کرمش

Бар дар боғи вафои бехи фурӯ бар чу шаҷар

بر در باغ وفا بیخ فرو بر چو شجر

Нафасро қимат маъшӯқ набошад маълум

نفس را قیمت معشوق نباشد معلوم

Қадар исо нашносад чу ҷуҳудони ин хар

قدر عیسی نشناسد چو جهودان این خر

Гарчи хамраст на дар мазҳаб ишқаст ҳаром

گرچه خمرست نه در مذهب عشقست حرام

Ҳарчӣ чун хамри замонии зи худати баради бадар

هرچه چون خمر زمانی ز خودت برد بدر

Хизў аз худ бигузар то бадари дӯсти рисӣ

خیزو از خود بگذر تا بدر دوست رسی

Чун раседӣ бадар ӯ биншин ва магзар

چون رسیدی بدر او بنشین و مگذر