Пистаи он бути шукри лаби ширини гуфтор
پستهٔ آن بت شکّر لب شیرین گفتار
Бсхн бар ман шӯрида шукр кард нисор
بسخن بر من شوریده شکر کرد نثار
Аз сухан глшкрӣ кард ва бмн дод блтФ
از سخن گلشکری کرد و بمن داد بلطف
Гули булбули сухану тӯтии шукри гуфтор
گل بلبل سخن و طوطی شکر گفتار
Маст будам ки марои кишт ва дигар ҷон бахшед
مست بودم که مرا کشت و دگر جان بخشید
Дӯст бо ғамзаи хӯни резу лаби шукри бор
دوست با غمزهٔ خون ریز و لب شکر بار
Дар даруни ман шӯрида чунон кард асар
در درون من شوریده چنان کرد اثر
Назари наргиси масташ ки май андари ҳушёр
نظر نرگس مستش که می اندر هشیار
Дар дили хастаи ман ҷоми шароби ишқаш
در دل خستهٔ من جام شراب عشقش
Ончунон кард сироят ки даво дар бемор
آنچنان کرد سرایت که دوا در بیمار
Гуфт дар ман нигар эй хоҷа ки аз хубони ман
گفت در من نگر ای خواجه که از خوبان من
Ҳамчуи сар аз танаму ҳамчуи илм аз дастор
همچو سر از تنم و همچو علم از دستار
Ҳама бо дӯст нишин то ҳама дорандат дӯст
همه با دوست نشین تا همه دارندت دوست
Нест мардӯд чу дар суҳбат гул бошад хор
نیست مردود چو در صحبت گل باشد خار
Шоирам гарчи бхўршиду Бама нисбат кард
شاعرم گرچه بخورشید و بمه نسبت کرد
Нақс қимат накунад меҳри дирам бар динор
نقص قیمت نکند مهر درم بر دینار
Мабар он занн ки чу ман бар дару девори вуҷӯд
مبر آن ظن که چو من بر در و دیوار وجود
Даст тақдир кунад бо қалами сунъ нигор
دست تقدیر کند با قلم صنع نگار
Коргоҳисти вуҷӯдам ки дарави баҳри камол
کارگاهیست وجودم که درو بهر کمال
Нақш бандон ҷамоланд мудоми андари кор
نقش بندان جمالند مدام اندر کار
Гарчи дар сӯрат хубаст никуии ҳосил
گرچه در صورت خوبست نکویی حاصل
Врчаҳ бар рӯй заминанд накӯён бисёр
ورچه بر روی زمین اند نکویان بسیار
На брўист чу маи кавкаби оташи чеҳра
نه برویست چو مه کوکب آتش چهره
На ббўист чу гули лолаи рангини рухсор
نه ببویست چو گل لالهٔ رنگین رخسار
Ҳар баҳор аз чамани ғайб равон гашта бсдқ
هر بهار از چمن غیب روان گشته بصدق
Бтмошои гул рӯй ман оянд азҳор
بتماشای گل روی من آیند ازهار
Гул бар атрофи гулистони бушковат аз шодӣ
گل بر اطراف گلستان بشکفت از شادی
Комду тӯҳфаи бадви буи ман оварад баҳор
کآمد و تحفه بدو بوی من آورد بهار
Гар бихоҳам ҳам азинҷо ки манам ошиқ ро
گر بخواهم هم ازینجا که منم عاشق را
Рӯй ман дар варақ гул бинмоед дидор
روی من در ورق گل بنماید دیدار
Гуфтам эй аз рухи ту хок чу гул ёфта ранг
گفتم ای از رخ تو خاک چو گل یافته رنگ
Боди буи ту биовараду зи ман баради қарор
باد بوی تو بیاورد و ز من برد قرار
Кӣ буд онки бглзори даройам дар сайр
کی بود آنک بگلزار درآیم در سیر
Дар кафии ҷом майу дардгарӣ гесуии ёр
در کفی جام می و درد گری گیسوی یار
Бтмошои гулистони рахт омада ем
بتماشای گلستان رخت آمده ایم
Дар агар во накунӣ хор манеҳ бар девор
در اگر وا نکنی خار منه بر دیوار
Гуфт эй зоғи зағани шева ки дар вақти сухан
گفت ای زاغ زغن شیوه که در وقت سخن
Тӯтии табъ ту дорад шукри андари минқор
طوطی طبع تو دارد شکر اندر منقار
Бтлсмии басари ганҷ висолам нарисӣ
بطلسمی بسر گنج وصالم نرسی
Ки азин пӯст ки дории бадари ое чун мор
که ازین پوست که داری بدر آیی چون مار
Сайфи фарғонии гуфтор ту саҳараст на шеър
سیف فرغانی گفتار تو سحرست نه شعر
Мум дар сӯрати гул арз макун дар бозор
موم در صورت گل عرض مکن در بازار