Чанд гуфтам ки фаромӯш кунам суҳбати ёр

چند گفتم که فراموش کنم صحبت یار

Ёд ӯ медиҳадам ранги гулу буии баҳор

یاد او می دهدم رنگ گل و بوی بهار

Булбул аз васлати гули бонги бароварда чунонк

بلبل از وصلت گل بانگ برآورده چنانک

Дар чаман нола кунад мурғи ҷудои мондаи зи ёр

در چمن ناله کند مرغ جدا مانده ز یار

Чун зи чанги ғамаши оҳанги фиғон паст кунам

چون ز چنگ غمش آهنگ فغان پست کنم

Хоссаи ин лаҳза ки сад нолаи баромади зи ҳазор

خاصه این لحظه که صد ناله برآمد ز هزار

Ман чаро бошам хомӯш чу булбули кокнўн

من چرا باشم خاموش چو بلبل کاکنون

Ҳасани рухсори гули афзуди ҷамоли гулзор

حسن رخسار گل افزود جمال گلزار

Боғро об фузуда лаби ҷӯй аз сабза

باغ را آب فزوده لب جوی از سبزه

Дам тоўс намӯда сари шох аз ашҷор

دم طاوس نموده سر شاخ از اشجار

Зотши лолаи аламдор шудаи домани тавр

زآتش لاله علمدار شده دامن طور

Шох чун ҷайби климсти маҳали анвор

شاخ چون جیب کلیمست محل انوار

Дасти қудрат ки варо наУмия чун ангуштаст

دست قدرت که ورا نامیه چون انگشتست

Бар сари шохи гул аз ғунчаи ниҳодаи дастор

بر سر شاخ گل از غنچه نهاده دستار

Об рӯй чамани афзӯдаи бензади мардум

آب روی چمن افزوده بنزد مردم

Шабнами қатраи сифат бар гули оташи рухсор

شبنم قطره صفت بر گل آتش رخسار

Лола бар доман сабза аст бидон сони гӯйӣ

لاله بر دامن سبزه است بدان سان گویی

Ки бшнгрФ касе нуқта занад бар зангор

که بشنگرف کسی نقطه زند بر زنگار

Раъд то сувар дамидасту замини зинда шуда

رعد تا صور دمیدست و زمین زنده شده

Ҳамбар сидра ва тӯбоаст дарахт аз азҳор

همبر سدره و طوبیست درخت از ازهار

Рост чун мурдаи мабъус дигар бораи бёФт

راست چون مردهٔ مبعوث دگر باره بیافت

Ксўаҳи нави зи раёҳини чамани куҳнаи шиор

کسوهٔ نو ز ریاحین چمن کهنه شعار

Ҳўрённди раёҳину бсотин чу биҳишт

حوریانند ریاحین و بساتین چو بهشت

Вақт онаст ки ҷонон бинмоед дидор

وقت آنست که جانان بنماید دیدار