эй бути санги дил вае санами сими изор

ای بت سنگ دل و ای صنم سیم عذار

Бар рухи хуби ту ошиқи фалаки оинаи дор

بر رخ خوب تو عاشق فلک آینه دار

Ногаҳон чун бикшодӣ дар дукони ҷамол

ناگهان چون بگشادی در دکان جمال

Гули фурӯашони чаманро бишикастӣ бозор

گل فروشان چمن را بشکستی بازار

Сӯраи Юсуфи ҳасани ту ҳаме хонд магар

سورهٔ یوسف حسن تو همی خواند مگر

Оят рӯй ту бинмуд зи раҳмати осор

آیت روی تو بنمود ز رحمت آثار

Даҳани хуши дами ту мурдаи дилро исо

دهن خوش دم تو مردهٔ دل را عیسی

Шикани турраи ту зиндаи ҷонро зуннор

شکن طره تو زندهٔ جان را زنار

Сифати нуқтаи ёқӯти даҳонати чаканам

صفت نقطهٔ یاقوت دهانت چکنم

Кндрони доира андеша намеёбад бор

کندرآن دایره اندیشه نمی یابد بار

Босри пеши даҳону лаби ту бе коранд

باثر پیش دهان و لب تو بی کارند

Пистаи чарби забони {у }и шукри ширини кор

پستهٔ چرب زبان {و} شکر شیرین کار

Қалами сунъи барад аз паии тасвири ақиқ

قلم صنع برد از پی تصویر عقیق

Сурхӣ аз лаъли лаби ту бзбон чун паргор

سرخی از لعل لب تو بزبان چون پرگار

Бурқаъ рӯй ту аз партави рухсораи ту

برقع روی تو از پرتو رخساره تو

Ҳаст чун абр ки аз барқ шавад оташи бор

هست چون ابر که از برق شود آتش بار

Оташ рӯй турои дӯд буд аз мау хур

آتش روی ترا دود بود از مه و خور

Шеъри зулфин турои пуд буд аз шаби тор

شعر زلفین ترا پود بود از شب تار

Бо чунин рӯй чу дар гӯш кунӣ марворид

با چنین روی چو در گوش کنی مروارید

Шавад аз акси рахти дона дар чун гулнор

شود از عکس رخت دانه در چون گلنار

Баҳри Лутфӣу зи авсофи ту бар рӯй ту мавҷ

بحر لطفی و ز اوصاف تو بر روی تو موج

Ганҷи ҳасанӣ ва бар атрофи ту аз зулфи ту мор

گنج حسنی و بر اطراف تو از زلف تو مار

Бози савдои турои зқаҳи ҷон дар чнгл

باز سودای ترا زقه جان در چنگل

Мурғи андӯҳи турои донаи дил дар минқор

مرغ اندوه ترا دانه دل در منقار

Ту маро бӯда чу дилро тарабу танро ҷон

تو مرا بوده چو دل را طرب و تن را جان

Ман туро гашта чу маро клФу гулро хор

من ترا گشته چو مه را کلف و گل را خار

Сипар афгандам дар васфи камони абрӯат

سپر افگندم در وصف کمان ابروت

Безабон мондаам ҳамчуи даҳони сӯфор

بی زبان مانده ام همچو دهان سوفار

Одами он рӯз ҳаме гуфт санои ту ки буд

آدم آن روز همی گفت ثنای تو که بود

Тини лозб , ки тӯии гавҳару инсони Фхор

طین لازب، که توی گوهر و انسان فخار

эй хушо давлати ишқи ту ки бо меҳнат ӯ

ای خوشا دولت عشق تو که با محنت او

Шуд дили танги ман аз неъмати ғами бархӯрдор

شد دل تنگ من از نعمت غم برخوردار

Ҳасан рӯй ту аҷаб то ба чаҳ ҳадаст ки ҳаст

حسن روی تو عجب تا به چه حد است که هست

Ҷурми ушшоқи ту ҳамчун ҳасаноти Аброр

جرم عشاق تو همچون حسنات ابرار

МстФиднди дилу ҷони зи ту чун ақл аз илм

مستفیدند دل و جان ز تو چون عقل از علم

МстФоднди мау хури зи ту чун нур аз нор

مستفادند مه و خور ز تو چون نور از نار

Он аҷаб нест ки арвоҳ ва маъонӣ ёбанд

آن عجب نیست که ارواح و معانی یابند

Аз ғубор дарат ашбоҳу сувар бар девор

از غبار درت اشباح و صور بر دیوار

Осмонроу заминро шавад аз партави ту

آسمان را و زمین را شود از پرتو تو

Зрҳои ҷумла чу хуршеду кавокиби ақмор

ذرها جمله چو خورشید و کواکب اقمار

Ман зи меҳрат чу дирам меҳр гирифтам ки бақадр

من ز مهرت چو درم مهر گرفتم که بقدر

Хуби рӯйон чу пашизанд ва туе чун динор

خوب رویان چو پشیزند و تویی چون دینار

Май наад дар дили Фарҳод чу меҳри ширин

می نهد در دل فرهاد چو مهر شیرین

Хусрави ишқи ту дар махзани ҷонами асрор

خسرو عشق تو در مخزن جانم اسرار

Ақлро пунба кунад ишқи ту ва аз асараш

عقل را پنبه کند عشق تو و از اثرش

Ҳамчу ҳаллоҷ занад марди илм бар сари дор

همچو حلاج زند مرد علم بر سر دار

эй ту наздики бадал , пардаи зи рухи даври аФгн

ای تو نزدیک بدل، پرده ز رخ دور افگن

То кунад пеши рахти ширки бтўҳиди иқрор

تا کند پیش رخت شرک بتوحید اقرار

Гар ту якбори бадв рӯй намоеи пас аз он

گر تو یکبار بدو روی نمایی پس از آن

Пеши ту саҷда кунад куфр чу имони сад бор

پیش تو سجده کند کفر چو ایمان صد بار

Зотши шавқи тугар ҳеҷ дилаш гарм шавад

زآتش شوق تو گر هیچ دلش گرم شود

Об бар хок дарат чарх занад чун ассор

آب بر خاک درت چرخ زند چون عصار

Бар замингар зи сари кӯии ту бодии бўзд

بر زمین گر ز سر کوی تو بادی بوزد

Хок дигар накунад бе ту чу симоби қарор

خاک دیگر نکند بی تو چو سیماب قرار

эй ки дар маърази авсофи ҷамолати баъдад

ای که در معرض اوصاف جمالت بعدد

Зарраи андак буд ва қатра набошад бисёр

ذره اندک بود و قطره نباشد بسیار

Ақлро дар ду ҷаҳони вақти ҳисоби хубон

عقل را در دو جهان وقت حساب خوبان

Ибтидо аз ту буд чун зи як оғози шумор

ابتدا از تو بود چون ز یک آغاز شمار

Чаканами васфи ҷамоли ту ки аз ороиш

چکنم وصف جمال تو که از آرایش

Бениёзаст рухи ту чаҳ ядуллоҳи зангор

بی نیاز است رخ تو چه یدالله زنگار

Бо муҳими ғами ишқи ту бикбор бибаст

با مهم غم عشق تو بیکبار ببست

Дар дукони кифояти хиради коргузор

در دکان کفایت خرد کارگزار

Мавҷ асрор занад баҳри дили ман чу шавад

موج اسرار زند بحر دل من چو شود

Ханҷари ишқи зи хӯнам чу садафи гавҳардор

خنجر عشق ز خونم چو صدف گوهردار

Дар бадани ҷон чу харии дон брсн барбаста

در بدن جان چو خری دان برسن بربسته

Гар ғамат аз дили тангам бадар андозад бор

گر غمت از دل تنگم بدر اندازد بار

Зинда ӣӣ ҳамчуи марои пештар аз марги бадан

زنده یی همچو مرا پیشتر از مرگ بدن

Бе ғами ишқи ту ҷони мурда буд дили бемор

بی غم عشق تو جان مرده بود دل بیمار

Пуштами имрӯзи қавии гашт ки рӯем сӯии тест

پشتم امروز قوی گشت که رویم سوی تست

Бар сари чархи нуҳуми пои бчнини астзҳор

بر سر چرخ نهم پا بچنین استظهار

Нафасами гашти фурӯзанда чу оташи зони рӯз

نفسم گشت فروزنده چو آتش زآن روز

Ки маро занад ту дар сӯхта афганд шарор

که مرا زند تو در سوخته افگند شرار

Хилти андешаи ғайри ту з хотир баравад

خلط اندیشهٔ غیر تو ز خاطر برود

Нӯши доруии ғами ту чу кунад дар дили кор

نوش داروی غم تو چو کند در دل کار

Маст ғифлат шудам аз ҷомамонеу маро

مست غفلت شدم از جام امانی و مرا

Зини чунин скр кунад хамри муҳаббати ҳушёр

زین چنین سکر کند خمر محبت هشیار

Ҳар замони ишқи ҳумои соя маро ме гуяд

هر زمان عشق هما سایه مرا می گوید

Ки ту шоҳини ҷаҳонии манишин бар мурдор

که تو شاهین جهانی منشین بر مردار

эй эмоми мутинаъими бтъоми шоҳон

ای امام متنعم بطعام شاهان

То ту фарбеҳ шудае паҳлавӣ дайн аст назор

تا تو فربه شده ای پهلوی دین است نزار

Бози покиза хӯриш бош ки бо ҳиммати дун

باز پاکیزه خورش باش که با همت دون

На ту шоистаи ишқӣ на зағани мурғи шикор

نه تو شایستهٔ عشقی نه زغن مرغ شکار

Тарки дунёии ?дании гир ки лоиқ набӯд

ترک دنیای دنی گیر که لایق نبود

Ту бадви муфтахар ва ӯ з ту медорад ор

تو بدو مفتخر و او ز تو می دارد عار

Сахт дар гарданат афтод камандаши аҷаб ар

سخت در گردنت افتاد کمندش عجب ار

Дасти ҳукмаши набарди пои туро аз сари кор

دست حکمش نبرد پای ترا از سر کار

Бзру сими ҷаҳони фахри мёўр ки басӣ

بزر و سیم جهان فخر میاور که بسی

Морро ганҷ буд мўрчгонрои анбор

مار را گنج بود مورچگانرا انبار

Домани ҷомаи ҷон пок кун аз гирди ҳдс

دامن جامهٔ جان پاک کن از گرد حدث

Зонкаҳ лоиқ набӯд ҷайби масеҳои бғбор

زآنکه لایق نبود جیب مسیحا بغبار

Ин замони давлат гӯсола прессатон зар аст

این زمان دولت گوساله پرستان زر است

Гов агар бонг кунад раҳи бзндшони бхўор

گاو اگر بانگ کند ره بزندشان بخُوار

Обиди он бут симанд ҷаҳонӣ ки азу

عابد آن بت سیم اند جهانی که ازو

Шуд мурассаъи бгҳри асбу харонро афсор

شد مرصع بگهر اسب و خران را افسار

Гардани ноқаи солеҳи бҷрс лоиқ нест

گردن ناقهٔ صالح بجرس لایق نیست

Чун шутури боркашу ҳамчуи ҷараси бонги мадор

چون شتر بارکش و همچو جرس بانگ مدار

Кори ин қавми бҳорўн қазо кун таслим

کار این قوم بهارون قضا کن تسلیم

Ту бирав то сухан аз ҳақи шинавии Мӯсои вор

تو برو تا سخن از حق شنوی موسی وار

Раҳи рӯ эй мард ки чун дасти занони ҳоҷатманд

ره رو ای مرد که چون دست زنان حاجتمند

Нест бо нури илоҳии яди Байзои бсўор

نیست با نور الهی ید بیضا بسوار

Азми ин кор кун ар илми надорӣ ғам нест

عزم این کار کن ار علم نداری غم نیست

Дар сафи маъракаи рустам чаҳ пиёда чаҳ савор

در صف معرکه رستم چه پیاده چه سوار

Вари ту хоҳӣ ки зи баҳри ту ҷунуди малакӯт

ور تو خواهی که ز بهر تو جنود ملکوت

Малик гиранд бирав бо тан худ кун пайкор

ملک گیرند برو با تن خود کن پیکار

Вар чунонаст муродат ки дарахти қудрат

ور چنانست مرادت که درخت قدرت

Шох бар сидраи расонади зи замин бех барор

شاخ بر سدره رساند ز زمین بیخ برآر

Вари хўҳӣ аз сифат ишқ бигӯям осон

ور خوهی از صفت عشق بگویم آسان

Нукта ӣӣ бо ту агар бар ту наёяд душвор

نکته یی با تو اگر بر تو نیاید دشوار

Ишқ корӣаст ки аҷзаст дарави дасти овез

عشق کاریست که عجز است درو دست آویز

Ишқ роҳӣаст ки ҷонаст дарави пой афзор

عشق راهیست که جانست درو پای افزار

Ишқ шаҳрӣаст ки дар вай набӯд дилро марг

عشق شهریست که در وی نبود دل را مرگ

Ишқ баҳрӣаст ки аз вай нарасад ҷони бкнор

عشق بحریست که از وی نرسد جان بکنار

Андарин давр ки рафт аз паии нони дайнро об

اندرین دور که رفت از پی نان دین را آب

Шоҳбозон чу шутур мурғ шуданд оташи хор

شاهبازان چو شتر مرغ شدند آتش خوار

Рост гӯям чу кадуи ҷумлаи гулӯу шакманд

راست گویم چو کدو جمله گلو و شکمند

Ин ҷамоат ки зполиз замонанд хиёр

این جماعت که زپالیز زمانند خیار

Дайни азин қавм заъифаст азирои бабрад

دین ازین قوم ضعیف است ازیرا ببرد

Зулмати чеҳраи шаби равшанӣ рӯй наҳор

ظلمت چهرهٔ شب روشنی روی نهار

Кам айёраст зари шаръ , чу ҳар қуллобӣ

کم عیار است زر شرع، چو هر قلابی

Сиккаи барад аз дирами дайни з барои динор

سکه برد از درم دین ز برای دینار

Иззат аз фақри талаб каз асар ӯ покаст

عزت از فقر طلب کز اثر او پاکست

Шеърат аз ҳшўи саноҳои салотини кбор

شعرت از حشو ثناهای سلاطین کبار

Дайни қавии дор ки аз қӯт ислом бараст

دین قوی دار که از قوت اسلام برست

Ҳаҷару каъбаи зи тқбилу тавофи куффор

حجر و کعبه ز تقبیل و طواف کفار

Мадҳ махлуқ макун то суханат рост шавад

مدح مخلوق مکن تا سخنت راست شود

Коб аз ҳамраҳе санг равад ноҳамвор

کآب از همرهی سنگ رود ناهموار

Шукр кун шукр ки аз фоқаи надории ин хавф

شکر کن شکر که از فاقه نداری این خوف

Ки азизи суханатро бтмъ кардӣ хор

که عزیز سخنت را بطمع کردی خوار

Ҳаст умед ки як рӯзи туро назм диҳад

هست امید که یک روز ترا نظم دهد

Шеъри қудсии ту дар силки сукути нзор

شعر قدسی تو در سلک سکوت نظار

Он мулӯкӣ ки бшмси фалакӣ нур диҳанд

آن ملوکی که بشمس فلکی نور دهند

Зони нуфуси мулкии таҳти зилоли алотмор

زآن نفوس ملکی تحت ظلال الاطمار

Зини суханҳо ки сенаеи барад аз нураши ранг

زین سخنها که سنایی برد از نورش رنگ

Вари бадии зинда чу гул буи гирифтӣ аттор

ور بدی زنده چو گل بوی گرفتی عطار

Ҷой онаст ки фахри ореу гӯйии комрўз

جای آنست که فخر آری و گویی کامروز

Хусрави малики каломами ман ширини гуфтор

خسرو ملک کلامم من شیرین گفتار

Оби рӯи бардае аз равад сароёни сухан

آب رو برده ای از رود سرایان سخن

Чангашон соз надорад ту бизан мўсиқор

چنگشان ساز ندارد تو بزن موسیقار

Аз паии маҷлиси ушшоқи ғазали гӯии ғазал

از پی مجلس عشاق غزل گوی غزل

Ки зи қавли ту чу май моя скраст ашъор

که ز قول تو چو می مایه سکر است اشعار

Бқбўлу ради мардуми гуҳари назми туро

بقبول و رد مردم گهر نظم ترا

Нарх косад нашавад , тез нагардад бозор

نرخ کاسد نشود، تیز نگردد بازار

Зонкаҳ бо нағма мавзун набӯд ҳоҷатманд

زآنکه با نغمه موزون نبود حاجتمند

Қавли булбули босўлӣ ки занад дасти чанор

قول بلبل باصولی که زند دست چنار

Вари турои шӯҳрат саъдӣ набӯд нақсӣ нест

ور ترا شهرت سعدی نبود نقصی نیست

Ҳоҷатӣ нест дар исломи азонро бмнор

حاجتی نیست در اسلام اذان را بمنار

Сайфи фарғонии кирдор накӯ кун на сухан

سیف فرغانی کردار نکو کن نه سخن

Зишт бошад ки накӯи гӯй буд бдкрдор

زشت باشد که نکو گوی بود بدکردار

Варна кам гӯии сухан , рӯи пас азин хомаш бош

ورنه کم گوی سخن، رو پس ازین خامش باش

Ки хамӯшӣ з гуноҳ суханаст истиғфор

که خموشی ز گناه سخنست استغفار