Ман булбуламу рухи ту гулзор

من بلبلم و رخ تو گلزار

Ту хуфтаи ман аз ғами ту бедор

تو خفته من از غم تو بیدار

Ҷонои ту бникўиии Фаридӣ

جانا تو بنیکویی فریدی

Венаи зулф чу анбари ту аттор

وین زلف چو عنبر تو عطار

Гуфтам ки чу рӯй гули бубинам

گفتم که چو روی گل ببینم

Камтар кунам ин фиғон бисёр

کمتر کنم این فغان بسیار

Шавқи гул рӯй ту чу булбул

شوق گل روی تو چو بلبل

Ҳар лаҳза дар орадами бгФтор

هر لحظه در آردم بگفتار

Ман дар талаби ту гуми шдстм

من در طلب تو گم شدستم

Худ гум шуда чун буд талаби кор

خود گم شده چون بود طلب کار

Бар ман ҳамаи дӯстони бгринд

بر من همه دوستان بگریند

Ҳргаҳ ки бинолам аз ғамати зор

هرگه که بنالم از غمت زار

Дил хаста нагардад аз ғами ту

دل خسته نگردد از غم تو

Ҳаргиз набӯд зи марҳами озор

هرگز نبود ز مرهم آزار

Аз донаи холи ту дили ман

از دانهٔ خال تو دل من

Дар доми ҳавои ту гирифтор

در دام هوای تو گرفتار

Бисёр танам бҷон бакӯшед

بسیار تنم بجان بکوشید

То дили надиҳади бчўни ту дилдор

تا دل ندهد بچون تو دلدار

Бо Юсуфи ҳасан ту нарустам

با یوسف حسن تو نرستم

Зини ишқ чу гурги одамии хор

زین عشق چو گرگ آدمی خوار

Чун ҷони бФноӣ тан намирад

چون جان بفنای تن نمیرد

Он дил ки зи ишқи гашти бемор

آن دل که ز عشق گشت بیمار

Чун кард баннои обгирӣ

چون کرد بنای آبگیری

Бар хок дар ту ашки гули кор

بر خاک در تو اشک گل کار

Вақтаст кунун ки ки рибоед

وقتست کنون که که رباید

Ранги рухи ман з рӯй девор

رنگ رخ من ز روی دیوار

Дар дасти ғами ту ман чу чангам

در دست غم تو من چو چنگم

Восбоби ҳаёти ҳамчуи аўтор

واسباب حیات همچو اوتار

Чангии ғами ту нохуни ҷавр

چنگی غم تو ناخن جور

Гӯ сахт мазан ки бугсалади тор

گو سخت مزن که بگسلد تار

эй лаъли ту шаҳди мастии ангез

ای لعل تو شهد مستی انگیز

Ваии чашми ту масти мардуми озор

وی چشم تو مست مردم آزار

Дар ёб ки то ту омадӣ , рафт

در یاب که تا تو آمدی، رفت

Корам аз дасту дастам аз кор

کارم از دست و دستم از کار

Андӯҳи фарохи рӯи бсди даст

اندوه فراخ رو بصد دست

Бар танги дилами ҳаме наад бор

بر تنگ دلم همی نهد بار

Давр аз ту ҳар онкасӣ ки зинда аст

دور از تو هر آنکسی که زنده است

Бе рӯй ту зиндаи иисти мурдор

بی روی تو زنده ییست مردار

Дар доираи вуҷӯди гаштам

در دایرهٔ وجود گشتم

Бо марказ худ шудам дгрбор

با مرکز خود شدم دگربار

Бар нуқтаи меҳрати истодам

بر نقطهٔ مهرت ایستادم

То пои з сар кунам чу паргор

تا پای ز سر کنم چو پرگار

Афтод аз он замон ки дидем

افتاد از آن زمان که دیدیم

Ногуҳи рух чун ту шӯхи айёр

ناگه رخ چون تو شوخ عیار

Ҳам хонаи мо бадасти ниқоб

هم خانهٔ ما بدست نقّاب

Ҳам кӣсаи мо бадасти таррор

هم کیسهٔ ما بدست طرّار

Дар дӯстии туу раҳи ту

در دوستی تو و ره تو

Мард ӯст ки собитасту сайёр

مرد اوست که ثابتست و سیار

Гар бар дар ту муқӣм бошад

گر بر در تو مقیم باشد

Саги сикка бадал кунад дар он ғор

سگ سکه بدل کند در آن غار

Он шаб ки баҳам нишаста бошем

آن شب که بهم نشسته باشیم

Дар хилвати қурби ёр бо ёр

در خلوت قرب یار با یار

Ҳам бим буд зи чашми мардум

هم بیم بود ز چشم مردم

Ҳам мардум чашм бошад ағёр

هم مردم چشم باشد اغیار

Пари нур чу рӯй рӯз карда

پر نور چو روی روز کرده

Шабро бФрўғи шамъи рухсор

شب را بفروغ شمع رخسار

Дар суҳбати дӯст даст дода

در صحبت دوست دست داده

Ман сӯхтаро биҳишти дидор

من سوخته را بهشت دیدار

Дар пурсиши мо шукри фишонда

در پرسش ما شکر فشانده

Аз пистаи танги худ бхрўор

از پسته تنگ خود بخروار

К-эй дар чамани умеди васлам

کای در چمن امید وصلم

Чидаи з барои гули басии хор

چیده ز برای گل بسی خار

Ҷоми тарабу ҳавои худ ро

جام طرب و هوای خود را

Дар маҷлис мо бигир ва бигзор

در مجلس ما بگیر و بگذار

Он дам бомед мастии васл

آن دم بامید مستی وصل

Бар банда раҳгӣ намонад ҳушёр

بر بنده رگی نماند هشیار

Берун шудаи табъи орзӯи ҷӯй

بیرون شده طبع آرزو جوی

Бе худ шудаи ақли хештани дор

بی خود شده عقل خویشتن دار

Бар сӯфии рӯҳ чок гашта

بر صوفی روح چاک گشته

Дар рақси дил аз самоъи асрор

در رقص دل از سماع اسرار

Дар чашм азу фузуда нурӣ

در چشم ازو فزوده نوری

Дар хонаи з ман намонда диёр

در خانه ز من نمانده دیار

Чун аз уфуқи қабои ошиқ

چون از افق قبای عاشق

Сар бар зада офтоби анвор

سر بر زده آفتاب انوار

ӯ ваҳдат хеш карда исбот

او وحدت خویش کرده اثبات

Андари дил ӯ бмҳўи осор

اندر دل او بمحو آثار

эй аз дармеи бдонгӣ кам

ای از درمی بدانگی کم

Хуррами бзёдтии динор

خرم بزیادتی دینار

Муштии гули тест дар кашида

مشتی گل تست در کشیده

Дар чашми ҳавои ту чу гулнор

در چشم هوای تو چو گلنار

Дилшоди бъолмӣ ки дар вай

دلشاد بعالمی که در وی

Кас сар нашавад магари бдстор

کس سر نشود مگر بدستار

Дастат нарасад бадв чу дрпош

دستت نرسد بدو چو درپاش

Ин ҳар ду ниФгнии бикбор

این هر دو نیفگنی بیکبار

То пари ҳавои з дил наризад

تا پرّ هوا ز دل نریزد

Ҷонат нашавад чу мурғи тайёр

جانت نشود چو مرغ طیار

эй толиби илми ошиқии варз

ای طالب علم عاشقی ورز

Худро нафасӣ бъшқ бисипор

خود را نفسی بعشق بسپار

Кандар дараҷоти фазл пеш аст

کاندر درجات فضل پیش است

Ишқ аз ҳамаи илмҳо бмқдор

عشق از همه علمها بمقدار

Дар мадрисаи ҳавоӣ ӯ кас

در مدرسهٔ هوای او کس

Олам нашавад ббҳсу такрор

عالم نشود ببحث و تکرار

Гар толиби илми ин ҳадисӣ

گر طالب علم این حدیثی

Башикан қалам ва бисӯз тӯмор

بشکن قلم و بسوز طومار

Чун ишқи лаҷом бар сарат кард

چون عشق لجام بر سرت کرد

Дигар нарӯй гусастаи афсор

دیگر نروی گسسته افسار

Ту муъмину мусалламӣу дорӣ

تو مؤمن و مسلمی و داری

Як хонаи пар аз батон пиндор

یک خانه پر از بتان پندار

Дар ҷанби ту душманони кофар

در جنب تو دشمنان کافر

Дар ҷайби ту сарварони куффор

در جیب تو سروران کفار

Ту бо ҳамаи муттаҳиди бсирт

تو با همه متحد بسیرت

Ту бо ҳамаи муттафиқи бикрдор

تو با همه متفق بکردار

Доими зи шароби нихвати илм

دایم ز شراب نخوت علم

Сармаст рӯй бигард бозор

سرمست روی بگرد بازار

Ҷаҳли ту туе тесту зини илм

جهل تو تویی تست و زین علم

Ту бехабар эй эмоми мухтор

تو بی خبر ای امام مختار

То ту туе эй бузурги худ ро

تا تو تویی ای بزرگ خود را

Бо он ҳамаи илми ҷоҳили ингор

با آن همه علم جاهل انگار

Рӯи тафриқа давр кун зи хотир

رو تفرقه دور کن ز خاطر

Рӯи оина пок кун зи зангор

رو آینه پاک کن ز زنگار

Корӣ мекун ки нанг набӯд

کاری می کن که ننگ نبود

Аз кори ҷаҳони пар ва ту бе кор

از کار جهان پر و تو بی کار

Вена низ бидон ки ман дарин шеър

وین نیز بدان که من درین شعر

Танбеҳ ту кардаам на инкор

تنبیه تو کرده ام نه انکار

Гар Юсуфи дилрабои мо ро

گر یوسف دلربای ما را

Ҳастӣ бъзизи ҷони харидор

هستی بعزیز جان خریدار

Мо Юсуф худ наме фурушем

ما یوسف خود نمی فروشیم

Ту ҷони азизи худ нигаҳдор

تو جان عزیز خود نگهدار

Мақсӯди ман аз сухани ҷуз ӯ нест

مقصود من از سخن جز او نیست

Ҷузи муҳра чаҳ суд бошад аз мор

جز مهره چه سود باشد از مار

Ман рӯй ғараз наҳуфта дорам

من روی غرض نهفته دارم

Дар бурқаъи ранги пӯши ашъор

در برقع رنگ پوش اشعار