Аё қатраи ҷонат аз баҳри нур

ایا قطرهٔ جانت از بحر نور

Чу исои муҷаррад чу яҳёи ҳсўр

چو عیسی مجرد چو یحیی حصور

Бадунё муқайяд макун ҷони пок

به دنیا مقید مکن جان پاک

Бҳнӣ мулаввас макун дасти ҳур

به حنی ملّوث مکن دست حور

Бъшқи андарин зулмати ободи кун

به عشق اندرین ظلمت‌آباد کون

Бибин раҳ ки ишқаст мисбоҳи нур

ببین ره که عشق است مصباح نور

Бензади ман арвоҳ беишқ ҳаст

به نزد من ارواح بی‌عشق هست

Ҳамаи мурда ва колбудҳо қубӯр

همه مرده و کالبدها قبور

Чу зинда нигараданд ӣнҷои бъшқ

چو زنده نگردند اینجا به عشق

Ҳамон мурда хезанд рӯз нашӯр

همان مرده خیزند روز نشور

Чу ишқати бтиғ муҳаббат бикушт

چو عشقت به تیغ محبت بکشت

Ҳамӯи зиндаи грдондт бе қусӯр

همو زنده گرداندت بی‌قصور

Бсўр арча халқӣ бимиранд лек

به صور ارچه خلقی بمیرند لیک

Дигар раҳ кунад зиндаи шани нафхи сувар

دگر ره کند زنده‌شان نفخ صور

Чу бо ишқ мерай азин зиндагӣ

چو با عشق میری ازین زندگی

Турои мотам хештан ҳаст сур

ترا ماتم خویشتن هست سور

Дам аз ишқ ҷонон занад ҷони пок

دم از عشق جانان زند جان پاک

Ки фахр аз таҷаллӣ кунад кӯҳи тавр

که فخر از تجلی کند کوه طور

зи маъшӯқ агар давр бошӣ манол

ز معشوق اگر دور باشی منال

Ки дар ишқ даврӣ наёрад Фтўр

که در عشق دوری نیارد فتور

Шуъоъаш бтў мерасад дам бидам

شعاعش به تو می‌رسد دم به دم

Вагар чанд хуршед ҳаст аз ту давр

وگر چند خورشید هست از تو دور

Чу чашми ту аз ишқ обӣ нарехт

چو چشم تو از عشق آبی نریخت

Чунин чашмро хок шояд зрўр

چنین چشم را خاک شاید ذرور

Надорад хиради қӯти кори ишқ

ندارد خرد قوت کار عشق

Наёранд тоби таҷаллии схўр

نیارند تاب تجلی صخور

Пас пушт кардӣ ҷҳиму сирот

پس پشت کردی جحیم و صراط

Чу аз ҳастӣ хеш кардӣ убӯр

چو از هستی خویش کردی عبور

Вароин раҳ нарафтӣ барин раҳ нишин

ور این ره نرفتی بر این ره نشین

Ки беобро хок бошад таҳур

که بی آب را خاک باشد طهور

Муҳибро мадон чун ман ва ту ҳарис

محب را مدان چون من و تو حریص

Маликро махон ҳамчуи инсони кФўр

ملک را مخوان همچو انسان کفور

Нахурдаст зоҳиди дамии хамри ишқ

نخوردست زاهد دمی خمر عشق

Аз онаст маст аз шароби ғурур

از آن است مست از شراب غرور

?герат нест аз шаръи ишқи огаҳӣ

گرت نیست از شرع عشق آگهی

Бар асрор шеърам наёбӣ шуъӯр

بر اسرار شعرم نیابی شعور

Вагар поки дории дарун чун садаф

وگر پاک داری درون چون صدف

Чаҳ дарҳо бадастоварӣ зини бҳўр

چه دُرها به دست آوری زین بحور

Туе абр дар пеши хуршеди хеш

تویی ابر در پیش خورشید خویش

Чу худро туоне з худ кард давр

چو خود را توانی ز خود کرد دور

Шӯй бар замини осмонии чунон

شوی بر زمین آسمانی چنان

Ки он моҳро аз ту бошад зуҳӯр

که آن ماه را از تو باشد ظهور

Чу ошиқ ғазал гуяд аз дарди дил

چو عاشق غزل گوید از درد دل

Ту дами даракаш эй хоҷаи зини қавли зӯр

تو دم درکش ای خواجه زین قول زور

Ки зардушт пинҳон кунад занад хеш

که زردشت پنهان کند زند خویش

Баҷое ки Довӯд хонд збўр

به جایی که داوود خواند زبور

Ғами сайфи фарғонӣ аз дарди дил

غم سیف فرغانی از درد دل

Ки ӯ баст дил карду шарҳи судӯр

که او بسط دل کرد و شرح صدور

Бензади касоне ки ин ғам хуранд

به نزد کسانی که این غم خورند

Мазият буд ҳузнро бар сарвар

مزیت بود حُزن را بر سرور