Ҳасани он сӯрат аз сифат бадараст

حسن آن صورت از صفت بدرست

Ки бмънии зи ҷумлаи хўбтрст

که بمعنی ز جمله خوبترست

Рӯй ҳарфии зи ҳасан ӯ дидам

روی حرفی ز حسن او دیدم

Аз маъонии дарав басӣ сувараст

از معانی درو بسی صورست

Сури мусҳафи никуӣ ро

سور مصحف نکویی را

Ҳамчуи алҳмд сарвар сураст

همچو الحمد سرور سورست

эй з рӯй ту ҳасанро зинат

ای ز روی تو حسن را زینت

Ҳасан аз он рӯй дар ҷаҳони смрст

حسن از آن روی در جهان سمرست

Аз ду олами марои туе мақсӯд

از دو عالم مرا تویی مقصود

Ғарази одамии з кон гуҳараст

غرض آدمی ز کان گهرست

Зини садафҳо умеди ман лўлўст

زین صدفها امید من لولوست

Зини қсбҳои мурод ман шукраст

زین قصبها مراد من شکرست

Аз таҷаллии ту манам огоҳ

از تجلی تو منم آگاه

Зарраи {ро } аз тулӯъ хур хабараст

ذره {را} از طلوع خور خبرست

Назарӣ бар чу ман гадо андоз

نظری بر چو من گدا انداز

Ки на ҳар ошиқӣ тавонгараст

که نه هر عاشقی توانگرست

Заррагар чанд ҳаст хору ҳақир

ذره گر چند هست خوار و حقیر

Ҳам дарави офтобро назараст

هم درو آفتاب را نظرست

Гарчи хуфтани тариқ ошиқ нест

گرچه خفتن طریق عاشق نیست

Кӯи бшби ҳамчуи рӯз дар сҳрст

کو بشب همچو روز در سهرست

Остони ту ошиқони туро

آستان تو عاشقان ترا

Ҳамчуи гардани мудом зер сараст

همچو گردن مدام زیر سرست

Хонаи ишқ ҳсн раббонӣаст

خانه عشق حصن ربانیست

Ҳар ки дар вай нишаст бе хатараст

هر که در وی نشست بی خطرست

Бихӯрад ҳамчуи гўспндши гург

بخورد همچو گوسپندش گرگ

Ҳаркии зини хонаи ҳамчу саг бадараст

هرکه زین خانه همچو سگ بدرست

Ошиқи ту бпоӣ ҳиммат рафт

عاشق تو بپای همت رفت

Тайрони мурғро биболу параст

طیران مرغ را ببال و پرست

Вақт бенола нест ошиқ ро

وقت بی ناله نیست عاشق را

Шабу рӯзи ин хурӯсро саҳараст

شب و روز این خروس را سحرست

Хештанро бъшқ бишикастам

خویشتن را بعشق بشکستم

Ки ҳазимати дарин вғо зафараст

که هزیمت درین وغا ظفرست

Ҳркҷои ишқи ту нузул кунад

هرکجا عشق تو نزول کند

Ҷони ошиқи каминаи моҳзрст

جان عاشق کمینه ماحضرست

Мард каз хон ишқ қӯт наёфт

مرد کز خوان عشق قوت نیافت

Баҳри нони ҳамчу гов барзигараст

بهر نان همچو گاو برزگرست

Дар раҳати баҳри хӯн шудани ҷоно

در رهت بهر خون شدن جانا

Ҳамаи аҳшои аҳл дил ҷигараст

همه احشای اهل دل جگرست

Аз барои сродқи ишқат

از برای سرادق عشقت

Арса ҳар ду кун мухтасараст

عرصه هر دو کون مختصرست

Ҳар куҷои ишқи ту туе онҷо

هر کجا عشق تو تویی آنجا

Ишқи ту чун ту миваро заҳраст

عشق تو چون تو میوه را زهرست

Доим аз ҳасрати гули рӯят

دایم از حسرت گل رویت

Миваи нолон чу мурғ бар шаҷараст

میوه نالان چو مرغ بر شجرست

Малик аз сӯзи ишқ баҳра надошт

ملک از سوز عشق بهره نداشت

Кини намак дар хамири бўолбшрст

کین نمک در خمیر بوالبشرست

То нафас ҳаст сайфи фарғонӣ

تا نفس هست سیف فرغانی

Ҷаҳд мекун ки ҷаҳдро асараст

جهد می کن که جهد را اثرست

Ҳеҷ бе зикри дӯст шеър магӯӣ

هیچ بی ذکر دوست شعر مگوی

Сикка бар рӯй зар ҷамол зараст

سکه بر روی زر جمال زرست