Буруни зини ҷаҳони як ҷаҳонӣ хушаст
برون زین جهان یک جهانی خوشست
Ки ин хор ва он гулистонӣ хушаст
که این خار و آن گلستانی خوشست
Дарин хори гули не ва мо андрў
درین خار گل نی و ما اندرو
Чу булбул ки дар бӯстонӣ хушаст
چو بلبل که در بوستانی خوشست
Сӯии кӯии ҷонон ва ҷонҳои пок
سوی کوی جانان و جانهای پاک
Агар май рӯй корвонӣ хушаст
اگر می روی کاروانی خوشست
Ту дар шаҳри тани мондае танги дил
تو در شهر تن مانده ای تنگ دل
зи дарвозаи берун ҷаҳонӣ хушаст
ز دروازه بیرون جهانی خوشست
з худ бигузарӣ , бехудӣ давлатӣаст
ز خود بگذری، بی خودی دولتیست
Макон тай кунӣ , ломаконӣ хушаст
مکان طی کنی، لامکانی خوشست
Ҳумоёни арвоҳи ушшоқ ро
همایان ارواح عشاق را
Буруни зини қафас ошёнӣ хушаст
برون زین قفس آشیانی خوشست
Ту чун гӯшт бар устихонии дарав
تو چون گوشت بر استخوانی درو
Ки ин буқъаро об ва ноне хушаст
که این بقعه را آب و نانی خوشست
зи чарбӣ дунё башу дасти оз
ز چربی دنیا بشو دست آز
Сагаст онкӣ бо устихонӣ хушаст
سگست آنکه با استخوانی خوشست
Агар чаҳ ту ҳастӣ дарин хокдон
اگر چه تو هستی درین خاکدان
Чу моҳӣ ки дар обдонӣ хушаст
چو ماهی که در آبدانی خوشست
Кам аз каждуми кӯру мори карӣ
کم از کژدم کور و مار کری
?герати айш дар хокдонӣ хушаст
گرت عیش در خاکدانی خوشست
Магӯ андарин хайма бе сутун
مگو اندرین خیمهٔ بی ستون
Ки дар харгаҳӣ тркмонӣ хушаст
که در خرگهی ترکمانی خوشست
Ҳам аз неш занбӯр шуд талхи ком
هم از نیش زنبور شد تلخ کام
Гар аз шаҳди касро даҳоне хушаст
گر از شهد کس را دهانی خوشست
Бъмрӣ ки маргаст андари қафоаш
بعمری که مرگست اندر قفاش
Нагӯям ки вақт фулонӣ хушаст
نگویم که وقت فلانی خوشست
Тавон гуфт агар баҳр овихтан
توان گفت اگر بهر آویختن
Дили дузд бар нардбонӣ хушаст
دل دزد بر نردبانی خوشست
Бирав рахт дар хонаи фақр на
برو رخت در خانه فقر نه
Ки ин хона дороломонӣ хушаст
که این خانه دارالامانی خوشست
Ки марди муҷаррад буд бар замин
که مرد مجرد بود بر زمین
Чу исо ки бар осмонӣ хушаст
چو عیسی که بر آسمانی خوشست
Баҳри сӯратии дили мада зинҳор
بهر صورتی دل مده زینهار
Магӯ мари маро длстонӣ хушаст
مگو مر مرا دلستانی خوشست
Бхўши суваратони дил супурдан хатост
بخوش صورتان دل سپردن خطاست
Дили онҷо гарав кун { ки } ҷонӣ хушаст
دل آنجا گرو کن {که} جانی خوشست
Илоҳии ту аз шавқи худ сайф ро
الهی تو از شوق خود سیف را
Дилӣ хуш бидиҳ каш забонӣ хушаст
دلی خوش بده کش زبانی خوشست