Донистам аз сифот ки зотат муназзаҳаст
دانستم از صفات که ذاتت منزهست
Аз ширкати мушобеҳ ва аз шабаҳати назир
از شرکت مشابه و از شبهت نظیر
Дар дасти ман ки қосирам аз шукри неъматат
در دست من که قاصرم از شکر نعمتت
Зикр ту мекунад бзбони қалами срир
ذکر تو می کند بزبان قلم صریر
Ҳарчанд ғофилами зи ту локини зи зикри ту
هرچند غافلم ز تو لکن ز ذکر تو
Дару кари синаи мурғ дилам мезанад сафир
در و کر سینه مرغ دلم می زند صفیر
Андари ҳавои васфи ту парвоз хост кард
اندر هوای وصف تو پرواز خواست کرد
Аз пари хеши тоир андеша хӯрд тир
از پر خویش طایر اندیشه خورد تیر
Манзӯмаи санои ту таълӣф ме кунам
منظومه ثنای تو تألیف می کنم
Бошад ки нофеъ оядам ин назми дил пазир
باشد که نافع آیدم این نظم دل پذیر
Ту ҳодӣӣ , бФзлт танбеҳ кун маро
تو هادیی، بفضلت تنبیه کن مرا
То аз ҳдоиаҳ ту шавам ҷомеъи кабӣр
تا از هدایه تو شوم جامع کبیر
Касро сазои зоти ту мадҳии надоди даст
کس را سزای ذات تو مدحی نداد دست
Гар бандаи ҳақи он нгзорд бар ӯ мгир
گر بنده حق آن نگزارد بر او مگیر
Гар каси ҳақи санои ту ҳаргизи гзордӣ
گر کس حق ثنای تو هرگز گزاردی
Лои аҳсӣ аз чаҳ гуфтӣ пайғамбари бшир
لا احصی از چه گفتی پیغمبر بشیر
Дар орзӯии фақри басӣ буд ҷони ман
در آرزوی فقر بسی بود جان من
Ишқ аз равоқи ғайб Нидо кард к-эии фақир
عشق از رواق غیب ندا کرد کای فقیر
Рӯи тарк сар бигир ва азин ҳабиб сар барор
رو ترک سر بگیر و ازین حبیب سر برآر
Рӯи тарк зар бигӯ вои зини сиккаи номи гир
رو ترک زر بگو وا زین سکه نام گیر
Гар зиндагии хоҳӣ чу шаҳидони пас аз ҳаёт
گر زندگی خواهی چو شهیدان پس از حیات
Бар бистари муҷоҳидаи пеш аз аҷали бимир
بر بستر مجاهده پیش از اجل بمیر
эй ҷони бнФси мурдаи шӯ ва аз фано матарс
ای جان بنفس مرده شو و از فنا مترس
Ваии дили бъшқи зиндаи шӯ ва то абади ммир
وی دل بعشق زنده شو و تا ابد ممیر
Рӯзӣ ки ҳикмат аз паии таҳқиқи въдҳо
روزی که حکمت از پی تحقیق وعدها
Тағйир коинот бифармоед эй қадир
تغییر کاینات بفرماید ای قدیر
Гаҳвораи замин чу биҷунбад бомари ту
گهواره زمین چو بجنبد بامر تو
Гардад дар он замони зи фазаъи ширхораи пер
گردد در آن زمان ز فزع شیرخواره پیر
Бо аҳли раҳмати ту барангези банда ро
با اهل رحمت تو برانگیز بنده را
Кони қавм хӯрдаанд зи пистони фазли шер
کان قوم خورده اند ز پستان فضل شیر
Ман ҷамъ карда ҳизуми афъоли бади басӣ
من جمع کرده هیزم افعال بد بسی
Вонгаҳи гузар бар оташи қаҳри ту ногузир
وآنگه گذر بر آتش قهر تو ناگزیر
Аз баҳри сайди моҳии афви ту дар дуо
از بهر صید ماهی عفو تو در دعا
Аз даст дом дорам ва аз чашми обгир
از دست دام دارم و از چشم آبگیر
Навмед нестам з дар раҳматат ки ҳаст
نومید نیستم ز در رحمتت که هست
Кишти умеди ташнау абри карами мтир
کشت امید تشنه و ابر کرم مطیر
Ту олимӣ ки ҳосили айёми умри ман
تو عالمی که حاصل ایام عمر من
Ҷурмӣаст , раҳматам кун ва ; ъзрист , дарпазир
جرمی است، رحمتم کن و؛ عذریست، درپذیر
Фардо ки ҳеҷ ҳукм набошад бадасти кас
فردا که هیچ حکم نباشد بدست کس
эй дастгири ҷумлаи маро низ дасти гир
ای دستگیر جمله مرا نیز دست گیر
эй подшоҳи олам , эй олами хабир
ای پادشاه عالم، ای عالم خبیر
Як васфи тести қудрат ва як исми ту қадир
یک وصف تست قدرت و یک اسم تو قدیر
Фазли ту бар тавотуру файзи ту бар давом
فضل تو بر تواتر و فیض تو بر دوام
Ҳукми ту бемнозъу малики ту бе вазир
حکم تو بی منازع و ملک تو بی وزیر
Бар чеҳраи кавокиб аз сунъи тести нур
بر چهره کواکب از صنع تست نور
Бар гардани табоиъ аз ҳукми тести нир
بر گردن طبایع از حکم تست نیر
Чун офтоб бар дил ҳар зарра равшан аст
چون آفتاب بر دل هر ذره روشن است
Каз зяти файзи тести чароғи қамари мунир
کز زیت فیض تست چراغ قمر منیر
Аз офтоби қудрати ту сояи пртўист
از آفتاب قدرت تو سایه پرتویست
Кӯраст онкӣ менигарад зарраро ҳақир
کورست آنکه می نگرد ذره را حقیر
Аз ташти обгуни фалак бар мисоли барқ
از طشت آبگون فلک بر مثال برق
Дар рӯзи абр шуъла занад оташи асир
در روز ابر شعله زند آتش اثیر
Бо амри нофизи ту чу султони офтоб
با امر نافذ تو چو سلطان آفتاب
Набӯд аҷаб ки зарраи з гардун кунад сарир
نبود عجب که ذره ز گردون کند سریر
Бархон нони ҷӯади ту олам буд туфайл
برخوان نان جود تو عالم بود طفیل
Баҳри танури сунъи ту одам буд хамир
بهر تنور صنع تو آدم بود خمیر
Дар пеши сўлҷони қазои ту ҳамчуи гӯй
در پیش صولجان قضای تو همچو گوی
Майдони басари ҳамеи супурди чархи мстдир
میدان بسر همی سپرد چرخ مستدیر
Илми турои хабар ки зи баҳр чаҳ мунзавӣаст
علم ترا خبر که ز بهر چه منزویست
Хилват нишин фикри байғӯлаи замир
خلوت نشین فکر بیغوله ضمیر
Аҷзои коиноти ҳама зокир тавонад
اجزای کاینات همه ذاکر تواند
Ин гуядат ки мавло , вон гуядат насир
این گویدت که مولی، وآن گویدت نصیر