эй зи ту ҳам хирқаи ҳам саҷҷодаи ту бе намоз

ای ز تو هم خرقه هم سجادهٔ تو بی نماز

Дар ҳақиқат бар ман ва ту исми дарвешии муҷоз

در حقیقت بر من و تو اسم درویشی مجاز

Дар таҷовуз аз ҳудӯди ҳақ ва дар ибтоли он

در تجاوز از حدود حق و در ابطال آن

Ёфта шайхи ту аз перони ноболиғи ҷавоз

یافته شیخ تو از پیران نابالغ جواز

Чун брнгии қонеъӣ аз фақри аҳли аллоҳ ро

چون برنگی قانعی از فقر اهل الله را

Буи сайр ояд мудом аз далқи ту ҳамчун пиёз

بوی سیر آید مدام از دلق تو همچون پیاز

Аз ҳаром ар хок бошад остин пар ме кунӣ

از حرام ار خاک باشد آستین پر می کنی

Вази гул раҳ мекунӣ доими бдомни эҳтироз

وز گل ره می کنی دایم بدامن احتراز

Аз Фзўлиҳо ки монеъ бошад аз идроки фазл

از فضولیها که مانع باشد از ادراک فضل

Даст кӯтаҳ кун сазадгар остини дории дароз

دست کوته کن سزد گر آستین داری دراز

Бе таҳорати золтФоти ғайр агар тоъат кунӣ

بی طهارت زالتفات غیر اگر طاعت کنی

Ҳам ҳдси андари вузӯи ҳам саҳви дорӣ дар намоз

هم حدث اندر وضو هم سهو داری در نماز

Гар ндонӣ сари дарвешӣу гӯйӣ фақр чист

گر ندانی سر درویشی و گویی فقر چیست

Онкӣ дар олами баҳақ аз халқ бошӣ бе ниёз

آنکه در عالم بحق از خلق باشی بی نیاز

Аз тўклнои алии аллоҳ нақш кун бар вай агар

از توکلنا علی الله نقش کن بر وی اگر

Ҷомаи дайнати хўҳд аз ранги дарвешии тароз

جامهٔ دینت خوهد از رنگ درویشی طراز

эй бад-ӣни лоғар шуда аз бас ки хӯрдаи нону гӯшт

ای بدین لاغر شده از بس که خورده نان و گوشت

То бҷони фарбеҳи шӯии танро чу равған май гудоз

تا بجان فربه شوی تن را چو روغن می گداز

Дар раҳи маънӣ накӯ кун ҷони худ зеро бҳшр

در ره معنی نکو کن جان خود زیرا بحشر

Бас басӯрат зишт бошад нафаси тан парвар биноз

بس بصورت زشت باشد نفس تن پرور بناز

Аз паии ризқӣ ки лобуд чун аҷал хоҳад расед

از پی رزقی که لابد چون اجل خواهد رسید

Чун мқомри рӯзу шаб бар нтъи зарқии муҳраи боз

چون مُقامِر روز و شب بر نطع زرقی مهره باز

Аз усӯли дайн бурун уфтад раҳи ту чун шавад

از اصول دین برون افتد ره تو چون شود

Табъи номавзуни {и ту } бар чанги ҳиялати пардаи соз

طبع ناموزون {تو} بر چنگ حیلت پرده ساز

Хоки хоҳии гашту дории бодии андари сари зи кибр

خاک خواهی گشت و داری بادی اندر سر ز کبر

Оби не дар рӯу дории оташӣ дар ҷои роз

آب نی در رو و داری آتشی در جای راز

Чун бибинӣ симу зар рӯят барафрӯзад чу шамъ

چون ببینی سیم و زر رویت برافروزد چو شمع

Вар буд оташи бдндон зар бигирӣ ҳамчуи газ

ور بود آتش بدندان زر بگیری همچو گاز

Чун ту доими кори дайн аз баҳр дунё ме кунӣ

چون تو دایم کار دین از بهر دنیا می کنی

Дар Ямани туркии ҳамеи гӯйӣу тозӣ дар тароз

در یمن ترکی همی گویی و تازی در طراز

То зхўди беруни ниёе раҳ наёбӣ дар ҳарам

تا زخود بیرون نیایی ره نیابی در حرم

Врчаҳи ҳамчу каъба бошӣ солу маи андари ҳиҷоз

ورچه همچو کعبه باشی سال و مه اندر حجاز

То бадасти нестӣ бар худ дар ҳастӣ набаст

تا بدست نیستی بر خود در هستی نبست

Ҳеҷ ншнўдм ки ин дар бар касе карданд боз

هیچ نشنودم که این در بر کسی کردند باز

Гар камоли нафаси хоҳии ҷамъ бояд мари туро

گر کمال نفس خواهی جمع باید مر ترا

Дидаи тавҳиди яксони байну илми имтиёз

دیدهٔ توحید یکسان بین و علم امتیاز

Вари ҳамеи хоҳӣ ки фардои пойгоҳии бошиддат

ور همی خواهی که فردا پایگاهی باشدت

Тарки сари гиру қадам аз раҳи мгири имрӯзи боз

ترک سر گیر و قدم از ره مگیر امروز باز

Вари шабии хоҳӣ ки бар ту бугзарад чун аҳли фақр

ور شبی خواهی که بر تو بگذرد چون اهل فقر

Баҳри рӯз бе навоеи барг бебаррагӣ бисоз

بهر روز بی نوایی برگ بی برگی بساز

Сайфи фарғонии ту ҳатки сар мардум ме кунӣ

سیف فرغانی تو هتک سر مردم می کنی

Рӯи бмктби шӯ ки тифлӣ , бо ту натавон гуфт роз

رو بمکتب شو که طفلی، با تو نتوان گفت راز