Гар боди хоки кӯии ту сӯии чамани барад

گر باد خاک کوی تو سوی چمن برد

Бенанди нури босира дар чашми ъбҳрш

بینند نور باصره در چشم عبهرش

Ҷон чун бтў расед тани ӣнҷо чаҳ мекунад

جان چون بتو رسید تن اینجا چه میکند

Зонҷо ки лутфи тести азинҷои буруни буриш

زآنجا که لطف تست ازینجا برون برش

Исои худ ар бҷнт мأўӣаст кӣ сазад

عیسی خود ار بجنت مأوی است کی سزد

Кандар зилоли сидрау тӯбо буд хараш

کاندر ظلال سدره و طوبی بود خرش

Он сарварӣ ки чун камари кӯҳу тарафи кон

آن سروری که چون کمر کوه و طرف کان

Трсиъ кардаанд ҷавоҳир дар афсараш

ترصیع کرده اند جواهر در افسرش

Гар бандагии ту дҳзши даст ва рӯй худ

گر بندگی تو دهذش دست و روی خود

Бар хоки пой ту наниҳад , хок бар сараш

بر خاک پای تو ننهد، خاک بر سرش

Ишқат чу дар ҳарими дилии пой дар ниҳод

عشقت چو در حریم دلی پای در نهاد

Гаштанди саракашони табиати мусаххараш

گشتند سرکشان طبیعت مسخرش

Бутро намозгоҳи ибодат мақом дод

بت را نمازگاه عبادت مقام داد

Бонги намозу ҳайбати аллоҳи Акбараш

بانگ نماز و هیبت الله اکبرش

Дили мҷмристи оташи андӯҳи ишқ ро

دل مجمریست آتش اندوه عشق را

То кардае бъўди муҳаббати муаттараш

تا کرده ای بعود محبت معطرش

Ошиқ ки обхўрдаҳ ишқаст хок ӯ

عاشق که آبخوردهٔ عشقست خاک او

Конӯн шавқ бӯда дили ҳамчуи миҷмараш

کانون شوق بوده دل همچو مجمرش

Гарчи камол ёфт куҷо мунқатиъ шавад

گرچه کمال یافت کجا منقطع شود

Нисбати азин ҷанобу таъаллуқи азин дараш

نسبت ازین جناب و تعلق ازین درش

Исо агарчӣ ртбти рӯҳи аллоҳии бёФт

عیسی اگرچه رتبت روح اللهی بیافت

Ҳақ кӣ бурид нисбат ӯро зи модараш

حق کی برید نسبت او را ز مادرش

Аз баҳри ин ғазал ки бўсФ ту гуфта шуд

از بهر این غزل که بوصف تو گفته شد

Гарчи чу қавл зӯр надоранд бовараш

گرچه چو قول زور ندارند باورش

Дар базми хеши захмаи зи азФор ҳур кард

در بزم خویش زخمه ز اظفار حور کرد

Ноҳид равад соз бар аўтори мзҳрш

ناهید رود ساز بر اوتار مزهرش

Гар мутриби ин тарона сарояд ҳазин буд

گر مطرب این ترانه سراید حزین بود

Чун бонги чанги нолаи мзмори ҳнҷрш

چون بانگ چنگ نالهٔ مزمار حنجرش

Булбул чу пеши барги гули худ навои барад

بلبل چو پیش برگ گل خود نوا برد

Тӯтӣ хаҷал бимонад зи саҷъи мукаррараш

طوطی خجل بماند ز سجع مکررش

Дар мавсими баҳори раво кӣ буд ки зоғ

در موسم بهار روا کی بود که زاغ

Бо андалеб дам занад аз савти мункираш

با عندلیب دم زند از صوت منکرش

Моро бабўса чун бигирифтем дар буриш

ما را ببوسه چون بگرفتیم در برش

Об ҳаёт дод лаби ҳамчуи шукраш

آب حیات داد لب همچو شکرش

Гирдем ҳар ду масти шароби ниёзу ноз

گردیم هر دو مست شراب نیاز و ناز

ӯ даст дар бар ман ва ман даст дар буриш

او دست در بر من و من دست در برش

Дар васф ӯ агарчӣ ашорот карда анд

در وصف او اگرچه اشارات کرده‌اند

Мо васф мекунем бқонўни дигараш

ما وصف می کنیم بقانون دیگرش

Бисёр халқ чун шукр ва авд сӯхтанд

بسیار خلق چون شکر و عود سوختند

Зон рӯй ҳамчуи оташу хат чу анбараш

زآن روی همچو آتش و خط چو عنبرش

БФрўхт дар зҷоҷаҳи торики коинот

بفروخت در زجاجهٔ تاریک کاینات

Мисбоҳи нури ашаъаи хуршеди манзараш

مصباح نور اشعهٔ خورشید منظرش

Бар лашкар нуҷум кашад офтоби теғ

بر لشکر نجوم کشد آفتاب تیغ

Дар сояи ҳимоят рӯй мунаввараш

در سایهٔ حمایت روی منورش

Султони ҳасан ӯ ва яке аз сипоҳ ӯст

سلطان حسن او و یکی از سپاه اوست

Ин ма ки муфрадот наҷуманд лашкараш

این مه که مفردات نجومند لشکرش

Тоўси ҳасанаш ар бигушоед ҷиноҳи хеш

طاوس حسنش ار بگشاید جناح خویش

Ҷбрил ошиёна кунад зери шҳпрш

جبریل آشیانه کند زیر شهپرش

Ороиши арӯс ҷамолаш макун ки нест

آرایش عروس جمالش مکن که نیست

Бо он камоли ҳасани ниёзии бзиўрш

با آن کمال حسن نیازی بزیورش

Хуршеди кӣмёигар хок зар кунад

خورشید کیمیایی گر خاک زر کند

Бо санъатии чунин арз ӯст ҷавҳараш

با صنعتی چنین عرض اوست جوهرش

Дили сусти гашти оинаи сахт рӯй ро

دل سست گشت آینهٔ سخت روی را

Ҳргаҳ ки дошт рӯй худ андари баробараш

هرگه که داشت روی خود اندر برابرش

Ҳркў чу ман бўсФи ҷамолаш хаттӣ навишт

هرکو چو من بوصف جمالش خطی نوشت

Шуд ҷумлаи ҳасан чун рухи гул рӯй дафтараш

شد جمله حسن چون رخ گل روی دفترش

Об ҳаёт ёфт хзрўор бе хилоф

آب حیات یافت خضروار بی خلاف

Лаби ташна ӣӣ ки май талабад чун Сикандараш

لب تشنه یی که می طلبد چون سکندرش

Онро ки обхўр меишқаст ҳосиласт

آن را که آبخور می عشقست حاصلست

Бар ҳар канори ҷӯии лаби ҳавзи кавсараш

بر هر کنار جوی لب حوض کوثرش

Софии дарун чу шиша ва равшан шавад чу май

صافی درون چو شیشه و روشن شود چو می

Ҳркўи шароб ишқ даромад бсоғрш

هرکو شراب عشق درآمد بساغرش

Он дилбарӣ ки ҷумла ҷамоласт наът ӯ

آن دلبری که جمله جمالست نعت او

Ном оварӣаст косам ҷамиласт масдараш

نام آوریست کاسم جمیل است مصدرش

Дар дил наҳуфт ҳамчуи садафи ашки қатра ро

در دل نهفت همچو صدف اشک قطره را

Ҳар дар ки ёфт гӯши зи лаъли сухани вараш

هر در که یافت گوش ز لعل سخن ورش

Рӯ мустақӣм бош агар хавз ме кунӣ

رو مستقیم باش اگر خوض می کنی

Дар баҳри ишқ ӯ ки сиротаст маъбараш

در بحر عشق او که صراطست معبرش

Бе доруии табиби ғам ӯ басӣ бамурд

بی داروی طبیب غم او بسی بمرد

Бемори дил ки ҳастамоне музаввараш

بیمار دل که هست امانی مزورش

Ҳар зарра ӣӣ ки аз паии хуршед рӯй ӯ

هر ذره یی که از پی خورشید روی او

Икшб буруз кард маии гашти ахтараш

یکشب بروز کرد مهی گشت اخترش

Бар фарқи хеши тоҷи ҳаёти абади ниҳод

بر فرق خویش تاج حیات ابد نهاد

Онкас ки бозёфти басари неши ханҷараш

آنکس که بازیافت بسر نیش خنجرش

Вонро ки нури ишқи азали пеш рӯ набӯд

وآن را که نور عشق ازل پیش رو نبود

Нанамудаи раҳи бшмъи ҳидояти паямбараш

ننموده ره بشمع هدایت پیمبرش

эй дилбарӣ ки ҳар ки турои хост , васли ту

ای دلبری که هر که ترا خواست، وصل تو

Ҷуз дар фироқ хеш нагардад муяссараш

جز در فراق خویش نگردد میسرش

Набӯд бҳичи боғ чу ту сарви миваи дор

نبود بهیچ باغ چو تو سرو میوه دار

Боғ ар биҳишт бошаду ризвони {и кдиўрши }

باغ ار بهشت باشد و رضوان {کدیورش}

На хориҷ ва на дохили олам буд чу рӯҳ

نه خارج و نه داخل عالم بود چو روح

Он маъдани ҷамол ки ҳастӣ ту гавҳараш

آن معدن جمال که هستی تو گوهرش

Фардо ки нафхи сувари аъодт хўҳнд кард

فردا که نفخ صور اعادت خوهند کرد

Мурда сиррӣ баровард аз хоки маҳшараш

مرده سری برآورد از خاک محشرش

Дар бута ҷҳим гудозанд ҳркро

در بوته جحیم گدازند هرکرا

Бе сиккаи ғами ту буд ҷон чун зараш

بی سکهٔ غم تو بود جان چون زرش

Пайвастагони ишқи ту аз худ бурӣда анд

پیوستگان عشق تو از خود بریده اند

Он кӯи халили тест чаҳ нисбати бозрш

آن کو خلیل تست چه نسبت بآزرش