Ҳбзои арсаи мулкӣ ки туе султонаш

حبذا عرصهٔ ملکی که تویی سلطانش

Малик гардад чу биҳишт ар ту шӯии ризвонаш

ملک گردد چو بهشت ار تو شوی رضوانش

Дар ҳамаи мамлакати имрӯз сулаймонӣ нест

در همه مملکت امروز سلیمانی نیست

Кодмиро набӯд дардисар аз девонаш

کآدمی را نبود دردسر از دیوانش

эй ки дар мамлакати қайсару хоқони шоҳӣ

ای که در مملکت قیصر و خاقان شاهی

намекун андеша ки кӯи қайсару кӯи хоқонаш

می کن اندیشه که کو قیصر و کو خاقانش

Ҳар крои дасти тасарруфи з ту бошад бар халқ

هر کرا دست تصرف ز تو باشد بر خلق

Аз ваии инсофи талаби вари надиҳади бастонаш

از وی انصاف طلب ور ندهد بستانش

Бенавоӣ ки варо бар ҷигар обӣ набӯд

بینوایی که ورا بر جگر آبی نبود

Ҷаҳд кун гар надиҳӣ то нстонии Нонаш

جهد کن گر ندهی تا نستانی نانش

Меҳри дунёии ?данӣ дар дили худ сахти мгир

مهر دنیای دنی در دل خود سخت مگیر

Козмўднди басии суст буд паймонаш

کآزمودند بسی سست بود پیمانش

Хона ӣиро ки азуи ҳамчуи ту рафтанди басӣ

خانه یی را که ازو همچو تو رفتند بسی

Чанд аз баҳр нишастан кунӣ ободонаш

چند از بهر نشستن کنی آبادانش

Малики уқбои мутаъаллиқ бксӣ хоҳад буд

ملک عقبی متعلق بکسی خواهد بود

Ки таъаллуқ накунад ҳеҷ бадунёи ҷонаш

که تعلق نکند هیچ بدنیا جانش

Ҳосили умр ту вақтаст , гиромии дораш

حاصل عمر تو وقتست، گرامی دارش

Мояи кор ту умраст , ғанимати дониш

مایهٔ کار تو عمرست، غنیمت دانش

Подшоҳӣ ки бондўаҳ раият шодаст

پادشاهی که باندوه رعیت شادست

Ҳамчу шодӣаст Бақоӣ набӯд чандонаш

همچو شادیست بقایی نبود چندانش

Бо ҳамаи ҳасан назар кун ки чаҳ кӯтаҳ умраст

با همه حسن نظر کن که چه کوته عمرست

Гул ки аз гиря абраст лаби хандонаш

گل که از گریهٔ ابرست لب خندانش

Ҳсни иқболи худ аз ҳиммати даравишони соз

حصن اقبال خود از همت درویشان ساز

Чун ту дар киштӣ наваҳй чаҳ ғам аз тӯфонаш

چون تو در کشتی نوحی چه غم از طوفانش

Осмон бор шавад пушти заминро чун кӯҳ

آسمان بار شود پشت زمین را چون کوه

Гар ҳимоят накунад ҳиммати дарвешонаш

گر حمایت نکند همت درویشانش

Нақди шеърӣ ки айёраш на чунинаст , бидон

نقد شعری که عیارش نه چنین است، بدان

Ки зарандуди такаллуф буд он , мастонаш

که زراندود تکلف بود آن، مستانش

Сайфи фарғонӣ аз баҳри ту ҳамчун саъдӣ

سیف فرغانی از بهر تو همچون سعدی

« машк дорад натавонад ки кунад пинҳонаш »

« مشک دارد نتواند که کند پنهانش »