эй ҷони ту мусофири меҳмони сарои хок
ای جان تو مسافر مهمان سرای خاک
Рахт андрў манеҳ ки на ӣӣ ту сазои хок
رخت اندرو منه که نه یی تو سزای خاک
Онҷо чу номи тести сулаймони малики хулд
آنجا چو نام تست سلیمان ملک خلد
ӣнҷо чу мӯр хона макун дар сарои хок
اینجا چو مور خانه مکن در سرای خاک
эй аз барои бурдани гнҷинҳои мӯр
ای از برای بردن گنجینهای مور
Чун мӯш нақб карда дарин тўдҳои хок
چون موش نقب کرده درین تودهای خاک
Зери рҳои чарх ки давраш боб нест
زیر رحای چرخ که دورش بآب نیست
Ҷузи мардум орад менакунад Осиёи хок
جز مردم آرد می نکند آسیای خاک
эй аз барои гӯии ҳавои нафаси хеш ро
ای از برای گوی هوا نفس خویش را
Майдон фарох карда дарин тангнои хок
میدان فراخ کرده درین تنگنای خاک
Фарши сироят атлас чархаст чун сазад
فرش سرایت اطلس چرخست چون سزد
ӣнҷои сарири қадари ту бар бӯрёии хок
اینجا سریر قدر تو بر بوریای خاک
эй дода баҳри ?данеи дуни умри худ ббод
ای داده بهر دنیی دون عمر خود بباد
Гавҳар чу об сарф макун дар баҳоии хок
گوهر چو آب صرف مکن در بهای خاک
Дар ҷони ту чу оташ ҳирсаст шуълаи вар
در جان تو چو آتش حرصست شعله ور
Тани парварии бенону боб аз барои хок
تن پروری بنان و بآب از برای خاک
Дар даври мо аз оташи бедоди золимон
در دور ما از آتش بیداد ظالمان
Чун дўзу сайл тира шуд обу ҳавои хок
چون دوذ و سیل تیره شد آب و هوای خاک
Билқиси вори адли сулаймон талаб макун
بلقیس وار عدل سلیمان طلب مکن
Каз зулм ҳаст сайли ърм дар сабои хок
کز ظلم هست سیل عرم در سبای خاک
Оташ хӯрам басони шутурмурғи кобу нон
آتش خورم بسان شترمرغ کآب و نان
Масмӯм ҳодисот шуд андари въои хок
مسموم حادثات شد اندر وعای خاک
эй кӯрдили ту дидаи надорӣ аз он туро
ای کوردل تو دیده نداری از آن ترا
Хубаст дар назари бад некӯ намой хок
خوبست در نظر بد نیکو نمای خاک
Доварии дарди худ матлаб аз касе ки нест
داوری درد خود مطلب از کسی که نیست
Як тани дуруст дар ҳамаи доролдўои хок
یک تن درست در همه دارالدوای خاک
Зини бодхонаҳи об дамодам махӯр аз онк
زین بادخانه آب دمادم مخور از آنک
Аз хӯн лаболабаст дарин дўронои хок
از خون لبالبست درین دورانای خاک
Дар шеб ҳасратанд зи болои қасри худ
در شیب حسرتند ز بالای قصر خود
Ин сарварони паст шудаи зери пои хок
این سروران پست شده زیر پای خاک
Баси хубро ки аз паии маънии зишт ӯ
بس خوب را که از پی معنی زشت او
Сӯрат бадал кунанд бзири ғтои хок
صورت بدل کنند بزیر غطای خاک
эй мурдаи дили зи оташи ҳирсӣ ки дар ту ҳаст
ای مرده دل ز آتش حرصی که در تو هست
Дар музиъӣ ки гӯри ту созанди вои хок
در موضعی که گور تو سازند وای خاک
Гар ақл ҳаст дар сари ту пои бозгир
گر عقل هست در سر تو پای بازگیر
Зини чоҳи сари гирифтаи нодлгшои хок
زین چاه سر گرفته نادلگشای خاک
Бегона шуд зи шодӣ ва бо андааст хеш
بیگانه شد ز شادی و با انده است خویش
эй кош одамӣ нашудӣ ошнои хок
ای کاش آدمی نشدی آشنای خاک
Аз хирман замона бакоҳӣ наме рисӣ
از خرمن زمانه بکاهی نمی رسی
Бо хар ба ҷуз гиёҳ набошад атои хок
با خر به جز گیاه نباشد عطای خاک
Доими ту аз муҳаббати дунёу ҳирси мол
دایم تو از محبت دنیا و حرص مال
Неъмати шимурдаи меҳнати доролблои хок
نعمت شمرده محنت دارالبلای خاک
Бустони адани пургулу райҳон барои тест
بستان عدن پرگل و ریحان برای تست
Ту чун бҳимаҳи ошиқи обу гёии хок
تو چون بهیمه عاشق آب و گیای خاک
Сокин мабош бар сари нтъи замин чу кӯҳ
ساکن مباش بر سر نطع زمین چو کوه
Каз фитна зилзилааст кунун дар фанои хок
کز فتنه زلزله است کنون در فنای خاک
Ҷонати басии шиканҷа ғам хӯрд ва кам нашуд
جانت بسی شکنجه غم خورد و کم نشد
Инси дилати зи хона ваҳшат физой хок
انس دلت ز خانه وحشت فزای خاک
Дар саҳни ин харобаи ғубории насиби тест
در صحن این خرابه غباری نصیب تست
Врчаҳ чу бод сайр кунӣ дар фазои хок
ورچه چو باد سیر کنی در فضای خاک
Халқии дарин миёна чу хошок сӯхтанд
خلقی درین میانه چو خاشاک سوختند
Котш гирифт хоссаи дарин даври ҷои хок
کآتش گرفت خاصه درین دور جای خاک
Оташ чу шох ва барг бисӯзад дарахт ро
آتش چو شاخ و برگ بسوزد درخت را
Дар тухм парварӣ накунад иқтизои хок
در تخم پروری نکند اقتضای خاک
Худ шер шоде нарасонад бкоми ту
خود شیر شادیی نرساند بکام تو
Ин солхурдаи модари андӯҳи зои хок
این سالخورده مادر اندوه زای خاک
Ибрат басӣ намӯд агар ҷонат равшанаст
عبرت بسی نمود اگر جانت روشنست
Ойӣнаи мукаддар ибрат намой хок
آیینهٔ مکدر عبرت نمای خاک
Гӯйӣ замон расед ки аз ҳизаҳ қӣ кунад
گویی زمان رسید که از هیضه قی کند
Каз ҳад бишуд з хӯрдани халқи амтлои хок
کز حد بشد ز خوردن خلق امتلای خاک
Оташи мисоли ҳалаи сабз фалак бапуш
آتش مثال حلهٔ سبز فلک بپوش
Бркни зи дӯши садраи обу қабои хок
برکن ز دوش صدرهٔ آب و قبای خاک
Бе ишқи мардро илм ҳимматаст паст
بی عشق مرد را علم همتست پست
Бе боди иртифоъи наёбади ливои хок
بی باد ارتفاع نیابد لوای خاک
Раҳ кӣ баради бсинаҳи ошиқи ҳавои ғайр
ره کی برد بسینهٔ عاشق هوای غیر
Худ чун расад бидида ахтари фидои хок
خود چون رسد بدیدهٔ اختر فدای خاک
То одамӣ буд буд ин хокро диранг
تا آدمی بود بود این خاک را درنگ
Комди ҳаёти одамии оби бақои хок
کآمد حیات آدمی آب بقای خاک
Вонкс ки хок аз пай ӯ буд шуд фано
وآنکس که خاک از پی او بود شد فنا
Фарзонаро сухан набӯд дар фанои хок
فرزانه را سخن نبود در فنای خاک
Ҳирсам чу дид об маро гуфт хоки хур
حرصم چو دید آب مرا گفت خاک خور
Қавмӣ ки чун манед ҳлмўои салои хок
قومی که چون منید هلموا صلای خاک
Гуфтам барои панди ту назмии чунин бадеъ
گفتم برای پند تو نظمی چنین بدیع
Кардам зи баҳри табъи худ обии фидои хок
کردم ز بحر طبع خود آبی فدای خاک
эй қодирӣ ки ҷумла аёл тавонад халқ
ای قادری که جمله عیال تواند خلق
Аз фавқи арши аъло то миннатҳои хок
از فوق عرش اعلی تا منتهای خاک
Аз некуӣ чу дилбари хуршед рӯ шаванд
از نیکویی چو دلبر خورشید رو شوند
Дар сояи анояти ту зарраҳои хок
در سایهٔ عنایت تو ذره های خاک
Ту сайфро аз оташи дӯзахи нигоҳи дор
تو سیف را از آتش دوزخ نگاه دار
эй қудратат бар оби ниҳодаи баннои хок
ای قدرتت بر آب نهاده بنای خاک
Аз бандагонати неъмати худ вомгири азонк
از بندگانت نعمت خود وامگیر ازآنک
« новирд меҳнатаст дарин тангнои хок »
«ناورد محنتست درین تنگنای خاک»