Дилаш шикаста нагардад азин сухан донам

دلش شکسته نگردد ازین سخن دانم

Ки гарчи сахт буд нашканад зи шукри санг

که گرچه سخت بود نشکند ز شکر سنگ

Басӯии ҳазрат ӯ зини нмт сухан набарам

بسوی حضرت او زین نمط سخن نبرم

Каз аблҳист задан бар маҳаки заргари санг

کز ابلهیست زدن بر محک زرگر سنگ

Ман аз барои дил ӯ дигар нагӯям шеър

من از برای دل او دگر نگویم شعر

Ки об менакунад беш азин асар дар санг

که آب می نکند بیش ازین اثر در سنگ

Бад-ӣни қасидатар дар вғои ҳиҷронаш

بدین قصیدهٔ تر در وغای هجرانش

Марост лашкар аз обу силаҳи лашкари санг

مراست لشکر از آب و سلاح لشکر سنگ

Ҷавоби ин сухани обдор мумкин нест

جواب این سخن آبدار ممکن نیست

Магари хатиби садоро ки ҳаст минбари санг

مگر خطیب صدا را که هست منبر سنگ

Бад-ӣни Фаридаи зи аттори табъи ман чаҳ аҷаб

بدین فریده ز عطار طبع من چه عجب

Ки авди сӯз маҷомеъ шавад чу миҷмари санг

که عود سوز مجامع شود چو مجمر سنگ

Бадасти нозими ақл аз фалохани хотир

بدست ناظم عقل از فلاخن خاطر

Азин қасидаи расонам ба ҳафт кишвари санг

ازین قصیده رسانم به هفت کشور سنگ

магӯӣ аз онкӣ набошад дарини латоифи айб

مگوی از آنکه نباشد دراین لطایف عیب

Мҷўӣ аз онкӣ наёбӣ дар оби кавсари санг

مجوی از آنکه نیابی در آب کوثر سنگ

Сазад ки вазн наёрад бензади гавҳари санг

سزد که وزن نیارد بنزد گوهر سنگ

Ки ту чу гавҳарӣу дилбарони дигари санг

که تو چو گوهری و دلبران دیگر سنگ

Чу роҳи ишқи ту кӯбам бисозам аз сарпоӣ

چو راه عشق تو کوبم بسازم از سرپای

Чу хоки кӯии ту санҷам бисозам аз зари санг

چو خاک کوی تو سنجم بسازم از زر سنگ

Агар чаҳ насри зар ва сим кард натавонам

اگر چه نثر زر و سیم کرد نتوانم

Бнзм харҷ кунам бо ту ҳамчуи ҷавҳари санг

بنظم خرج کنم با تو همچو جوهر سنگ

Арӯси ҳасани ту чун ҷилва кард хотири ман

عروس حسن تو چون جلوه کرد خاطر من

Ба дар назм мурассаъ кунад чу зевари санг

به دُر نظم مرصع کند چو زیور سنگ

Касе ки нисбат гавҳар кунад бхок дарат

کسی که نسبت گوهر کند بخاک درت

Чу сирФист ки бо зар кунад баробари санг

چو صیرفیست که با زر کند برابر سنگ

Ту ҳамчуи оби латифӣ аз он ҳамеи дорӣ

تو همچو آب لطیفی از آن همی داری

Мудом аз дили худ ҳамчуи об дар бар санг

مدام از دل خود همچو آب در بر سنگ

Чакид дар раҳи ишқи ту хӯни дил бар хок

چکید در ره عشق تو خون دل بر خاک

Расед бар сари кӯии ту пои ҷон бар санг

رسید بر سر کوی تو پای جان بر سنگ

Куҷои бмнзли васлати расм чу андари роҳ

کجا بمنزل وصلت رسم چو اندر راه

Аўлоғи умр сиқт мешавад баҳри фарсанг

اولاغ عمر سقط می شود بهر فرسنگ

Паланги табъӣ ва ман бар дарат чу саги хорам

پلنگ طبعی و من بر درت چو سگ خوارم

Бадаст ҷавр мазан бар чу ман ғазанфари санг

بدست جور مزن بر چو من غضنفر سنگ

Дилат кунун бҷФои майл бештар дорад

دلت کنون بجفا میل بیشتر دارد

Чаро зи маркази худ ме{ кунӣ }и фурӯтар санг

چرا ز مرکز خود می{کنی} فروتر سنگ

Марои бчнги ҷафо май занӣ ва май гӯйӣ

مرا بچنگ جفا می زنی و می گویی

Ки ту чу об латифӣ бирав ҳамеи хури санг

که تو چو آب لطیفی برو همی خور سنگ

зи ғайри ишқ ту пардохтем хотири хеш

ز غیر عشق تو پرداختیم خاطر خویش

Ки бут шавад чу дроФтди бадасти бутгар санг

که بت شود چو درافتد بدست بت گر سنگ

Бтрки дунёи ҷузи марди ишқ кас накунад

بترک دنیا جز مرد عشق کس نکند

Ки арманӣ назанад бар салиби қайсари санг

که ارمنی نزند بر صلیب قیصر سنگ

На марди ишқ будгар буд мудаббири ақл

نه مرد عشق بود گر بود مدبر عقل

На кор гӯй кунадгар буд мудаввари санг

نه کار گوی کند گر بود مدور سنگ

зи нур ишқ шавад чун малики бмънии мард

ز نور عشق شود چون ملک بمعنی مرد

зи бут тарош шавад одамии бпикри санг

ز بت تراش شود آدمی بپیکر سنگ

На партав асар ошиқӣаст дар ҳар дил

نه پرتو اثر عاشقیست در هر دل

На мӯъҷиз ҳаҷар Мӯсавӣаст дар ҳар санг

نه معجز حجر موسویست در هر سنگ

Баннои каъбаи меҳрат чу май ниҳоди дилам

بنای کعبهٔ مهرت چو می نهاد دلم

Бъқл гуфтам коз ҳар тараф биовар санг

بعقل گفتم کاز هر طرف بیاور سنگ

Марои замонаи мадади хост санг наёфт

مرا زمانه مدد خواست سنگ نیافت

Фгнд дар раҳи васл аз фироқи ту харсанг

فگند در ره وصل از فراق تو خرسنگ

Ҳадиси ишқи ту бо кӯҳ агар кунам тақрир

حدیث عشق تو با کوه اگر کنم تقریر

Рақам пазир шавад зони сухан чу дафтари санг

رقم پذیر شود زآن سخن چو دفتر سنگ

з рӯй равшанат ар пуртӯй фитад бар хок

ز روی روشنت ار پرتوی فتد بر خاک

Дар оби тира чу моҳӣ шавад шиногари санг

در آب تیره چو ماهی شود شناگر سنگ

зи файзи маъдани лутфати аҷаб ҳаме дорам

ز فیض معدن لطفت عجب همی دارم

Ки дар мақом ҷамодӣ нагашт ҷонвари санг

که در مقام جمادی نگشت جانور سنگ

Дар он мақом ки равшани дилон ишқ тавонад

در آن مقام که روشن دلان عشق تواند

Чу оби оинаи гаван рӯй рости мазҳари санг

چو آب آینه گون روی راست مظهر سنگ

На ӯ мааст зи тугар баланд бар шуд ма

نه او مه است ز تو گر بلند بر شد مه

На ӯ бааст зи заргар буд фузунтар санг

نه او به است ز زرگر بود فزون تر سنگ

Чу тоби меҳри ту бар дил расед дили бгзохт

چو تاب مهر تو بر دل رسید دل بگذاخت

Чу андари об кулӯх уфтад ва дар озари санг

چو اندر آب کلوخ افتد و در آذر سنگ

Мурод съқаҳ Мӯсоаст гарчи бар сари тавр

مراد صعقهٔ موسیست گرچه بر سر طور

Шавад бнўри таҷаллии ҳақи мунаввари санг

شود بنور تجلی حق منور سنگ

Шароби шавқи туам маст кард ва хоҳам зад

شراب شوق توام مست کرد و خواهم زد

Бадасти арбада бар шишаҳои ахтари санг

بدست عربده بر شیشه های اختر سنگ

Ки рӯҳ маст шавад чун бадали даройади ишқ

که روح مست شود چون بدل درآید عشق

Замин шароб хӯрд чун расад бсоғри санг

زمین شراب خورد چون رسد بساغر سنگ

Фурӯғи ишқи ту дар ҷони ниҳон ҳаме дорам

فروغ عشق تو در جان نهان همی دارم

Чу дар дили оташи навзодаро Муъаммари санг

چو در دل آتش نوزاده را معمر سنگ

Касе ки зиндаи дил аз ишқ нест гар шоҳаст

کسی که زنده دل از عشق نیست گر شاهست

Бмрдкӣ шавад { ӯ }и ҳамчуи кӯри афсари санг

بمردکی شود {او} همچو کور افسر سنگ

Сабои зи хок даратгар баров фишонд гирд

صبا ز خاک درت گر براو فشاند گرد

Чу нофи оҳӯӣ чинӣ шавад муаттари санг

چو ناف آهوی چینی شود معطر سنگ

Чу сабза сабз шавад чун кулӯх дар саҳро

چو سبزه سبز شود چون کلوخ در صحرا

Аз оби лутфи ту чун хок агар шавадтар санг

از آب لطف تو چون خاک اگر شود تر سنگ

Замини ҷомидро аз наботи гӯногӯн

زمین جامد را از نبات گوناگون

Чу рӯҳ наУмия дар дай кунад мусаввири санг

چو روح نامیه در دی کند مصور سنگ

Агар зи сафҳаи рӯяти бадв мисол расад

اگر ز صفحهٔ رویت بدو مثال رسد

Чу рӯй сафҳа бигирад нишони зи масдари санг

چو روی صفحه بگیرد نشان ز مصدر سنگ

Вагар зи лаъли ту хуршед лаъл баргирад

وگر ز لعل تو خورشید لعل برگیرد

зи акси партав ӯ гавҳарӣ шавад ҳар санг

ز عکس پرتو او گوهری شود هر سنگ

Бтў ҳаме нарасад рқъаҳи ниёзам аз онкӣ

بتو همی نرسد رقعهٔ نیازم از آنکه

Кабӯтарони дуои рости баста бар пари санг

کبوتران دعا راست بسته بر پر سنگ

зи бурҷи ҳиммати мо худ куҷо кунад парвоз

ز برج همت ما خود کجا کند پرواز

Биҷои нома чу бастем бар кабӯтари санг

بجای نامه چو بستیم بر کبوتر سنگ

з дастанда ту бар дарахт ҳастӣ мо

ز دست انده تو بر درخت هستی ما

Чаҳ шохҳо шаканд гар шавад мукаррари санг

چه شاخها شکند گر شود مکرر سنگ

зи баъди онкии марои муддатии қазои ?ала

ز بعد آنکه مرا مدتی قضای آله

Миёни хиттаи табриз чун гуҳар дар санг

میان خطهٔ تبریز چون گهر در سنگ

Нишонди баҳри лагади кӯби ҷавру меҳнати дӯст

نشاند بهر لگد کوب جور و محنت دوست

Чунонк бар лаби ҷӯй аз барои гозри санг

چنانک بر لب جوی از برای گازر سنگ

Марои кулӯхи ҷафо ончунон заданд бқҳр

مرا کلوخ جفا آنچنان زدند بقهر

Ки кофарони араб бар лаби паямбари санг

که کافران عرب بر لب پیمبر سنگ

Басии давидаму ҳаргизи вафои надидаи зи ёр

بسی دویدم و هرگز وفا ندیده ز یار

Бихира чанд хӯрам аз ҷафои дилбари санг

بخیره چند خورم از جفای دلبر سنگ

Машав бтҷрбаҳи машғӯл аз онкӣ қалб ояд

مشو بتجربه مشغول از آنکه قلب آید

Ҳазор боргар ин нақдро занӣ бар санг

هزار بار گر این نقد را زنی بر سنگ

Агар бипурсад аз ман касе ки чун гуфтӣ

اگر بپرسد از من کسی که چون گفتی

Сухани баланду матини ҳамчуи кӯҳ яксар санг

سخن بلند و متین همچو کوه یکسر سنگ

Рафиқи дӯст чу шояд ки душманон бошанд

رفیق دوست چو شاید که دشمنان باشند

Раво буд ки бисозам радифи гавҳари санг

روا بود که بسازم ردیف گوهر سنگ

Агарчӣ ғайри лаби лаъл ӯ касе надиҳад

اگرچه غیر لب لعل او کسی ندهد

Баҳоии ин гуҳарии кондрўсти мзмри санг

بهای این گهری کاندروست مضمر سنگ

Басӣ бигуфтам ва судӣ надошт , кардам аҳд

بسی بگفتم و سودی نداشت، کردم عهد

Ки баъд азин назанам бар дарахт бе бар санг

که بعد ازین نزنم بر درخت بی بر سنگ